Η Ίνγκριντ Μπέργκμαν δεν ήταν μόνο μία από τις κορυφαίες ηθοποιούς όλων των εποχών και μια μοναδική σταρ που μπορούσε να υποδυθεί οποιοδήποτε ρόλο, αλλά και μία ανεξάρτητη, ελεύθερη χειραφετημένη γυναίκα, που το απέδειξε και στην πορεία της στον κινηματογράφο και κυρίως στη ζωή της.
Η θρυλική σταρ, που γεννήθηκε και πέθανε σαν σήμερα, στις 29 Αυγούστου, είχε δηλώσει με νόημα σε μία συνέντευξη ότι αυτό που την ενδιέφερε είναι να είναι ελεύθερη. Το πάθος της για μια ελεύθερη ζωή, έφτασε στα άκρα, όταν εγκατέλειψε το Χόλιγουντ, ενώ ήταν στην καλλιτεχνική της ακμή, για να πάει στην Ιταλία, να δουλέψει και τελικά να ερωτευθεί με τον Ρομπέρτο Ροσελίνι, αδιαφορώντας για το σκάνδαλο.
Όπως είχε εύστοχα πει «διέσχισα τη διαδρομή από αγία σε πόρνη και πίσω πάλι σε αγία, όλα μέσα σε μια ζωή. Μια κουβέντα που συνοψίζει τη πολυκύμαντη ζωή της και τον αντισυμβατικό χαρακτήρα της.
Η Μπέργκμαν γεννήθηκε στη Στοκχόλμη και σπούδασε στη Βασιλική Δραματική Σχολή της Σουηδίας. Από τα 19 της ξεκίνησε να παίζει στο θέατρο, ενώ γρήγορα μπήκε και στα κινηματογραφικά ευρωπαϊκά πλατό.
Οι μοναδικές ερμηνευτικές της ικανότητες αναγνωρίστηκαν πολύ γρήγορα και την έφεραν στη Μέκκα του κινηματογράφου. Ο πρώτος που ανακάλυψε τον υποκριτικό της θησαυρό ήταν ο ιδιοφυής φημισμένος παραγωγός Ντέιβιντ Ο Σέλζνικ, ενώ μεγάλοι σκηνοθέτες, με χαρακτηριστικότερη περίπτωση τον Χίτσκοκ, θεωρούσαν ότι αποτελεί ιδανική πρωταγωνίστρια και εγγύηση επιτυχίας.
Το αστέρι της φώτισε όλο τον πλανήτη, πρωταγωνιστώντας σε θρυλικές ταινίες, μερικές απ’ τις οποίες είναι η ασύγκριτη «Καζαμπλάνκα», δίπλα στον Χάμφεϊ Μπόγκαρντ και σε σκηνοθεσία Μάικλ Κέρτιζ, το θρίλερ «Εφιάλτης» του Τζορτζ Κιουκορ, κερδίζοντας και το πρώτο Όσκαρ γυναικείου ρόλου, «Νύχτα Αγωνίας» και «Υπόθεση Νοτόριους» του Χίτσκοκ, ένας διπλός θρίαμβος, ειδικά για το δεύτερο φιλμ στο οποίο είναι πιο ερωτική από ποτέ και συνάμα κάνοντας τον Κάρι Γκραντ να φαίνεται λίγος μπροστά της. Φυσικά υπάρχουν και άλλα αξιόλογα φιλμ, όπως «Για Ποιον Χτυπά η Καμπάνα», «Ιωάννα της Λορένης», «Δρ. Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ» στα οποία κέρδισε τις εντυπώσεις.
Κι όμως η περιζήτητη Σουηδέζα ηθοποιός θα εγκαταλείψει τη θριαμβευτική της πορεία, για να ταξιδέψει στην Ιταλία, που τότε έβγαινε από τα συντρίμμια του πολέμου, προκειμένου να γνωριστεί και να δουλέψει με τον Ρομπέρτο Ροσελίνι. Μια γενναία απόφαση, που κατεδείκνυε τον ανεξάρτητο και αντισυμβατικό χαρακτήρα της, καθώς καλό το Χόλιγουντ, αλλά για έναν πραγματικό καλλιτέχνη απαιτούνται ριψοκίνδυνα άλματα, η αναζήτηση ιδεών και έμπνευσης, αλλά και το πάθος.
Είχε προηγηθεί ένα γράμμα της προς τον Ιταλό δημιουργό το 1948, που του έλεγε ότι της άρεσαν πολύ οι ταινίες του «Ρώμη, Ανοχύρωτη Πόλη» και «Paisan» και τον ρωτούσε αν χρειαζόταν μια Σουηδέζα ηθοποιό, ενώ άφηνε και ένα ερωτικό υπονοούμενο λέγοντας ότι από ιταλικά ξέρει μόνο το «ti ammo».
Ο Ροσελίνι εγκαταλείπει την ερωμένη του και επίσης μεγάλη ηθοποιό Άννα Μανιάνι, φημισμένη για τον εκρηκτικό της ερμηνευτικό ταλέντο, και χωρίς να της πει τίποτα πήρε το αεροπλάνο για τη Νέα Υόρκη. Ο Ροσελίνι θα της προτείνει να παίξει στο περίφημο δράμα «Στρόμπολι», το οποίο θα γυριζόταν στο ηφαίστειο της Σικελίας.
Έτσι, τον Μάρτιο του 1949 θα βρεθούν στο απομονωμένο νησί, κάτω από πρωτόγονες συνθήκες και ειδικά για μια σταρ του Χόλιγουντ. Μετά από λίγο, η Μπέργκμαν άρχισε να δυσανασχετεί με τον τρόπο ζωής και γυρισμάτων που έμοιαζαν περισσότερο με ντοκιμαντέρ, αλλά έκανε υπομονή. Ο Ροσελίνι θα την κανακέψει, θα καταλάβει τη διαφορά νοοτροπίας και θα φτάσει, αργότερα, στο σημείο να της αγοράσει μία Ferrari από τον οίκο Scaglietti, ειδικά σχεδιασμένη γι’ αυτήν.
Η «ανεπιθύμητη» στις ΗΠΑ Ίνγκριντ Μπέργκμαν θα επιστρέψει στο Χόλιγουντ, που πάνω απ’ όλα βάζει τα χρήματα και την επιτυχία, με τιμές βασίλισσας αλλά και με ένα Όσκαρ, για το κλασικό μελόδραμα «Αναστασία», του Άνατολ Λίτβακ. Με την ωριμότητα και το ταλέντο της επιστρέφει και ξαναμπαίνει στον θριαμβευτικό δρόμο της. Θα παίξει σε πολλές ακόμη γνωστές ταινίες, αλλά η προσωπικότητά της θα την φέρει κοντά στον συμπατριώτη της Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, με τον οποίο θα συνεργαστούν στην περίφημη «Φθινοπωρινή Σονάτα» του.
Το 1982 θα πεθάνει στο Λονδίνο από καρκίνο του μαστού. Θα αφήσει πίσω της ένα ανεξάντλητο έργο, την ανεξίτηλη γοητεία της, τον ελεύθερο πνεύμα της και τέσσερα παιδιά που υπεραγαπούσε.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
