Το χθεσινό πρώτο κουδούνι στη Μαδρίτη δεν θύμιζε σε τίποτε τις προηγούμενες χρονιές. Ολοι οι μαθητές άνω των 6 ετών έπρεπε, πέραν της υποχρεωτικής παρουσίας, να φορούν απαραιτήτως μάσκα, όπως θα ισχύει και κάθε μέρα εφεξής μέχρι νεωτέρας. Η είσοδος στον χώρο του σχολείου γίνεται μόνο κατόπιν θερμομέτρησης. Μεταξύ των μαθημάτων πρέπει να πλένουν τουλάχιστον πέντε φορές τα χέρια. Κατά τον δε προαυλισμό τους πρέπει να λειτουργούν εφεξής με την τήρηση των αποστάσεων και τη λογική της «φούσκας»: των μικρών ομάδων, δηλαδή, στις οποίες έχουν χωριστεί οι μαθητές ανά σχολικές αίθουσες και τάξεις.
Τυπικά οι οδηγίες του υπουργείου Υγείας ορίζουν ως ανώτατο αριθμό μελών τους τους 20-25 μαθητές. Οριο που για πολλούς Μαδριλένους φαντάζει εξόχως παράταιρο και υποκριτικό, δεδομένου της απαγόρευσης συναθροίσεων άνω των δέκα ατόμων που τους έχει πια επιβληθεί ακόμα και στις ιδιωτικές τους συναντήσεις. Πολλά δημόσια σχολεία εν τω μεταξύ -κυρίως στις πολυπληθέστερες και συνήθως φτωχότερες συνοικίες της ισπανικής πρωτεύουσας- δήλωναν εδώ και μέρες αδυναμία να προχωρήσουν σε αυτήν την κατάτμηση μαθητών σε ομάδες ελλείψει διαθέσιμων αιθουσών, δασκάλων και εν κατακλείδι κονδυλίων.
Γι’ αυτό φταίνε αφενός τα χρόνια της σκληρής λιτότητας, αφετέρου η κωλυσιεργία της αρμόδιας, ελεγχόμενης από το δεξιό Λαϊκό Κόμμα, κυβέρνησης της αυτόνομης περιφέρειας της Μαδρίτης. Παρά την αναμενόμενη έξαρση της πανδημίας από το φθινόπωρο, μαζί με την προγραμματισμένη επιστροφή στα θρανία, η τοπική κυβέρνηση της Ισαμπέλ Ντίαθ Αγιούσο ανακοίνωσε μόλις στα τέλη Αυγούστου την αποδέσμευση 370 εκατομμυρίων ευρώ για την προετοιμασία των δημόσιων σχολείων. Η υπόσχεση για την πρόσληψη επιπλέον 11.000 εκπαιδευτικών ακόμη εκκρεμεί.
Επίκεντρο η Μαδρίτη
Το πρόβλημα σίγουρα δεν εντοπίζεται αποκλειστικά στην ισπανική πρωτεύουσα – υπάρχουν σκέψεις για απεργιακές κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών σε δεκάδες πόλεις. Η Μαδρίτη ωστόσο ήταν και παραμένει το εγχώριο επίκεντρο της πανδημίας. Η δε έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς συνέπεσε με τη νέα θλιβερή πρωτιά της Ισπανίας στην Ευρώπη ως προς το σύνολο κρουσμάτων από την αρχή της πανδημίας. Από το απόγευμα της Δευτέρας η χώρα της Ιβηρικής έσπασε το ψυχολογικό όριο του μισού εκατομμυρίου μολύνσεων από τον Covid-19.
Μέσα σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας, σύγχυσης και ανασφάλειας για την επόμενη μέρα, πολλοί γονείς αρνούνται να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Αρκετοί πλέον συγκροτούν πολυπληθείς ομάδες πίεσης μέσω διαδικτύου. Το φαινόμενο ασφαλώς και δεν καταγράφεται μόνο στα υποχρηματοδοτούμενα και υποστελεχωμένα δημόσια σχολεία.
Αρκετές απουσίες μαθητών αναμένονται ακόμη και στα ιδιωτικά, καθώς εύποροι γονείς έχουν αρχίσει να στρέφονται, στην παρούσα φάση τουλάχιστον, στη -μη θεσμοθετημένη στη χώρα- εκπαίδευση στο σπίτι, ασυγκίνητοι από τα πρόσθετα μέτρα ασφαλείας που εφήρμοσαν οι διευθύνσεις ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, προκειμένου να κρατήσουν την πελατεία τους (π.χ. δημιουργία νέων σχολικών αιθουσών, επέκταση και διαχωρισμό των χώρων προαυλισμού, δωρεάν διάθεση μασκών, αντισηπτικών και διαγνωστικών τεστ κ.ά.).
Οποιοι πάντως κι εάν είναι οι λόγοι, η κυβέρνηση Σάντσεθ και ειδικοί κρούουν ήδη τον κώδωνα του κινδύνου για περαιτέρω διεύρυνση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων μεταξύ φτωχών και πλούσιων μαθητών. Φαινόμενο που φυσικά δεν καταγράφεται αποκλειστικά στην Ισπανία στους χαλεπούς καιρούς του κορονοϊού.
