Δίχως υπερβολή η διπλωματική υπερδραστηριοποίηση του Μακρόν ενισχύει την εικόνα μιας Γαλλίας που μιλά στο όνομα της Ε.Ε. και ταυτόχρονα σκιάζει την ασκούσα την εξάμηνη προεδρία Γερμανία.
Η επίσκεψη Μακρόν στη Βαγδάτη αμέσως μετά τη Βηρυτό ήταν ένα σαφές μήνυμα ότι η Γαλλία δεν περιορίζεται να διεκδικήσει ρόλο και επιρροή στις χώρες που διοίκησε στο παρελθόν.
Με καθυστέρηση είκοσι ετών η Γαλλία ανταποδίδει με τη δραστηριοποίησή της την αρπαγή της γαλλικής προεδρίας το δεύτερο εξάμηνο του 2000 από τη Γερμανία των Σρέντερ-Φίσερ.
Τότε πριν καν αρχίσει η γαλλική προεδρία, ο επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας Φίσερ έριξε τη βόμβα για υιοθέτηση ευρωπαϊκού Συντάγματος ακυρώνοντας προκαταβολικά την πορεία προς την έγκριση της Συνθήκης της Νίκαιας στη σύνοδο κορυφής του Δεκεμβρίου.
Ετσι η Γερμανία παραμέρισε την αναβάθμιση της διακυβερνητικής συνεργασίας στην Ε.Ε. που προωθούσε η γαλλική προεδρία και έθεσε σε διαπραγμάτευση μια ενίσχυση της πολιτικής ενοποίησης ανοιχτή σε ομοσπονδιακή μετεξέλιξη.
Σήμερα ο Μακρόν από το Ιράκ ολοκληρώνει την αμφισβήτηση της εμπλοκής και της παρουσίας της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, την ίδια στιγμή που η προεδρεύουσα της Ε.Ε. Γερμανία συνεχίζει την πολιτική κατευνασμού απέναντι στον Ερντογάν.
Ετσι θολώνει η εικόνα της ολικής επαναφοράς του γαλλογερμανικού διδύμου που κυριάρχησε μετά την κοινή πρόταση Μέρκελ-Μακρόν για το Ταμείο Ανάκαμψης στα μέσα Μαΐου.
Επιπλέον φαίνεται να μην ισχύει πλέον ο αυτοματισμός συνολικού γαλλογερμανικού συντονισμού κάθε φορά που Παρίσι και Βερολίνο διαμόρφωναν κοινή θέση για το μέλλον της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Στις αρχές του 2003 Σρέντερ και Σιράκ συμφώνησαν για μια υβριδική φόρμουλα θεσμικής μεταρρύθμισης που συνδύαζε τη διακυβερνητική συνεργασία με τη δυνατότητα ομοσπονδιακής μετεξέλιξης και λίγες βδομάδες μετά εναντιώθηκαν στην απόφαση των ΗΠΑ να εισβάλουν στο Ιράκ.
Αρπαγή της προεδρίας από το Παρίσι, με την εποχή που το γαλλογερμανικό δίδυμο στα τέλη του 1991 κατηγορήθηκε από την προεδρεύουσα Ολλανδία για πειρατεία στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας των 12 να μοιάζει με μακρινό παρελθόν.
