ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ολα δείχνουν συμβιβασμό στη μεθαυριανή τηλεδιάσκεψη κορυφής της Ε.Ε., με το κύριο ερώτημα της επόμενης μέρας να τίθεται από τώρα αν υπάρχουν στην Ιταλία οι πολιτικές προϋποθέσεις για την υλοποίησή του από την κυβέρνηση Κόντε.

Με τα σημερινά δεδομένα, η προσαρμογή της Ρώμης στη γραμμή πλεύσης που ετοιμάζεται να χαράξει η Ε.Ε.-ευρωζώνη για τη διαχείριση του κόστους της ανασυγκρότησης μετά την πανδημία, προβάλλει να έχει απαγορευτικό πολιτικό κόστος. Η πιθανότητα στήριξης από τη Βουλή μιας αίτησης της κυβέρνησης για στήριξη από τον ESM θεωρείται από ισχνή έως μηδενική.

Η επανέκδοση της συνταγής του Νοεμβρίου του 2011, όταν αποπέμφθηκε ο Μπερλουσκόνι και συγκροτήθηκε κυβέρνηση τεχνοκρατών υπό τον πρώην επίτροπο Μόντι, αυτή τη φορά υπό τον μέχρι πρόσφατα επικεφαλής της ΕΚΤ Ντράγκι, δεν συγκεντρώνει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Επιπλέον, ακόμη και η συζήτηση για κυβέρνηση Ντράγκι είναι βέβαιο ότι θα πριμοδοτήσει δημοσκοπικά τη Λέγκα και τον Σαλβίνι που θα προβάλουν ως κυβέρνηση σε αναμονή.

Τέλος, εξυπακούεται ότι δεν υπάρχει η επιλογή της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, καθώς είναι βέβαιο ότι η Λέγκα θα έβλεπε τα ποσοστά της να εκτοξεύονται.

Ετσι, ο συμβιβασμός που εξυφαίνεται εν όψει της τηλεδιάσκεψης κορυφής στη βάση της αποδοχής των κόκκινων γραμμών του Βερολίνου για αποφυγή αμοιβαιοποίησης των κινδύνων και μεταφορά πόρων εντός της ευρωζώνης δεν φαίνεται να εξασφαλίζει κάτι παραπάνω από μια ολιγόμηνη ανάπαυλα. Η αλληλεγγύη υπό όρους της Ε.Ε.-ευρωζώνης προς την Ιταλία θα πριμοδοτήσει τη Λέγκα και τον Σαλβίνι και θα δημιουργήσει μια δυναμική ευρωπαϊκού ντόμινο με πρώτο σταθμό τον Εθνικό Συναγερμό της Λεπέν στη Γαλλία.

Με ούριο δημοσκοπικό άνεμο στα πανιά της η Μέρκελ –η πιο πρόσφατη μέτρηση δίνει στην CDU-CSU τo 38%– φαίνεται ότι ανακτά την πρωτοβουλία κινήσεων στο Βερολίνο, μια εξέλιξη που δεν θα την υποθηκεύσει στο μέλλον της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, αλλά ούτε και βραχυπρόθεσμα στην πολιτική σταθεροποίηση και την πιστοληπτική αξιοπιστία της τρίτης οικονομίας της ευρωζώνης, δηλαδή της Ιταλίας.