Και τι δεν έχουν πει τις τελευταίες εβδομάδες; Το δικό μας «μπαχαλάκηδες» είναι ο επιεικέστερος όρος που χρησιμοποιήθηκε (οι δικοί μας, βλέπεις, έχουν και «αστική ευγένεια» – τίγκα στην αστίλα και την ευγένεια είναι, τι να σου πω!). Πάντως τόσο σε ΗΠΑ όσο και σε Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, όπου και εκεί έχουμε μεγάλο κύμα διαδηλώσεων κατά των διακρίσεων και του ρατσισμού, με αφορμή τη δολοφονία Φλόιντ, οι διαδηλωτές και τα αιτήματά τους είχαν λιγότερη αξία απ’ ό,τι τα κτίρια που έσπαγαν κάποιοι απ’ αυτούς.
Παρ’ όλα αυτά, παρ’ όλες τις παρόλες του Τραμπ και του Μακρόν και των σιγατοτρεχάμενών τους, δεν φάνηκε να αλλάζει και κάτι. Με τον κορονοϊό θέσανε (και καλά) την ανθρώπινη ζωή υπεράνω κάθε αξίας και με τον Φλόιντ οι μάσκες έπεσαν, μαζί και ζωές και αξίες.
Κι όμως! Ο Αμερικανός πρόεδρος, απρόθυμα μεν, το έκανε δε, υπέγραψε προ ημερών διάταγμα που, εκτός των άλλων, δημιουργεί βάση δεδομένων ώστε να καταγράφονται αστυνομικοί με ιστορικό βίας. Ζορίστηκε, ζορίστηκε, το υπέγραψε όμως.
Φαντάζεστε να γινόταν αυτό στην Ελλάδα, ειδικά τώρα, με τα δεκάδες καταγεγραμμένα περιστατικά αστυνομικής βίας… και βίας και βίας; Εδώ οι αστυνομικοί σπάνε κεφάλια (βλέπε Σεπόλια) και μετά λένε πως «έπεσαν και γλίστρησαν» οι παθόντες, τι κι αν υπάρχει οπτικό ντοκουμέντο, τι κι αν μετά βγάζουν γνωμάτευση οι ιατροδικαστές και διαψεύδουν πλήρως τους ισχυρισμούς των αστυνομικών.
Α ρε Ντόναλντ! Από τ’ αριστερά του βγήκες του Μητσοτάκη!… Πού να το πω και ποιος να με πιστέψει!
