Κάθε 3 ώρες και 20 λεπτά χάνονται τα ίχνη μια γυναίκας εν μέσω της κατάστασης έκτακτης ανάγκης λόγω του Covid-19 στο Περού. Οι σχεδόν τρεις μήνες των περιοριστικών μέτρων έδειξαν με τον πιο τραγικό τρόπο ότι για τις γυναίκες δεν υπάρχει ασφάλεια είτε εντός είτε εκτός σπιτιού. Οπως αποκαλύπτει έκθεση του Συνηγόρου του Λαού, από τις 16 Μαρτίου έως και τις 31 Μαΐου είχαν καταγραφεί επίσημα 557 κρούσματα εξαφάνισης γυναικών, από τις οποίες οι 202 είναι ενήλικες και οι 355 είναι ανήλικες. Μόνο τον Μάιο οι εξαφανίσεις αυξήθηκαν κατά 38%, ενώ σημειώθηκαν και 9 γυναικοκτονίες.
Συνολικά από τις αρχές του χρόνου ώς τα μέσα Μαΐου υπήρχαν περισσότερες από 7.000 ενεργές αναζητήσεις αγνοούμενων, από τους οποίους το 60% (4.252) είναι γυναίκες, ανάμεσά τους 2.100 ανήλικες.
Ηδη πριν να φτάσει ο κορονοϊός στη χώρα οι διαδικασίες απέναντι σε μια καταγγελία εξαφάνισης ήταν προβληματικές, καθώς δεν εφαρμόζονταν τα πρωτόκολλα, καθυστερούσε η έκδοση σημάτων αναζήτησης και οι οικογένειες έπρεπε να κινητοποιούν δικά τους μέσα για να ψάξουν τις συγγενείς τους. Τώρα η αναζήτηση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη λόγω των περιορισμών στην κυκλοφορία και τη μετακίνηση, επισημαίνει η Κάτε Σότο, εκπρόσωπος της οργάνωσης Γυναίκες Αγνοούμενες στο Περού. Με σύνθημα «Οι Αγνοούμενες Μετρούν» η οργάνωση θυμίζει πως «τα δικαιώματά μας δεν είναι σε καραντίνα». Παράλληλα έχει ξεκινήσει καμπάνια με τίτλο #DóndeEstánEllas (Πού Βρίσκονται Εκείνες), με στόχο την κινητοποίηση κοινωνίας και αρχών ώστε να διατεθούν οι απαραίτητοι πόροι για την αναζήτηση των αγνοούμενων γυναικών ήδη από την πρώτη στιγμή της καταγγελίας, πριν οι δράστες φροντίσουν να χαθούν τα ίχνη τους για πάντα.
«Εκφράζουμε την ανησυχία μας για την αύξηση άνω του 30% των κρουσμάτων γυναικών, ενήλικων και ανήλικων, που δηλώθηκαν ως αγνοούμενες σε αυτή τη συγκυρία έκτακτης υγειονομικής κατάστασης λόγω του Covid-19» τονίζει η έκθεση. «Πρόκειται για συνθήκη που τις καθιστά ευάλωτες κινδυνεύοντας έτσι να υποστούν κι άλλες μορφές βίας, όπως γυναικοκτονία, διακίνηση, σεξουαλική εκμετάλλευση, δουλεία».
