Με έναν ιδιαίτερο τρόπο σχολίασε τα δυο πρώτα επεισόδια του ντοκιμαντέρ του ESPN, «The Last Dance», για το τελευταίο πρωτάθλημα των Μπουλς, ένας μεγάλος αντίπαλος και ανταγωνιστής του Μάικλ Τζόρνταν, ο «μπόπερ» της Ιντιάνα, Ρέτζι Μίλερ. Οπως παραδέχτηκε ο θρύλος των Πέισερς, υποχρεώθηκε να δει τα δυο πρώτα επεισόδια γιατί δεν άντεχε στην ανάμνηση ότι οι Μπουλς είχαν κόψει τον δρόμο της ομάδας στην προσπάθειά της να πάρει τον τίτλο τη συγκεκριμένη σεζόν (1997-98) και ότι ο «Air» απέδειξε πως ήταν ο καλύτερος.
Το μεγάλο τους ραντεβού ήταν στον τελικό της Ανατολής, τότε που οι Μπουλς επικράτησαν με 4-3, στη μοναδική σειρά εκείνης της σεζόν που οι Μπουλς σύρθηκαν σε 7ο παιχνίδι μέχρι να επικρατήσουν.
«Αν τον έβλεπα κάπου, πιθανότατα θα ήθελα να του δώσω γροθιά. Δεν ξέρω τι θα έκανα, αλήθεια. Περάσαμε πολλά πράγματα τότε. Τον μισούσα. Είναι ο καλύτερος, αλλά δεν άντεχα», δήλωσε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Πονάει, επειδή πιστεύω ότι τη σεζόν 1997/98 ήμασταν καλύτερη ομάδα. Δεν είχα τίποτα μαζί του, αλλά ήμασταν αντίπαλοι και αυτά συμβαίνουν. Δεν μου αρέσει να πω τι λέγαμε στο γήπεδο. Είπε πολλά και είπα πολλά, τα οποία ίσως μετανιώνω, αλλά ήθελα να νικήσω. Είπαμε πολύ σκληρά πράγματα τότε και δεν πειράζει, γιατί ήταν κομμάτι των mind games».
Δεν δίστασε μάλιστα να παραδεχτεί: «Το παρακολούθησα απρόθυμα. Είχα κι όλους από τη λίγκα και από την εταιρεία παραγωγής να μου λένε ότι ήθελαν να συμμετάσχω και εγώ έλεγα “όχι, όχι, όχι, όχι, φύγετε. Οχι, δεν χρειάζεται να είμαι μέρος αυτού”. Μετά όμως το σκέφτηκα και είπα ότι ίσως αν μιλήσω γι’ αυτό, να είναι ένα τρόπος να ξεπεράσω ό,τι έγινε. Φυσικά θα το έβλεπα αργότερα, όχι την ίδια νύχτα. Δεν θέλω να λέει ο κόσμος ότι είμαι hater. Δεν τον μισώ. Απλώς το έκανα από σεβασμό, επειδή εμάς που μας κάλεσαν να μιλήσουμε είχαμε αντιμετωπίσει τους Μπουλς τη δεκαετία του 1990. Το ζήσαμε. Το έζησα».
Και κλείνοντας τόνισε: «Δεν θέλω να πιστεύει ο κόσμος ότι είχαμε κάποια μεγάλη κόντρα. Για να έχεις κόντρα πρέπει να βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με κάποιον. Εγώ δεν βρισκόμουν στο ίδιο επίπεδο με τον Τζόρνταν, εντάξει; Λάτρευα όμως τις μονομαχίες μας. Ξέρω πολλούς παίκτες που απλώς υποκλίνονταν σ’ αυτόν, αλλά εγώ δεν ήμουν έτσι. Δεν ήταν στη φύση μου. Ισως έπρεπε να το κάνω. Σίγουρα πάντως ήταν καλό που μίλησα γι’ αυτό, γιατί βοήθησα τον εαυτό μου να προχωρήσει. Κοίτα φίλε, τον αγαπάω τον Τζόρνταν. Μόνο αγάπη έχω γι’ αυτόν. Απλώς παίζαμε και οι δυο σούτινγκ γκαρντ και ήμασταν αντίπαλοι, σπρωχνόμασταν, χτυπούσε ο ένας τον άλλο και έβριζε ο ένας τον άλλο».
