«Τι θα γινόταν αν στρέφαμε τον φακό μας από τα έξω προς τα μέσα και καταγράφαμε πώς είναι και πώς αποτυπώνεται η ζωή (μας) σε καιρούς πανδημίας, εγκλεισμού, απομόνωσης;»
Το ερώτημα ήταν περισσότερο μια πρόσκληση-πρόκληση που απηύθυνε τον Μάρτιο η Γερμανίδα φωτογράφος Σαρλότ Σμιτ προς την κοινότητα των μελών και φίλων της Women Photogaph, της οργάνωσης που ίδρυσε το 2017 η φωτορεπόρτερ Γκαμπριέλα Ζάλκμαν για να διεκδικήσει ίσες ευκαιρίες στον χώρο της επαγγελματικής φωτογραφίας.
H απάντηση είναι το The Journal, ένα παγκόσμιο ημερολόγιο της εποχής του κορονοϊού, φιλοτεχνημένο από τις οπτικές και τα βιώματα περισσότερων από 400 γυναικών φωτογράφων από πάνω από 100 χώρες του πλανήτη.
Ενας εν εξελίξει διεθνής κατάλογος εικαστικής καταγραφής των ιδιότυπων στιγμιότυπων που μας ανάγκασε (και αναγκάζει) να ζήσουμε η κρίση του κορονοϊού, έτσι όπως μετέτρεψε τον ιδιωτικό χώρο σε επίκεντρο κάθε έκφανσης της ζωής μας, οριοθετημένης πάντα στα μέτρα της απομόνωσης.
Το Journal διευθύνεται από την ίδια τη Σμιτ και τη φωτορεπόρτερ Χάνα Γιουν και αποτελεί μια πλουραλιστική καταγραφή της εποχής «μακριά από τη συνήθη μιντιακή κάλυψη με εικόνες που εστιάζουν στο τραύμα, τους νεκρούς, τα νοσοκομεία…».
Το αποτέλεσμα είναι «συναρπαστικές εικονικές αφηγήσεις των προσωπικών, συναισθηματικών και ψυχολογικών εμπειριών που βιώνουν οι γυναίκες στην υφήλιο» εν μέσω πανδημίας αλλά και ιστορίες αντοχής, τρυφεράδας και αντίστασης.
«Το γεγονός ότι δεν βλέπουμε αυτές τις ιστορίες στα μεγάλα ΜΜΕ δεν σημαίνει ότι δεν είναι σημαντικές». Γιατί όλο αυτό το εγχείρημα; Γιατί όπως διακηρύσσουν: «Καθώς η οικονομική κρίση αυτής της πανδημίας θα εκτυλίσσεται σταδιακά τους επόμενους μήνες και χρόνια, φοβόμαστε ότι μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη πιο άνιση πρόσβαση σε ευκαιρίες δουλειάς στη βιομηχανία της φωτογραφίας. Το Journal έχει ως στόχο να επαναδιεκδικήσουμε τον χώρο μας και να εξασφαλίσουμε ότι αυτές οι τόσο εύστοχες και αποκαλυπτικές εικόνες γυναικών φωτογράφων από όλο τον κόσμο θα εγγραφούν στην ιστορία της εποχής μας».
