Τα Πάθη της Μεγάλης Εβδομάδας με μουσικό πριόνι

Κυκλοφορεί ένα άλμπουμ που αξίζει να αγοράσετε και σήμερα ακόμα, αν θέλετε να ενισχύσετε το συναίσθημα που γεννάται από τα Πάθη της Μεγάλης Εβδομάδας. Αλλά μπορείτε να το ακούσετε και πιο μετά. Και να το ευχαριστηθείτε το ίδιο. Λέγεται «Adagios From The Underground» και είναι οι ηχογραφήσεις που ακολούθησαν μετά τις δύο sold out συναυλίες που έδωσαν πέρυσι ο Νίκος Γιούσεφ (μουσικό πριόνι), η Ειρήνη Τηνιακού (πιάνο) και ο Γιώργος Κατσάνος στο υποσκήνιο της Αίθουσας Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε ψηφιακά και σε διπλό βινίλιο από την Undeflow Records σε μία πολύ περίεργη, δυστυχώς, περίοδο.

«Είναι ένα πρότζεκτ που συνδυάζει την αγάπη μου προς την κλασική μουσική με την αναζήτηση σε νέους ήχους και ιδιαίτερα την ambient τού σήμερα», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Νίκος Γιούσεφ. «Ο λόγος που οδηγήθηκα στον συγκεκριμένο τίτλο ήταν η συγκυρία της πρώτης συναυλίας κατά την οποία παρουσιάστηκε ζωντανά, στο υποσκήνιο του Μεγάρου Αθηνών. Υποσκήνιο σημαίνει ο υπόγειος χώρος κάτω από τη σκηνή ίδιου μεγέθους που βοηθά να ανεβαίνουν σκηνικά ή για όποια τεχνική χρήση χρειάζεται στις όπερες. Οπότε όλα αυτά τα στοιχεία μαζί με την επιλογή των κομματιών έδωσαν το όνομα του άλμπουμ. Η Ειρήνη Τηνιακού παίζει πιάνο και επιμελήθηκε μουσικά πράγματα, όπως παρτιτούρες, εναρμόνιση και μεταγραφή. Ο Γιώργος Κατσάνος είναι υπεύθυνος για το moog synthesizer για τον ambient χαρακτήρα που θέλουμε να βγάλουμε, αλλά παίζει μέρη τσέλου ή φωνής εξίσου με άνεση».

Τι περιέχει το άλμπουμ; Θα ακούσουμε τα adagios του Μπάρμπερ και του Αλμπινόνι, άριες από το «Κατά Ματθαίον Πάθη» του Μπαχ, το ζακυνθινό «Ινα τι» του Ιωάννη Πλανήτερου, το «Ave Maria» του Σούμπερτ, το adagio της «Σονάτας του Σεληνόφωτος» του Μπετόβεν, το «Mater Dolorosa» του Περγκολέζι, το «Lacrimosa» του Μότσαρτ και το «Η Τράτα» του Ν. Σκαλκώτα παιγμένα με μουσικό πριόνι, πιάνο και moog synth. «Η αρμονία του ήχου του, ισορροπώντας τα κλασικά κομμάτια με το ambient, δημιουργεί μια εξαιρετική μοναδική αίσθηση», εξηγεί ο Νίκος. «Η ακρόασή του στο σπίτι με ηρεμία είναι κάτι που δεν ζεις σε έναν συναυλιακό χώρο. Οταν ακούς live όμως το μουσικό πριόνι νιώθεις και τη δόνηση του μέταλλου στον χώρο. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα: ακούστε μια καμπάνα από κοντά και ακούστε την από ηχείο».

Τι ακριβώς όμως είναι αυτό το μουσικό πριόνι; Είναι τόσο… άγριο όσο ακούγεται; «Αγριο δεν είναι ποτέ ένα όργανο αλλά το στιλ ή ο τρόπος που παίζεις ένα είδος μουσικής», απαντά. «Τον ήχο του κάθε άλλο από άγριο τον λες. Μοιάζει με λυρική φωνή, με άνεμο, με κάτι που σε παραξενεύει αλλά σε τραβάει κοντά του. Το μουσικό πριόνι έχει μεγάλη τονική έκταση καθότι έχει έκταση τεσσάρων οκτάβων. Στην αρχή ξεκίνησα να παίζω με απλά πριόνια, όπως και όλοι οι “πριονάδες” το ίδιο. Μετά γνώρισα την Ελλη Δέλιου και διδάχτηκα την “κλασική” τεχνική του οργάνου».

Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2020 στο Praxis Studio. Ο όρος adagio στα ιταλικά σημαίνει «με άνεση» και υπαγορεύει ένα άνετο και σχετικά αργό τέμπο του μουσικού κομματιού. Το underground είναι άποψη; Και με ποιο τρόπο συνδέεται με το mainstream; Ο Νίκος Γιούσεφ είναι κατασταλαγμένος: «Πες το και άποψη, για μένα είναι στάση το underground. Πολλοί μπερδεύουν τις ενορχηστρώσεις, τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία με τη στάση αλλά, πιστέψτε με, δεν συναντώνται εύκολα αυτοί οι κόσμοι. Κάποιες στιγμές βέβαια σε κάποια φεστιβάλ, κυρίως με ροκ μπάντες, μπλέκονται τα πράγματα. Και για τους θεατές μοιάζουν όλοι ίδιοι. Αλλά δεν είναι. Κάποιος φίλος της underground σκηνής που καμιά φορά τον μπερδεύουν για mainstream, είπε ότι στη ζωή του πολλές φορές δεν ήξερε πού να πει ναι, αλλά πάντα ήξερε πού να πει όχι».