«Γλυκ(ι)ά» κούραση

Η Εφη ένιωθε βαριά. Από το πρωί που ξυπνούσε ένιωθε έτσι, βαριά και κουρασμένη. Και το σώμα της αναζητούσε τόνωση για να βγάλει τη μέρα, μια που δεν ήταν και λίγα όλα όσα χρειαζόταν να καταφέρει στη διάρκειά της.

Εφτανε στη δουλειά και έπινε τον καφέ της –διάλεγε καφέ με ζάχαρη και γάλα– και αποφάσιζε να μη φάει τίποτα, γιατί άντεχε να μη φάει τίποτα. Δούλευε, συνεχίζοντας να αισθάνεται κουρασμένη, από το πρωί χωρίς ενέργεια, και αναρωτιόταν πώς θα αντέξει μέχρι το βράδυ. Γύρω στις δωδεκάμισι την επισκεπτόταν εκείνη η γνώριμη τρομερή πείνα. «Λίμα» την έλεγε, κι άρχιζε η πάλη: «Πεινάω – μη φας, θέλω να φάω – θα παχύνεις κι άλλο». Γνώριμος και συνηθισμένος αυτός ο νοητικός διάλογος με τον εαυτό της, όπως γνώριμη και η πείνα. Τις περιόδους που έκανε δίαιτα έτρωγε μόνο ένα γιαούρτι, μένοντας έτσι, σχεδόν νηστική, πολλές ώρες∙ τις περιόδους που δεν έκανε δίαιτα, έτρωγε μπισκότα, τοστ και κανένα κερασμένο γλυκάκι στο γραφείο.

Γύρω στις δύο η ώρα, δεν ήταν μόνο κουρασμένη αλλά και εκνευρισμένη. Αδημονούσε να τελειώσει το οκτάωρό της, να επιστρέψει σπίτι της.

Βγαίνοντας από την πόρτα του γραφείου της, στο σχόλασμά της, ένιωθε σαν αυτοκίνητο χωρίς καύσιμα∙ όμως πώς θα συνέχιζε την υπόλοιπη διαδρομή της; Λεωφορεία, παραλαβή παιδιού από τη μελέτη, μαγείρεμα στα γρήγορα, πλυντήριο, φροντιστήριο αγγλικών παιδιού, οφθαλμίατρο…

Η επόμενη πάλη στο μυαλό γινόταν για τη σοκολάτα, θα την αγόραζε ή όχι; Αντιστεκόταν, αντιστεκόταν, μέχρι και βρισιές έριχνε στον εαυτό της για να αποτραπεί η αγορά της από το περίπτερο δίπλα στη στάση του λεωφορείου. Υπέκυπτε σχεδόν πάντα και την αγόραζε. Καταπίνοντας τα κομμάτια της γλυκιάς σοκολάτας, βίωνε πως έβαζε βενζίνη κι έπαιρνε δύναμη να συνεχίσει τη μέρα της. «Πρόσκαιρη τόνωση» ήταν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληγε. Κάθε μεσημέρι ο ίδιος διάλογος με την ίδια κατάληξη για τη σοκολάτα. Η Εφη στην Εφη.

Το ψωμάκι με το τυράκι ήταν ένα μικρό διάλειμμα στην ταυτόχρονη προετοιμασία του μεσημεριανού και του απλώματος ρούχων του προηγούμενου πλυντηρίου. Καθόταν για λίγο στην καρέκλα, μα η κούραση δεν έφευγε.

Με το που τελείωναν οι απογευματινές εξωτερικές δουλειές, την επιστροφή στο σπίτι τη σηματοδοτούσε η φαντασίωση μιας μακαρονάδας ζουμερής, όπως την ήθελε, και μέχρι να βγάλει τα παπούτσια της στο χολ και να κρεμάσει τη ζακέτα της σε μια καρέκλα είχε βρει ποια σάλτσα προτιμούσε να κάνει. Κι από πάνω μπόλικο τυρί. Πείναγε, ήθελε να ξεκουραστεί, χρειαζόταν μια ανάπαυλα, δεν άντεχε άλλο. Στην τελευταία μπουκιά μακαρονάδας ένιωθε να πεινάει ακόμη∙ όμως έπρεπε να σταματήσει να τρώει… μα δεν είχε χορτάσει! Ξανάρχιζε η λογομαχία μέσα της…

Το να ακολουθεί κανείς την τυπικά υψηλή σε υδατάνθρακες διατροφή –με λευκά ζυμαρικά, άσπρο ψωμί, γλυκά, αποφλοιωμένο ρύζι, πατάτες και άλλες επεξεργασμένες τροφές– σημαίνει ότι εξαναγκάζει τον οργανισμό του να παράγει συνεχώς μεγάλη ποσότητα ινσουλίνης για να τα βγάλει πέρα με τόση γλυκόζη.

Με αυτόν τον τρόπο σίτισης εγκαινιάζεται ένας φαύλος κύκλος, γιατί όσο πιο πολύ παχαίνει κανείς τόσο λιγότερο μπορούν τα κύτταρά του να ανταποκριθούν στην ινσουλίνη.

Η κατανάλωση υδατανθράκων πυροδοτεί την απελευθέρωση ινσουλίνης από τον οργανισμό, αλλά τα κύτταρα δεν θέλουν να την απορροφήσουν. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται ανθεκτικότητα στην ινσουλίνη.

Στην προσπάθειά του να διατηρήσει τη φυσιολογική ισορροπία του, ο οργανισμός παράγει ακόμα περισσότερη ινσουλίνη για να υπερνικήσει αυτή την αντίσταση. Ετσι, επειδή η ινσουλίνη δεν μπορεί να μεταφέρει πολλή γλυκόζη στα κύτταρα για να καεί σαν καύσιμο, αυτή παραμένει στο αίμα. Η ινσουλίνη μετατρέπει ένα μέρος του πλεονάζοντος σακχάρου σε λίπος. Παχαίνουμε και νιώθουμε διαρκώς κουρασμένοι, από τη μία επειδή τα κύτταρά μας δεν παίρνουν τα καύσιμα που χρειάζονται και από την άλλη επειδή η πλεονάζουσα ινσουλίνη κατεβάζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα κάτω από τα ιδανικά όρια. Ο φαύλος κύκλος εντέλει οδηγεί στο εξής αποτέλεσμα: παχαίνουμε εύκολα με λίγη τροφή.

Αρκετοί άνθρωποι βρίσκονται σε προ-διαβητικό στάδιο και δεν το γνωρίζουν.

Σίγουρα η αλλαγή της διατροφής και η κίνηση βοηθούν πολύ. Ακολουθώντας κανείς τη μεσογειακή διατροφή, που είναι πλούσια σε ακόρεστα λιπαρά οξέα και φυτικές ίνες, έχει την ευκαιρία να βγει από το μεταβολικό σύνδρομο, να μειώσει την πείνα του και την αντίσταση στην ινσουλίνη. Σαν αποτέλεσμα, θα χάσει βάρος, θα αισθάνεται πιο υγιής και πιο ξεκούραστος.