Του ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΕΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Η Μπαρτσελόνα έσπευσε να απαλύνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα τον πόνο που προκάλεσε η απώλεια του πρωταθλήματος από την Μπασκόνια στον τελικό της Κυριακής. Αφού απομάκρυνε τον 70χρονο Σβέτισλαβ Πέσιτς, συμφώνησε και χθες ανακοίνωσε την έναρξη της συνεργασίας της με τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, ο οποίος αποχώρησε από τη Ζαλγκίρις και ανέλαβε την τεχνική ηγεσία των «μπλαουγκράνα» για την επόμενη τριετία, αφήνοντας τη Φενέρμπαχτσε «στα κρύα του λουτρού». Δεν είναι τυχαίο ότι προτίμησε την Μπαρτσελόνα με λιγότερα χρήματα (1 εκατ. ετησίως) από όσα του έδιναν οι Τούρκοι (1,4 ετησίως). Είναι προφανές ότι έπαιξε ρόλο στην επιλογή του τόσο το παρελθόν όσο και οι προοπτικές που ανοίγονται σε ένα κλαμπ που πέρυσι είχε το μεγαλύτερο μπάτζετ στην Ευρωλίγκα (45 εκατ.).
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην επίσημη ανακοίνωσή τους οι Καταλανοί καλωσόρισαν τον 44χρονο τεχνικό «στο σπίτι του» με δεδομένο ότι ο «Σάρας» δεν υπήρξε απλά ένας παίκτης της ομάδας από το 2000 έως το 2003, συν τη σεζόν 2012-13, αλλά ήταν και ένα από τα αγαπημένα παιδιά της εξέδρας. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που συμμετείχε στην παρέα η οποία το 2003 (υπό τις οδηγίες του Πέσιτς) κατέκτησε την πρώτη Ευρωλίγκα στην ιστορία του κλαμπ στην τελική φάση της Βαρκελώνης.
Μέχρι τότε, ειδικά επί Ρενέσεζ, η «Μπάρτσα» ήταν κλασική θαμώνας στα Final 4, αλλά έβρισκε τον τρόπο να φεύγει με άδεια χέρια. Επίσης, ο Λιθουανός σούπερ σταρ είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην κατάκτηση δυο πρωταθλημάτων Ισπανίας (2001 και 2003) και τριών Κυπέλλων (2001, 2003, 2013).
Πέρα από τη φήμη που απέκτησε ως ένας από τους μεγαλύτερους γκαρντ όλων των εποχών, ο Γιασικεβίτσιους έδειξε με τη δουλειά του στη Ζαλγκίρις (την πήγε σε ένα Final 4, αποκλείοντας τον Ολυμπιακό με μειονέκτημα έδρας) ότι είναι εξαιρετικά ταλαντούχος προπονητής. Και έκρινε πως ήρθε η ώρα να κάνει το μεγάλο βήμα.
Θέλει να πάρει μαζί του τον συνεργάτη του Ντάριους Μασκολιούνας, ο οποίος όμως αποτελεί και τη βασική επιλογή της Ζαλγκίρις για να τον διαδεχθεί. Υποψήφιοι είναι επίσης οι Κάζις Μακσβίτις, Νταΐνιους Αντομάιτις, αλλά και ο γνώριμός μας Κεστούτις Κεμζούρα που φερόταν ότι είχε συμφωνήσει με την τουρκική Πετκίμ.
Πάντως η Φενέρ έδωσε αμέσως ηχηρή απάντηση στην άρνηση του Σάρουνας, αφού συμφώνησε για 3 χρόνια με τον 48χρονο Σέρβο Ιγκόρ Κοκόσκοφ, πρωταθλητή Ευρώπης με τη Σλοβενία το 2017, νυν τεχνικό της Εθνικής Σερβίας και πρώην βοηθό του Λουκ Γουόλτον στους Κινγκς.
Η… παγκοσμιοποίηση της Λίβερπουλ
Σύμφωνα με έρευνες, όχι τόσο έγκυρες και απόλυτες, η Λίβερπουλ έχει 700 εκατομμύρια υποστηρικτές ανά τον κόσμο. Αρκετοί εξ αυτών (κυρίως Αγγλοι) είναι φανατικοί της οπαδοί, ενώ υπάρχουν και πολλοί που απλά τη συμπαθούν. Δηλαδή υποστηρίζουν την ομάδα της χώρας τους και από τις ξένες είναι Λίβερπουλ ή κάτι άλλο. Ταυτόχρονα, όμως, υφίσταται και μια τρίτη κατηγορία οπαδών και μάλιστα die hard. Αυτών που δεν μένουν στην Ευρώπη και δεν έχουν πρωτάθλημα της προκοπής για να δουν και να ταυτιστούν με αυτό.
Σε πολλές χώρες της Ασίας και στην Αυστραλία η Λίβερπουλ έχει τεράστια fanbase με ανθρώπους που ξοδεύουν άπειρες ώρες και χρήματα για να στηρίξουν την ομάδα. Ξενυχτώντας για να δουν παιχνίδια στην τηλεόραση, αγοράζοντας φανέλες και άλλα καλούδια, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που δίνουν αρκετές χιλιάδες ευρώ για ένα ταξίδι στο «Ανφιλντ» κάθε χρόνο.
Βεβαίως το ίδιο ισχύει και με άλλες μεγάλες ομάδες, όπως η Ρεάλ, η Μπαρτσελόνα, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Μπάγερν, η Γιουβέντους, όμως η Λίβερπουλ πιθανώς έχει τους περισσότερους φίλους, αλλά είναι και το βασικό μας θέμα μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Στο Χονγκ Κονγκ καθημερινά γίνονται μαζικές διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης και με στόχο την ανεξαρτησίας του κράτους. Ενας από τους συλληφθέντες, άντρας μέσης ηλικίας, έκανε εντύπωση σε κάποιους αστυνομικούς που τον πήγαν στο τμήμα για τα περαιτέρω. Φορούσε κόκκινη φανέλα και φώναζε διαφορετικά συνθήματα απ’ όλους τους υπόλοιπους. Γρήγορα αφέθηκε ελεύθερος, καθώς η εμφάνιση ήταν της Λίβερπουλ και τα συνθήματα αφορούσαν τον αγγλικό σύλλογο και την κατάκτηση του πρωταθλήματος ύστερα από 30 χρόνια!
Στιγμές παραφροσύνης ζουν και οι φίλοι της Λίβερπουλ στην Αυστραλία. Οργανώνονται σε μαγαζιά, σε δικούς τους χώρους και γιορτάζουν σχεδόν κάθε μέρα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει άλλωστε ένα φιλικό των «κόκκινων» στη Μελβούρνη το 2013, με 95.000 κόσμο να τραγουδάει δακρυσμένος το «You‘ll Never Walk Alone»; Αλλωστε στη συγκεκριμένη πόλη δεν θα βρει κανείς και πουθενά γκράφιτι με τον… Φορναρόλι (Ουρουγουανός φορ, ήρωας για μια τετραετία εκεί και με ανύπαρκτη θητεία στον Παναθηναϊκό παλιότερα). Με τον Μοχάμεντ Σαλάχ όμως θα βρει. Και μάλιστα σε κεντρικό σημείο…
Οι επαφές του Λάκοβιτς στην Αθήνα
Γεμάτη η μέρα του Ζόραν Λάκοβιτς χθες στην Αθήνα. Ο επικεφαλής της εποπτείας των FIFA – UEFA στην Ελλάδα είχε συναντήσεις με την ΕΠΟ, με τις μεγάλες ΠΑΕ, αλλά και με τον υφυπουργό Αθλητισμού, Λευτέρη Αυγενάκη.
Αρχίζοντας… από το τέλος, με τον Αυγενάκη δεν συζήτησε τα κεντρικά ζητήματα του ποδοσφαίρου τόσο, όσο το θέμα της υποψηφιότητας του Ηρακλείου για τον τελικό του Europa Conference League το 2022 ή 2023, που αυτή τη στιγμή είναι… στον αέρα. Τα πιο κεντρικά θέματα τα είχε συζητήσει με τον υπουργό Επικρατείας Γιώργο Γεραπετρίτη, τον οποίο είχε συναντήσει πριν.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Λάκοβιτς στις επαφές για τις εξελίξεις στην ΕΠΟ προώθησε την υποψηφιότητα του Μηνά Λυσάνδρου για την προεδρία της ομοσπονδίας, ωστόσο από πλευράς ΑΕΚ δεν φαίνεται να υπάρχει πρόθεση… να στερηθεί το πιο βασικό της στέλεχος κάτω από τον Δ. Μελισσανίδη και η προοπτική δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες.
Για τις εκλογές στην ΕΠΟ, αυτό που προκύπτει είναι πως η άποψη των FIFA – UEFA είναι πως δεν χρειάζεται να πιεστούν τα πράγματα για να γίνουν πριν από το φθινόπωρο κι απ’ ό,τι φαίνεται ούτε από ΑΕΚ, Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ συνάντησε κάποια ιδιαίτερη αντίρρηση σ’ αυτό. Οσο για το εκλογικό σύστημα, δεν πρόκειται να αλλάξει.
Στο επίκεντρο είναι και η διαδικασία για τον νέο αρχιδιαιτητή. Οι πληροφορίες λένε πως ο Λάκοβιτς δήλωσε την πρόθεση της FIFA να φέρει κάποιον που να μην έχει τελικά προϋπηρεσία στην Ελλάδα. Κάποιο μεγάλο όνομα από τον χώρο της ευρωπαϊκής διαιτησίας απ’ ό,τι φαίνεται.
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΤΑΛΗΣ
Ενα αστέρι –της σόου μπιζ– γεννιέται…
Εχουν περάσει 16 χρόνια από το απόγευμα της 3ης Ιουλίου 2004, όταν η Μαρία Σαράποβα έκανε το μεγάλο «μπαμ» στον τελικό του Ουίμπλεντον, κερδίζοντας με χαρακτηριστική άνεση (6-1, 6-4) τη Σερίνα Ουίλιαμς και κατακτώντας το πρώτο Γκραν Σλαμ της καριέρας της (φωτ.). Η Αμερικανίδα ήταν το απόλυτο φαβορί και όλα έδειχναν ότι στο β΄ σετ, όταν πια βρήκε τον ρυθμό της και προηγήθηκε με 4-2, θα μπορούσε να ανατρέψει την κατάσταση αντλώντας δύναμη από την πείρα της. Ομως η 17χρονη πιτσιρίκα από τη Ρωσία δεν «μάσησε», δεν εμφάνισε τη νευρικότητα που έχουν συνήθως οι πρωτάρηδες σε τελικούς. Φθάνοντας στη νίκη, έγινε η πρώτη τενίστρια από τη χώρα της που κατακτούσε το Ουίμπλεντον.
Από εκείνο το απόγευμα, η Μαρία Σαράποβα δεν σταμάτησε να τραβάει τα βλέμματα και τους φωτογραφικούς φακούς πάνω της. Ομορφη, πανύψηλη, κατάξανθη, ήταν το όνειρο κάθε διαφημιστή. Εκμεταλλεύτηκε την εικόνα της στο έπακρο και έγινε πάμπλουτη. Παράλληλα όμως απέδειξε ότι δεν ήταν απλώς μια από τις καλλίπυγες Ανατολικοευρωπαίες των κορτς όπως η Ανα Κουρνικόβα. Δούλεψε πολύ και κατάφερε συνολικά να κατακτήσει 5 Γκραν Σλαμ – ποτέ ξανά το Ουίμπλεντον, όμως…
-320x213.jpg)
