Μια από τις καλύτερες χρονιές του ελληνικού σινεμά, με εισιτήρια πάμπολλα, υψηλή ποιότητα και κορυφαίες διακρίσεις στο εξωτερικό, αυτή που θα δικαιούνταν τη μεγαλύτερη γιορτή, το πιο κεφάτο πάρτι και το πιο δυνατό χειροκρότημα, έπεσε πάνω στην πανδημία και τα στερήθηκε ξαφνικά όλα.
Ακόμα και τα ετήσια βραβεία «Ιρις» της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, αφορμή πάντα τα τελευταία χρόνια για λίγη λάμψη και πολλή συγκίνηση, ανακοινώθηκαν χθες χωρίς τελετές και σόου και πλατεία που να πάλλεται. Αντί για τη σκηνή της φιλόξενης Στέγης, τα δέκατα βραβεία της ΕΑΚ κατέφυγαν στο ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση. Ανακοινώθηκαν σε live streaming, μεσημεριάτικα, από δωμάτια σπιτιών και οθόνες λάπτοπ. Των δύο παρουσιαστών, της Ελλης Τρίγγου και του Χρήστου Λούλη, του προέδρου της ΕΑΚ Γιώργου Τσεμπερόπουλου και της απαραίτητης πάντα συμβολαιογράφου Ουρανίας Μικρού.
Κι όμως, σαν να την έπιασε την Ακαδημία το πείσμα της, το είχε τόσο ωραία όλο οργανώσει, που αυτή η μία ώρα live streaming κύλησε ευχάριστα, αλλά και με μια αίσθηση δικαιοσύνης και σωστών επιλογών. Οι παρουσιαστές είχαν κέφι και ζεστασιά, η τεχνολογία επέτρεπε κάτι λίγα παιχνιδάκια (να περνάει, ας πούμε, ο φάκελος από το δωμάτιο της Τρίγγου στο δωμάτιο του Λούλη), τα βίντεο που είχαν ετοιμαστεί με τους υποψηφίους κάθε κατηγορίας εστίαζαν ακριβώς στη δουλειά τους, ήταν εντελώς διαφορετικό το ένα από το άλλο, ίχνος επανάληψης δεν υπήρχε – κι ας διεκδικούσαν κάποιες ταινίες τα περισσότερα βραβεία.
Κάτι μάς λέει ότι όταν ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, πριν ανοίξουν οι φάκελοι, είπε πως «όλοι οι υποψήφιοι έχουν κερδίσει τον σεβασμό και το χειροκρότημά μας», κάποιοι συνδεδεμένοι στο youtube του Ιδρύματος Ωνάση, μόνοι κι αυτοί στα σπίτια τους, θα χειροκρότησαν. Κι όταν η Ελλη Τρίγγου, στο τέλος της μετάδοσης, ευχήθηκε να συναντηθούμε γρήγορα, σε αίθουσες οι θεατές, σε γυρίσματα οι άνθρωποι του ελληνικού σινεμά, ήταν σαν να εξέφραζε όλους μας.
Ηταν, βέβαια, αναμενόμενη η κυριαρχία της «Ευτυχίας» του Αγγελου Φραντζή, που κέρδισε οχτώ βραβεία (ήταν υποψήφια για 13), ανάμεσά τους το σημαντικότερο, το βραβείο μεγάλου μήκους ταινίας μυθοπλασίας, που πήγε στον παραγωγό της, τον άξιο Διονύση Σαμιώτη. Να και μια φορά που μια εμπορικότατη ελληνική ταινία (πάνω από 650 χιλιάδες εισιτήρια) για τη ζωή της μεγάλης μας στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου δεν μπορεί από κανέναν να αμφισβητηθεί, γιατί έχει έντονη πάνω της την καλλιτεχνική σφραγίδα του δημιουργού της – κι ας έχασε το βραβείο σκηνοθεσίας από τον Σύλλα Τζουμέρκα.
Ηταν, άλλωστε, μια χρονιά με πολύ σκληρό συναγωνισμό, παντού, σε όλα τα βραβεία. Σε ταινίες μεγάλου μήκους και μικρού (είχαμε κι έναν μικρού μήκους Χρυσό Φοίνικα στις Κάνες, μην το ξεχνάμε, τον Βασίλη Κεκάτο, άλλο, που «έχασε» το βραβείο από την ολοένα και πιο περιζήτητη Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη). Σε «τεχνικά» και «καλλιτεχνικά» βραβεία. Στις ερμηνείες, εκεί κι αν γινόταν ο χαμός από μεγάλες στιγμές. Πώς να διαλέξεις, για παράδειγμα, ανάμεσα σε Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και Αγγελική Παπούλια; Ανάμεσα σε Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη και Μιχάλη Σαράντη; Θάνο Τοκάκη και Θανάση Παπαγεωργίου;
Είχαν, τελικά, τα βραβεία Ιρις 2020 μια περίεργη σοφία – ΟΚ, ο καθένας έχει τις προσωπικές του προτιμήσεις, ο Κύπριος Σταύρος Παμπαλής θα μπορούσε να πάρει το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη. Οι τρεις, πάντως, ταινίες που έκαναν παρέα στην «Ευτυχία» με δύο βραβεία η κάθε μία, έχουν τελικά πολύ μεγαλύτερο καλλιτεχνικό εκτόπισμα από τα δύο αγαλματάκια που θα πάρουν όταν «μας το επιτρέψει ο κύριος Τσιόδρας», όπως είπε ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, υποσχόμενος μια μεγάλη τελετή με εκπλήξεις. Ο λόγος φυσικά για το «Θαύμα της θάλασσας των Σαργασσών» του Σύλλα Τζουμέρκα, δυνατό αστυνομικό θρίλερ με μεταφυσικές ανησυχίες στον άγριο κόσμο του Μεσολογγίου, με ηρωίδες δύο υπέροχες γυναίκες. Για τη «Winona» του Αλέξανδρου Βούλγαρη (Τhe Boy), αξιοθαύμαστη σκηνοθετικά και συναισθηματικά παράδοση του σκηνοθέτη στην πιο γλυκιά και ζωντανή γυναικεία παρέα, που κάτι έχει μαζευτεί να κάνει σε μια έρημη ελληνική ακρογιαλιά. Και για το «Cosmic Candy» της Ρηνιώς Δραγασάκη, κομεντί με στοιχεία φανταστικού σινεμά για ένα φευγάτο νέο κορίτσι, που ζει στον δικό του κόσμο.
Σαν πολλές γυναίκες μαζεύτηκαν και ενέπνευσαν φέτος το σινεμά μας. Και μια γυναίκα διευθύντρια φωτογραφίας, η Χριστίνα Μουμούρη, πήρε το περιζήτητο βραβείο για την ξεχωριστή και δύσκολη δουλειά της στο ατμοσφαιρικό και σκληρό παραμύθι «Ζίζοτεκ» του Βαρδή Μαρινάκη. «Γεια σας, κοπελάρες μου», είπε αυθόρμητα κάποια στιγμή η Ελλη Τρίγγου – άλλο ένα μεγάλο γυναικείο ταλέντο που ανέδειξε το σινεμά μας.
ΟΛΑ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ
◢ Μεγάλου Μήκους Ταινίας Μυθοπλασίας
«Ευτυχία»: Διονύσης Σαμιώτης
◢ Μεγάλου Μήκους Ντοκιμαντέρ
«Οταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες»: Σπύρος Μαυρογένης, Ρέα Αποστολίδη, Γιούρι Αβέρωφ, Μαριάννα Οικονόμου
◢ Ταινίας Μικρού Μήκους
«Electric Swan»: Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη
◢ Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους
«Ο Χειροπαλαιστής»: Γιώργος Γούσης
◢ Μικρού Μήκους Animation
«Heatwave»: Φωκίων Ξένος
◢ Σκηνοθεσίας
«Το θαύμα της θάλασσας των Σαργασσών»: Σύλλας Τζουμέρκας
◢ Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη
«Cosmic Candy»: Ρηνιώ Δραγασάκη
◢ Σεναρίου
«Απόστρατος»: Ζαχαρίας Μαυροειδής
◢ Α’ Γυναικείου Ρόλου
«Το θαύμα της θάλασσας των Σαργασσών»: Αγγελική Παπούλια
◢ Α’ Ανδρικού Ρόλου
«Ευτυχία»: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης
◢ Β’ Γυναικείου Ρόλου
«Ευτυχία»: Κάτια Γκουλιώνη
◢ Β’ Ανδρικού Ρόλου
«Ευτυχία»: Θάνος Τοκάκης
◢ Μοντάζ
«Winona»: Νίκος Πάστρας
◢ Φωτογραφίας
«Ζίζοτεκ»: Χριστίνα Μουμούρη
◢ Ενδυματολογίας
«Ευτυχία»: Ιουλία Σταυρίδου
◢ Σκηνογραφίας
«Ευτυχία»: Μιχάλης Σαμιώτης, Γιάννης Παπαδόπουλος
◢ Πρωτότυπης Μουσικής
«Winona»: Δεσποινίς Τρίχρωμη, The Boy
◢ Μακιγιάζ
«Ευτυχία»: Δήμητρα Γιατράκου
◢ Ηχου
«Ευτυχία»: Νίκος Μπουγιούκος, Κώστας Βαρυμποπιώτης, Αρης Λουζιώτης
◢ Ειδικών Εφέ
«Cosmic Candy»: Γιώργος και Ρούλης Αλαχούζος, Γιάννης Αγελαδόπουλος, Ανδρέας Χέλμης, Γιώργος Φουκαράκης
-320x213.jpg)
