Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το νέο ευρωπαϊκό σύμφωνο για το άσυλο και τη μετανάστευση, με την οριστική εγκατάλειψη των ανεφάρμοστων ποσοστώσεων «αλληλεγγύης», την περαιτέρω «θωράκιση» των εξωτερικών συνόρων και την επιτάχυνση των «επιστροφών» (διάβαζε: απελάσεων) για τους αιτούντες άσυλο, αποτελεί τη χαριστική βολή στο «ανθρωπιστικό» προσωπείο που εδώ και χρόνια προσπαθεί να εμφανίσει η αφιλόξενη Ενωση.
Για την ακρίβεια αποτελεί την απόδειξη για την πλήρη συμμόρφωση των ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών στη μισαλλόδοξη, αντιμεταναστευτική ατζέντα των χωρών του Βίζεγκραντ – που στην ουσία δικαιώνονται για την επιμονή με την οποία γράφουν χρόνια τώρα στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις συλλογικές αποφάσεις της Ενωσης, αρνούμενες να δεχτούν στο έδαφος τους τους πρόσφυγες και μετανάστες που τους αναλογούν. Οπως εύστοχα αναφέρει η γνωστή ΜΚΟ Oxfam, η Επιτροπή «υποχώρησε έναντι των αντιμεταναστευτικών κυβερνήσεων. Αυτό το νέο σύμφωνο θεσμοθετεί την ντροπή […], δεν θα αποτρέψει τη διατήρηση αναξιοπρεπών καταυλισμών».
Σε χθεσινή ανακοίνωση-κόλαφο η Διεθνής Αμνηστία τονίζει πως το νέο σύμφωνο δεν είναι παρά «μια απόπειρα επανεισαγωγής ενός συστήματος που έχει αποτύχει εδώ και χρόνια, με τρομερές συνέπειες», ενός συστήματος που «ενισχύει τα τείχη και δυναμώνει τους φράκτες», όπου «η κράτηση καθίσταται κανόνας».
Το σύμφωνο, αναφέρει η Αμνηστία, «βασίζεται στην αποτροπή, τον περιορισμό σε καταυλισμούς και τη συνεργασία με κυβερνήσεις που καταπατούν δικαιώματα», όπως η Λιβύη και η Τουρκία: και το βέβαιο είναι πως «δεν θα κάνει τίποτα για να ανακουφίσει τα δεινά χιλιάδων ανθρώπων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε καταυλισμούς στα ελληνικά νησιά ή σε κέντρα κράτησης στη Λιβύη. Ούτε θα παρέχει την απαιτούμενη υποστήριξη σε χώρες όπου φτάνουν αρχικά οι άνθρωποι που ζητούν ασφάλεια». Και ο γνωστός Βέλγος ερευνητής Φρανσουά Ζεμέν κατέκρινε το σύμφωνο ως «έναν συμβιβασμό μεταξύ δειλίας και ξενοφοβίας».
Μετά από ένα τέτοιο θεαματικό πισωγύρισμα θα περίμενε κανείς ζητωκραυγές από την Ουγγαρία, την Πολωνία, την Τσεχία και τις άλλες χώρες της μισαλλόδοξης ομάδας. Ομως κάτι τέτοιο δεν συνέβη: αντίθετα, ο άτυπος αρχηγός της αντιμεταναστευτικής «παρέας» της Mitteleuropa, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπαν, απέρριψε χθες κατηγορηματικά τη μεταρρύθμιση, επιμένοντας πως «δεν πρόκειται για λύση»: η μόνη αποδεκτή «λύση» για τον Ορμπαν και τους ομοϊδεάτες του, όπως καταλαβαίνετε, είναι «η ουγγρική πρόταση που λέει πως ουδείς μπορεί να εισέρχεται στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ενωσης μέχρι κάποιο από τα κράτη-μέλη της να έχει ολοκληρώσει τη διαδικασία ασύλου».
«Κάθετες» διαφωνίες Ορμπαν
Στο ίδιο απορριπτικό μήκος κύματος με τη Βουδαπέστη κινούνται Πράγα και Βαρσοβία. Χθες ο Ορμπαν μαζί με τους ομολόγους του της Τσεχίας και της Πολωνίας συναντήθηκαν εκτάκτως στις Βρυξέλλες με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, για να της μεταφέρουν τις «κάθετες» διαφωνίες τους. «Εχω μεγάλο πρόβλημα μ’ αυτό [το σύμφωνο].
Φαίνεται πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει πως, για να σταματήσει η παράνομη μετανάστευση, οφείλουμε να σταματάμε τους παράνομους μετανάστες μόλις φτάνουν στο ευρωπαϊκό έδαφος» δήλωσε χαρακτηριστικά ο δεξιός Τσέχος πρωθυπουργός Αντρέι Μπάμπις. Τα γνωστά – μακριά από εμάς και τον ευρωπαϊκό… πολιτισμό μας και ας πάνε να πνιγούν όπου θέλουν!
Ομως η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν ηγεμονεύεται από τον Μπάμπις, ούτε από τον Ορμπαν. Η απόφαση για κατάργηση των ποσοστώσεων και η ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση του «φρουρίου Ευρώπη», κόντρα στις σπαρακτικές εκκλήσεις των μεσογειακών κρατών-«κυματοθραυστών» και τις τραγικές εικόνες από τη ξέχειλη Λαμπεντούζα και τα αποκαΐδια της Μόριας, πάρθηκε σε κεντρικό επίπεδο με κύρια ευθύνη -ως συνήθως- των δυο ισχυρότερων κρατών, της Γερμανίας και της Γαλλίας.
Οπως γράφει το AFP και επιβεβαιώνει η «Liberation», η γερμανική προεδρία και ιδιαίτερα ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Χορστ Ζεεχόφερ πρωταγωνίστησαν στις παρασκηνιακές «ζυμώσεις» που οδήγησαν στο νέο (αντι)μεταναστευτικό σύμφωνο της πρώην συναδέλφου του στο υπουργικό συμβούλιο Ούρσουλας και στην εγκατάλειψη της αρχής της δεσμευτικής κατανομής των μεταναστών, όπως και στη μόνιμη επωδό του – την αυστηροποίηση των ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα.
Ο Ζεεχόφερ έχει κάθε λόγο να δηλώνει ευχαριστημένος, αφού στην ουσία παίρνει εκδίκηση από τη συγκριτικά «φιλομετανάστρια» προϊσταμένη του, την Ανγκελα Μέρκελ, με την οποία έχει επανειλημμένως συγκρουστεί στο παρελθόν για το θέμα, φτάνοντας στο σημείο να απειλήσει ακόμα και πως θα ρίξει την κυβέρνηση του «μεγάλου συνασπισμού», στην οποία ανήκει!
«Εχουμε τώρα μια μεγάλη ευκαιρία να δείξουμε στον κόσμο ότι σε αυτό το δύσκολο θέμα η Ευρώπη παραμένει ενωμένη» δήλωσε περιχαρής ο Γερμανός υπουργός, ενώ και ο Αυστριακός ομόλογός του Καρλ Νεχάμερ είπε ικανοποιημένος στο AFP πως η Επιτροπή «μετακινήθηκε πολύ προς την πρότασή μας».
Η Ελλάδα φυσικά σιωπά
Και η σκληρή αυτή «γραμμή» δυστυχώς επικρατεί και στο Παρίσι: σε κοινή ανακοίνωσή τους οι τρεις αρμόδιοι Γάλλοι υπουργοί (ο Εσωτερικών Ζεράλ Νταρμανέν, η Ιθαγένειας Μαρλέν Σιαπά και ο υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Κλεμάν Μπον) χαιρετίζουν το σύμφωνο, κάνοντας λόγο για «μια φιλόδοξη, απαραίτητη και επείγουσα μεταρρύθμιση, βασισμένη σε μια δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στην ευθύνη και την αλληλεγγύη. Οφείλουμε να ενισχύσουμε πολύ τους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. […] και να διεξάγουμε έναν πιο απαιτητικό διάλογο με τις χώρες προέλευσης και τράνζιτ σε ό,τι αφορά τη μετανάστευση» υπογραμμίζουν οι Γάλλοι υπουργοί. Και ο νοών νοείτω.
Η Ελλάδα φυσικά σιωπά- η κυβέρνησή μας, ως συνήθως, κλίνει υπάκουα το γόνυ στους Γερμανούς σε μια απόφαση που ελήφθη ερήμην μας και θα γεννήσει με βεβαιότητα νέες θύελλες για τη χώρα μας, αφού παγιώνει τον απεχθή ρόλο της Ελλάδας ως κυματοθραύστη και φυλακής για δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Κι έτσι έμεινε πάλι μόνος του ο καημένος ο Ιταλός πρωθυπουργός, Τζουζέπε Κόντε, να γκρινιάζει πως το νέο σύμφωνο είναι «ανεπαρκές για μια πραγματικά ευρωπαϊκή προσέγγιση».
