Χωρίς αφήγημα

Από ό,τι φαίνεται στις δημοσκοπήσεις το προβάδισμα του Μπάιντεν έναντι του Τραμπ προβάλλει κάθε μέρα που περνά ως μη αντιστρέψιμο.

Πρόκειται για μια «παράσταση ήττας» την οποία τροφοδοτεί με κινήσεις πανικού ο ίδιος ο ένοικος του Λευκού Οίκου.

Η αναφορά του Τραμπ με άλλοθι την πανδημία σε ενδεχόμενη χρονική μετάθεση των εκλογών του Νοεμβρίου, η άτακτη στη συνέχεια αναδίπλωσή του και τέλος η επάνοδός του με την αμφισβήτηση της επιστολικής ψήφου διαμηνύουν ότι στον Λευκό Οίκο επικρατεί κλίμα τέλους εποχής και προεξόφλησης ήττας.

Ο Τραμπ χωρίς αφήγημα, ή μάλλον με διαψευσμένο το σύνθημα για επάνοδο μιας ισχυρής Αμερικής, είναι φανερό ότι προετοιμάζει το έδαφος για αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος σε περίπτωση οριακής νίκης του Μπάιντεν.

Στις εκλογές του 1960 όπου νίκησε οριακά ο Κένεντι, ο Νίξον και το επιτελείο του προβληματίστηκαν αν έπρεπε να αμφισβητήσουν το αποτέλεσμα, αλλά τελικά φοβήθηκαν το πολιτικό κόστος μιας χωρίς προηγούμενο πολιτικής και θεσμικής κρίσης.

Πιο πρόσφατη είναι η αμφισβήτηση του αποτελέσματος των εκλογών του 2000 από τον υποψήφιο των Δημοκρατικών, Αλ Γκορ.

Πιο συγκεκριμένα η αμφισβήτηση της νίκης του Μπους υιού στην Πολιτεία της Φλόριντα εστιάστηκε από τον Γκορ στην επανακαταμέτρηση των επιστολικών ψήφων.

Ο Τραμπ γνωρίζει πολύ καλά ότι η διαχείριση της πανδημίας υπήρξε καταστροφική και σε επικοινωνιακό και σε ουσιαστικό επίπεδο.

Ακόμη χειρότερα η διαχείριση της πανδημίας από τον Λευκό Οίκο αποσάρθρωσε ό,τι είχε απομείνει από την αξιοπιστία της αντισυστημικής ρητορικής Τραμπ.

Η πανδημία πρόβαλε ανάγλυφο το σκληρό -αν όχι κυνικό- στίγμα του Τραμπ ως τυπική περίπτωση συστημικού πολιτικού που απορρυθμίζεται μπροστά σε μια απρόβλεπτη κρίση.

Το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι ποιες επιπτώσεις θα έχουν τα παραπάνω στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ μέχρι τις εκλογές.

Θα βρουν ο Τραμπ και οι μηχανισμοί της Ουάσινγκτον κοινό παρονομαστή απέναντι στις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Λευκορωσία;

Μόνος στον Λευκό Οίκο ο Τραμπ είναι όσο ποτέ άλλοτε απρόβλεπτος.