…εκ παραδρομής. Και όχι γιατί «δεν υπάρχει η Ιστορία» («υπάρχουν μόνον ιστορίες για κάποιο συμβάν…») αλλά κυρίως γιατί «η Ιστορία είναι μια διανοητική κατασκευή». Και τις περισσότερες φορές από ανόητους. Επιπλέον, επειδή η Ιστορία δεν συνδέεται με τον άνθρωπο αλλά συνιστά αποκλειστικά μέθοδο, «οδηγεί παντού, φτάνει να βγει κανείς από αυτήν», όπως υποστηρίζει ο Κλοντ Λεβί-Στρος, απαντώντας στον Σαρτρ.
ΥΓ.: Δεν θα κουραστώ να αναφέρομαι σ’ αυτές τις επιστημολογικές διαπιστώσεις που περνάνε, για λόγους ιδεολογικούς, στο ντούκου. Θα παραπέμψω εμμονικά εκ νέου στο «Comment on écrit l’ histoire», Seuil, 1971, του Paul Veyne, ομότιμου καθηγητή του Κολεγίου της Γαλλίας. Το κείμενό του μάλιστα «O Φουκώ φέρνει επανάσταση στην ιστοριογραφία» κυκλοφορεί για τους ψυλλιασμένους εδώ και χρόνια στα ελληνικά, στον τόμο «Ο Μισέλ Φουκώ και οι ιστορικοί» από τις εκδόσεις Νήσος.
