Δεύτερο Κύμα ΙΗ΄

Προβληματικοί στον πολλαπλασιασμό αποδεικνύονται οι πρωθυπουργοί μας – οι δύο τελευταίοι μάλιστα ώρες ώρες το τερματίζουν. Κομμάτια να γίνει, θα πείτε, αν περιορίζονταν οι ελλείψεις τους μόνο στα μαθηματικά. Επεκτείνονται δυστυχώς σε πολυποίκιλους τομείς που επηρεάζουν την καθημερινή μας ζωή χαντακώνοντάς την. Δεν κουράζονται οι επιτελείς της αξιωματικής αντιπολίτευσης να χαρακτηρίζουν ψεύτη και πολιτικό απατεώνα τον Κυριάκο –δεν αναφέρω επώνυμο, καθότι προληπτικός–, καθώς μπερδεύει τα νούμερα και βγάζει τις διαθέσιμες θέσεις ΜΕΘ τη μια χίλιες τόσες και την άλλη εννιακόσιες, ενώ στην πραγματικότητα τυγχάνουν κατά πολύ λιγότερες.

Νομίζω ότι τον αδικούν. Κρίνοντας από τις εν γένει τοποθετήσεις του θεωρώ ότι δεν το κάνει με πρόθεση. Τρανταχτό παράδειγμα ο χθεσινός χαιρετισμός του στην Πνύκα εξ αφορμής του νέου ηλεκτροφωτισμού των πέριξ. Είπε επί λέξει: «Πριν από περίπου δυόμισι χιλιάδες χρόνια, σαράντα νέοι της Αθήνας μετέφεραν το ιερό πυρ από την Ακαδημία και τον βωμό του Προμηθέα στην Ακρόπολη. Ο καθένας έτρεχε ογδόντα μέτρα για να παραδώσει τον δαυλό στον επόμενο κι έτσι απλωνόταν μια λαμπαδηδρομία δυόμισι χιλιομέτρων που στεφάνωνε πανηγυρικά τα Παναθήναια, την κορυφαία γιορτή της πόλης».

Υποψία ασυνταξίας διαβλέπω στην τελευταία φράση, ωστόσο την αντιπαρέρχομαι, όχι μόνο από επιείκεια, αλλά επειδή εντόπισα ηχηρά σφάλματα στην αριθμητική του πρωθυπουργού. Οταν έκαστο των τεσσαράκοντα ατόμων τρέχει απόσταση ογδοήκοντα μέτρων όλοι μαζί έχουν διανύσει συνολικά τρεις χιλιάδες διακόσια μέτρα και όχι δυόμισι χιλιόμετρα, όπως τα υπολόγισε ο ένοικος του Μαξίμου που έχασε με τις πράξεις του επτακόσια ολόκληρα μέτρα. Το ακριβώς αντίθετο ισχύει με τις κλίνες εντατικής θεραπείας. Από ’δώ τις φέρνει, από ’κεί τις πάει, τις υπολογίζει επτακόσιες παραπάνω.

Κατόπιν, με τη φόρα που πήρε από το ότι το άσχετο με τις θετικές επιστήμες ακροατήριο δεν αντελήφθη το λάθος, έμπλεξε τον κορονοϊό με τις επιδημικές νόσους της αρχαιότητας, υποπίπτοντας στην ασέβεια να παραλληλίσει τον εαυτό του με τον Ολύμπιο γιο του Ξάνθιππου. Προσέξτε πόσο πονηρά προσπάθησε να το θέσει.

Απομαγνητοφωνώ μοτ α μο: «Στον μεγάλο λοιμό της αρχαίας Αθήνας οι κάτοικοι στρέφονταν απελπισμένοι στην Παλλάδα Αθηνά για να διώξουν το κακό. Στην πανδημία που πολιορκεί σήμερα τον κόσμο ολόκληρο καταφύγιο και όπλο μας είναι οι αξίες της αλληλεγγύης και της ισότητας που δίδαξε η δημοκρατική πολιτεία, αυτές που χάραξαν στον ναό της Αθηνάς ο Φειδίας, ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης κι εκείνες που μετουσιώθηκαν στις ιατρικές συμβουλές του Ιπποκράτη, αλλά και στην πολιτική οξυδέρκεια του Περικλή, στον συνδυασμό δηλαδή της επιστήμης με τη δημόσια δράση». Δεν έλαβε υπ’ όψιν μες στο αλαζονικό του παραλήρημα πως ο αγαπημένος της Ασπασίας υπήρξε ένα από τα τελευταία θύματα του λοιμού.