26ο Διεθνές Φεστιβάλ Καλαμάτας (21-30 Αυγούστου)
Θα ήταν θαυμάσια είδηση ακόμα κι αν γινόταν για λίγες μόνο μέρες. Ακόμα κι αν είχε αποκλειστικά ελληνικό πρόγραμμα -όπως άλλωστε πολλοί περίμεναν. Πώς να διοργανώσεις διεθνές φεστιβάλ χορού εν μέσω πανδημίας, με τις χώρες σχεδόν κλειστές, την τέχνη σε πάγωμα και αβεβαιότητα, κυρίως τον χορό, που το σώμα και μόνο αυτό έχει για να εκφραστεί και ήρθε ο κορονοϊός και το μετέτρεψε σε πηγή φόβου;
Κι όμως. Η Λίντα Καπετανέα κατάφερε το αδύνατον. Τη στιγμή, που άλλα φεστιβάλ, δικά μας και ξένα, ματαιώνονται ή συρρικνώνονται μουδιασμένα, το 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, που διευθύνει, απλώς μετακινήθηκε από Ιούλιο σε Αύγουστο (21-30). Απλώς θα γίνει μόνο σε υπαίθριους χώρους. Κατά τα άλλα έχει ένα πλούσιο και ενδιαφέρον (περισσότερο και από πέρυσι) πρόγραμμα με δέκα ελληνικά και έντεκα ξένα σχήματα.
Ανάμεσα στα τελευταία και τρία μεγάλα ονόματα, που έστω κι αν είναι γνώριμα στους Ελληνες (και Καλαματιανούς) φίλους του χορού, έστω κι αν η διεθνής χορεύτρια και χορογράφος Λίντα Καπετανέα μπορεί σχετικά εύκολα να εξασφαλίσει (αλλά μήπως δεν είναι κι αυτό μέρος της δουλειάς της;) δεν παύει να αποτελούν μεγάλη της επιτυχία και δέλεαρ για το κοινό, που έχει βαρεθεί να βλέπει τέχνη σε φιλμάκια στο youtube.
Aπό το Βέλγιο έρχονται στην Καλαμάτα με τις νέες τους δουλειές ο Βιμ Βαντεκέιμπους με την ομάδα του Ultima Vez και oι Peeping Tom, ενώ τους κάνει παρέα ο Ισπανός σταρ του σύγχρονου φλαμένκο Ισραέλ Γκαλβάν.
Ολοι αυτοί θα χορέψουν στο μικρό, πανέμορφο αμφιθέατρο του ενετικού Κάστρου της Καλαμάτας, εκεί όπου χτύπαγε για χρόνια πολλά η καρδιά του φεστιβάλ, πριν εγκαταλειφθεί για χάρη του μοντέρνου, πολυτελούς, μεγάλου και με σούπερ κεντρική σκηνή, κλειστού, όμως, Μεγάρου Χορού.
Ο κορονοϊός σαν να ενώνει το φεστιβάλ με τις ρίζες και τις συγκινητικές του αναμνήσεις για να πάρει αμπάριζα. Τυχερή η Καλαμάτα, που έχει το αμφιθεατράκι στο Κάστρο, έναν από τρεις ανοιχτούς χώρους που θα φιλοξενήσουν φέτος τη διοργάνωση.
Ο δεύτερος είναι ένας καινούργιος, που ετοιμάζεται και θα ανακοινωθεί σύντομα για να αντικαταστήσει το μικρό, αλλά ιδανικό για κάθε προωθημένη δουλειά, Στούντιο του Μεγάρου. Και ο τρίτος είναι η κεντρική πλατεία Βασιλέως Γεωργίου, που τα τελευταία χρόνια όλο και αναβαθμίζει τον ρόλο της στο φεστιβάλ. Εξυπακούεται ότι παντού θα τηρείται το υγειονομικό πρωτόκολλο (αποστάσεις, λιγότερες θέσεις κ.λπ.).
Το φεστιβάλ, όπως είπε χθες η Λίντα Καπετανέα μέσω διαδικτύου, από το αμφιθέατρο του Κάστρου, θέλει να στείλει παντού το μήνυμα ότι «πρέπει με κάθε τρόπο να κρατήσουμε ζωντανή τη σχέση μας με την τέχνη και κυρίως τον χορό». Ο βασικός του άξονας δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από «την αναθεώρηση της σχέσης μας με τη φύση».
Το πρόγραμμα, σε γενικές γραμμές, είναι το εξής:
● Αμφιθέατρο Κάστρου (4 θεάματα)
Ο Βιμ Βαντεκέιμπους και οι δέκα χορευτές του αναζητούν στο «Traces» ίχνη της φύσης που το σώμα έχει ξεχάσει ή καταστείλει (21, 22/8). Ο Ισραέλ Γκαλβάν χορεύει το «Solo: Revolution Without Music», επαναπροσδιορίζοντας και πάλι το παραδοσιακό φλαμένκο χωρίς μουσική συνοδεία, μόνο με τους ήχους των ποδιών και των χεριών του (23/8). Ο Φώτης Νικολάου παρουσιάζει τα «Τάματα» με έξι άνδρες να παλεύουν βίαια, αλλά αθόρυβα για να ξανασυναντήσουν την αλήθεια του σώματός τους (26/8). Οι Peeping Tom κλείνουν το φεστιβάλ με το «Diptych» (29, 30/8), στο οποίο οι καλλιτεχνικοί διευθυντές της περίφημης ομάδας Γκαμπριέλα Καρίτζο και Φρανκ Σαρτιέ ξαναδουλεύουν παλιότερα έργα τους («The Missing Door» και «Τhe Lost Room»), που είχαν δημιουργήσει σε συνεργασία με το Nederlands Dans Theater.
● Νέος χώρος (5 θεάματα)
Θα φιλοξενήσει γνωστά ελληνικά σχήματα, όπως την ομάδα Griffon της Ιωάννας Πορτόλου με το «Kaos» και τους Kóka & Panú (Παναγιώτης Μανουηλίδης και Κωνσταντίνα Ευθυμιάδου) με την «ύλη», αλλά και ξένα ανερχόμενα ονόματα. Για πρώτη φορά θα παρουσιάσουν δουλειά τους στην Ελλάδα η Γαλλο-βελγίδα χορογράφος Καρίν Ποντιέ (το ντουέτο «Same Same») και ο Σλοβάκος Βικτόρ Τσερνίτσκι (το χιουμοριστικό, παιχνιδιάρικο σόλο «Pli», αυτός και 22 καρέκλες). Θα ξαναρθεί στην Καλαμάτα η Καταλανή Λάλι Αϊγουαδέ με το «Here».
● Πλατεία Καλαμάτας (12 θεάματα)
Οχτώ από τα δέκα βράδια του φεστιβάλ (22-29 Αυγούστου) μια μεγάλη εξέδρα θα συγκεντρώνει γύρω της, στις 9 μ.μ., ένα ζωηρό, πυκνό κοινό, που χωρίς χρήματα, θα απολαμβάνει δώδεκα εξωστρεφείς ή με εσωτερικότητα, χιουμοριστικές, ξεσηκωτικές ή απαιτητικές στην τεχνική τους παραστάσεις (μερικές φορές δυο και τρεις μαζί), από Ελληνες και ξένους νέους καλλιτέχνες. Να δούμε πώς θα αποφευχθεί ο συνωστισμός. Οι επιπτώσεις του οποίου επηρέασαν φέτος και τα σεμινάρια, που διοργανώνει κάθε χρόνο το φεστιβάλ. Τέρμα αυτά που απευθύνονταν σε παιδιά, ΑΜΕΑ και άνω των 70 χρόνων, μόνο τα επαγγελματικά θα γίνουν και με περιορισμένο αριθμό συμμετοχών.
