Η πανδημία του κορονοϊού φαίνεται να είναι ο από μηχανής θεός που σώζει τα προσχήματα για τον Ερντογάν: η επιχειρησιακή ενεργοποίηση του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400, που ήταν προγραμματισμένη εντός του Απριλίου, θα καθυστερήσει…
Η Αγκυρα, αφού διαπίστωσε τα όρια της ανοχής της Μόσχας για την εμπλοκή της στις συγκρούσεις της βορειοδυτικής Συρίας, στέλνει ένα σαφές μήνυμα στις ΗΠΑ και στον Τραμπ ότι αναζητά μια συνολική εξομάλυνση στις διμερείς σχέσεις.
Μια εξομάλυνση για την οποία επείγεται η Αγκυρα, σε μια στιγμή που η προσφυγή σε εξωτερική χρηματοδότηση θεωρείται μονόδρομος για τη χώρα.
Tο πάγωμα της επιχειρησιακής ενεργοποίησης των S-400 παγώνει με τη σειρά του τις κυρώσεις και τα αντίποινα με τα οποία η Ουάσινγκτον απειλούσε την Αγκυρα.
Ετσι, μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ ο Τραμπ μπορεί να συνεχίσει -χωρίς ορατό σήμερα επιπρόσθετο κόστος- την προσωπική τηλεφωνική διπλωματία με τον Ερντογάν και να διεκδικεί εύσημα για την ανάκτηση της Τουρκίας ως συμμάχου.
Ολα τα παραπάνω, με την επιφύλαξη ότι η ανοιχτή γραμμή Τραμπ-Ερντογάν δεν θα αναδειχτεί από τον Μπάιντεν ως μια βλαπτική για τα ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ «ανάρμοστη σχέση».
Τούτων λεχθέντων και χωρίς την πανδημία και το σοκ των παρενεργειών της στην οικονομία της Τουρκίας, ο παρεμβατισμός Ερντογάν στη Συρία είχε ήδη καταλήξει προ πολλού σε αδιέξοδο.
Σε αδιέξοδο, γιατί τόσο οι ΗΠΑ, όσο στη συνέχεια και η Ρωσία κατέγραψαν την τουρκική εμπλοκή στη Συρία ως βαρύνουσα παρενόχληση:
● Η Ουάσινγκτον μετά το 2014 επένδυσε στους Κούρδους της βορειοανατολικής Συρίας ως πολιορκητικό κριό κατά των τζιχαντιστών αλλά και ως αντίβαρο στην κυριαρχία του Ασαντ στην υπόλοιπη χώρα.
● Η Ρωσία μεγιστοποίησε μεν τα όποια τακτικά κέρδη μπόρεσε να αντλήσει από τη σύγκρουση συμφερόντων ΗΠΑ-Τουρκίας αλλά ποτέ δεν θέλησε να νομιμοποιήσει προοπτική μόνιμης τουρκικής παρουσίας στη βορειοδυτική Συρία.
Το πάγωμα της ενεργοποίησης των S-400 παραπέμπει και στο τι συζητήθηκε στην πραγματικότητα στην τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ–Ερντογάν την Κυριακή.
