Στα «Νταμάρια» η νέα εξορία του αντάρτη μητροπολίτη

Δεύτερη «εξορία» για τον αντάρτη μητροπολίτη Κοζάνης Ιωακείμ, διότι όχι μόνο δεν συνεμορφώθη επί Κατοχής αλλά και δεν… συνάδει με το πνεύμα των νέων καιρών! Ο ανδριάντας του, που βρισκόταν από το 1993 στην κεντρική πλατεία, με μια ψηφοφορία διά περιφοράς στο δημοτικό συμβούλιο Κοζάνης αποφασίστηκε να τοποθετηθεί εκτός αστικού ιστού στη θέση «Νταμάρια».

Η απόφαση, το ιστορικό τοποθέτησης και αποκαθήλωσης του ανδριάντα, τα πρόσωπα ακόμη που έλαβαν τις αποφάσεις είναι μια σύνοψη του «zeitgeist», του πνεύματος των ταραγμένων μας καιρών, βαθιά συντηρητικών ξανά, την απώτατη κατάληξη των οποίων είχε αντιπαλέψει τον προηγούμενο αιώνα ο αντάρτης μητροπολίτης ως εξέχον στέλεχος του ΕΑΜ και αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης του Βουνού (ΠΕΑΕΑ).

Το 1993, όταν τοποθετήθηκε ο ανδριάντας, δήμαρχος ήταν ο Πάρις Κουκουλόπουλος, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου περνούσε στην αντεπίθεση εναντίον της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πρωθυπουργεύοντος ενός άλλου Μητσοτάκη αποκαθηλώνεται).

Η διαμάχη που είχε ξεσπάσει για την απόφαση του δημάρχου καλύπτει δεκάδες σελίδες τοποθετήσεων, ο Ιωακείμ εξάλλου παρέμενε έκπτωτος από την ελληνική Εκκλησία, που θα τον αναγνώριζε και θα τον αποκαθιστούσε τελικά ηθικά το 2000.

Ω της συμπτώσεως, ένας από τους δημοτικούς συμβούλους του Π. Κουκουλόπουλου που είχε ψηφίσει τότε υπέρ της τοποθέτησης, ο Λάζαρος Μαλούτας, είναι σήμερα δήμαρχος και επικυρώνει τη δεύτερη εξορία του μητροπολίτη.

Ψηφοφορία

Υπέρ της «εξορίας» ψήφισαν ακόμη οι παρατάξεις του δεξιού Κυριάκου Μιχαηλίδη αλλά και οι ΠΑΣΟΚογενείς του Ευάγγελου Σημανδράκου που φυσικά είναι σήμερα και αντιδήμαρχος Τεχνικών Εργων. Από τις παρατάξεις αυτές ξεχώρισαν για τη στάση τους: από την παράταξη Μαλούτα, ο αντιδήμαρχος Κώστας Κυριακίδης καταψήφισε, ενώ ο σύμβουλος Ζήσης Μάρας ψήφισε λευκό, καταψήφισε και ο Γιώργος Ευκολίδης από την παράταξη Μιχαηλίδη.

Πρόκειται φυσικά για επίδειξη πολιτικού σθένους. Καταψήφισαν επίσης η παράταξη του τέως δημάρχου Λευτέρη Ιωαννίδη και η παράταξη του ΚΚΕ «Λαϊκή Συσπείρωση».

Από όσα παρακολουθήσαμε στον δημόσιο διάλογο της Κοζάνης, ο Πάρις Κουκουλόπουλος δεν προέβη σε καμιά παρέμβαση, καμιά τοποθέτηση, σε μια σιωπή με πολλά ερωτήματα. Ενα άρθρο των Εύας Αραμπατζή και Χάρη Κουζιάκη ήταν η πιο χαρακτηριστική παρέμβαση και από εκεί πληροφορούμαστε ότι «το 2014 ο ανδριάντας απομακρύνθηκε λόγω των έργων της κατασκευής της νέας πλατείας Νίκης, αφού ορθά κρίθηκε από τους μελετητές ότι αισθητικά δεν ταίριαζε με την τεχνοτροπία της, και έκτοτε δεν τοποθετήθηκε πουθενά.

Πρόθεση της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής ήταν η τοποθέτηση του ανδριάντα στην πλατεία Ελευθερίας (στην είσοδο της οδού Ειρήνης) όταν αυτή έπαιρνε τη νέα της μορφή. Δυστυχώς, για διάφορους λόγους υπήρξαν καθυστερήσεις…» και πρότεινε να τοποθετηθεί ανδριάντας στην πλατεία Συντάγματος.

Με την άποψη αυτή συντάχθηκε και το Παράρτημα Κοζάνης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ που σε ανακοίνωσή του στιγμάτιζε αυτούς που «τους ενοχλεί ακόμα και σήμερα η στάση του Ιωακείμ. Οτι εμπνεύστηκε από τα ιδανικά της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης για την απελευθέρωση της χώρας μας από την τριπλή φασιστική κατοχή (Γερμανών-Ιταλών-Βουλγάρων), για την εθνική ανεξαρτησία και τη λαϊκή κυριαρχία της χώρας μας», τονίζοντας ότι «ενοχλεί ακόμα και σήμερα, 58 χρόνια (1883-1962) μετά τον θάνατό του».

Δικαιολογίες

Μετά τον θόρυβο που ξέσπασε στην Κοζάνη, χθες το μεσημέρι με ανακοίνωσή του ο δήμαρχος προσπάθησε να πείσει ότι δεν στάλθηκε εξορία ο ανδριάντας, αντιθέτως βλέπουμε την «ανάσυρση του ανδριάντα από τα αζήτητα…» και τοποθέτησή του «στο νέο του «σπίτι»»!

Πώς το εξηγεί ο ίδιος; «Ο εμβληματικός ανδριάντας του μητροπολίτη Ιωακείμ, πριν από την ολοκλήρωση του 1ου χρόνου της νέας δημοτικής περιόδου, ανασύρεται από τις αποθήκες που είχε αφεθεί τα προηγούμενα χρόνια (σημ.: δίνει μάλιστα και σχετική φωτογραφία) και επανατοποθετείται, όπως οι προτομές του Λασσάνη και του Σακελλάριου».

Και όσοι διατύπωσαν άλλες απόψεις; Αφού σχολιάζει ότι κατατέθηκαν «έστω και όψιμα, έστω και από πλευρές που στο παρελθόν έκαναν κριτική στην αισθητική του ανδριάντα, αποτελούν ένδειξη δημοκρατίας και είναι σεβαστές σαν διαφορετικές απόψεις», αλλά, όλα κι όλα, «σε τίποτε δεν μπορούν να υποκαταστήσουν ή να ακυρώσουν τον θεσμικό ρόλο των αρμόδιων οργάνων, όπως είναι η Επιτροπή Ποιότητας και το Δημοτικό Συμβούλιο».

Και για να δικαιολογήσει ότι είχε ψηφίσει ως δημοτικός σύμβουλος την τοποθέτηση του ανδριάντα, προχωρά σε μια ρητορική στρεψοδικία, αφού, «ναι, απόφαση Δ.Σ. ήταν η τοποθέτηση του ανδριάντα στην πλατεία Νίκης την περίοδο ‘91-’94, αλλά αυτό έγινε σε έναν δήμο που οριοθετούνταν στενά από τα όρια της πόλης και μόνο»! Διότι μπορεί να εξορίζεται ξανά ο μητροπολίτης στον δρόμο που οδηγεί στην Αιανή, αλλά και πάλι, «έννοιες όπως η συλλογική μνήμη έχουν εύρος μεγαλύτερο από τα όρια μιας πόλης»!