«Ανακάλυψη, δυσθεώρητης σε ειρηνικές εποχές, ουσίας»

Ενας ακόμη Σκοτσέζος που δεν φείδεται, κοινώς δεν… τσιγκουνεύεται, όπως ιστορικά ελέγχεται η φυλή του, ιδεών, κρυστάλλινων απόψεων! Ακόμη κι αν βρίσκεται τις τελευταίες είκοσι ημέρες σε κατ’ οίκον περιορισμό λόγω εισβολής του κορονοϊού και στο δικό του σώμα.

Ο προπονητής του Γουέστ Χαμ Ντέιβιντ Μόις, ναι, δεν χαίρεται που έπεσε κι εκείνος θύμα του απρόσκλητου επισκέπτη της εποχής μας, αλλά τόσο η ετοιμότητα του στη σύντομη τηλεπικοινωνία με την «Εφ.Συν» όσο και η μαρτυρία Αγγλων δημοσιογράφων που επικοινωνούν μαζί του λες και δεν τρέχει τίποτα, αποδεικνύουν πως ζει «την εμπειρία όσο πιο θαρραλέα μπορώ, χωρίς να αλλάξω, παρά την αναγκαία ιατρική φροντίδα, συνήθειες και τρόπο σκέψης».

Δικά του τα λόγια, υπέγραψαν το μήνυμα του προς εμάς. Αν κάτι μας ενθάρρυνε πως η προσπάθεια προσέγγισής του δεν θα ήταν ατελέσφορη, αυτό ήταν όσα έχει πετύχει χωρίς να βγει από το σπίτι του. «Ο Ντέιβιντ, ακόμη και στις ειρηνικές εποχές και θα συνεχίσει έτσι επειδή αυτός είναι ο χαρακτήρας του, έτσι λειτουργεί, ζητούσε πάντα τις ώρες σιωπής, αυτοσυγκέντρωσης. Αυτό αποδεικνύεται πως είναι καλή… προπόνηση του για το τωρινό παιχνίδι του εγκλεισμού λόγω κορονοϊού» μας είπε ο Αντριαν Στόι, διοικητικό στέλεχος της ομάδας.

Τι πέτυχε; Εργαζόμενος από το σπίτι του για την προπόνηση, τον καταρτισμό της ενδεκάδας, τις τεχνικές οδηγίες την ώρα των παιχνιδιών, οδήγησε την Γουέστ Χαμ σε, εντός έδρας, νίκη (4-0) απέναντι στους Γουλβς, επίσης εμφατική (0-3) νίκη, εκτός έδρας, με αντίπαλο τη Λέστερ. Προπονητής είναι, βέβαια ούτε στις… ειρηνικές εποχές ο ίδιος δεν φορούσε ποδοσφαιρικά παπούτσια για να παίξει και μιλούσε, όπως τώρα, στους παίκτες του εξ αποστάσεως αλλά η ιδιαίτερη τωρινή συνθήκη χρήζει ιδιαίτερου χειρισμού:

«Και βέβαια αλλά δεν αλλάζει την ουσία της συνεννόησης. Αυτή επιτυγχάνεται είτε βρίσκεσαι δίπλα στον άλλο, είτε χιλιόμετρα μακριά του. Σε κανέναν δεν αρέσει η ύπαρξη απόστασης μεταξύ μας αλλά, είτε το θέλουμε είτε όχι, ο ιός των ημερών μας έχει και θετικές ιδιότητες. Μας έκανε όλους να προσπαθούμε μόνο για την ουσία στα λόγια και στις πράξεις μας. Μήπως αυτό δεν ζητάμε και στις ειρηνικές εποχές;».

Λόγια που σε… κολλούν στον τοίχο επειδή ξέρεις την καταφατική απάντηση αλλά δυσκολεύεσαι να τη δώσεις επειδή ηχεί σαν αποδοχή μιας, ακόμη και θανατηφόρου, περιόδου! Κι όμως έτσι είναι. Ευχαρίστησε για τις ευχές μας, ενημέρωσε «οι γιατροί βεβαιώνουν πως θα επανέλθω στην προβλεπόμενη χρονική περίοδο», ανταπέδωσε αισιοδοξία.

Ο Μπόουεν, σκόρερ του τρίτου γκολ απέναντι στη Λέστερ, τόνισε μετά τη λήξη «παίζουμε και για εκείνον, τα γκολ που πετυχαίνουμε και μετά τρέχουμε προς την κάμερα της τηλεόρασης ώστε να πανηγυρίσουμε μαζί του στο σπίτι του… Η συνολική προσπάθειά μας, τα πάντα, είναι σαν ευχή για την υγεία του».

Σκεφθήκαμε, για εκείνους, για εμάς, για όλους μας, αν όλα αυτά θα ξεχαστούν, λες και δεν συνέβησαν ποτέ, όταν επανέλθουμε σε συμβατικούς ρυθμούς ζωής, στην πρότερη καθημερινότητα. Η ιστορική πορεία του sapiens φανερώνει πως είναι -και- ανεπίδεκτος μαθήσεως. Το σκεφθήκαμε, παράλληλα με το «good bye» της επικοινωνίας με την Αγγλία, αλλά το κρατήσαμε για εμάς. Δεν το μοιραστήκαμε στο τέλος επικοινωνίας που έσπειρε μόνο ελπίδα ανάκαμψης.