Οι οικονομολόγοι του χρηματοπιστωτικού τομέα –με τις προβλέψεις της βαθιάς ύφεσης και της εκρηκτικής ανεργίας– προετοιμάζουν επί της ουσίας το έδαφος για τη νέα οικτρή «κανονικότητα», στην οποία ο κόσμος της εργασίας «ψήνεται» να προσαρμοστεί αδιαμαρτύρητα
Οι προβλέψεις των οικονομολόγων για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας συνεχίζουν να συναγωνίζονται η μια την άλλη σε απαισιοδοξία, όμως στα χρηματιστήρια το… γλεντούν.
Ανάλυση του Bloomberg Economics που είδε χθες το φως της δημοσιότητας ανεβάζει το κόστος της πανδημίας του κορονοϊού στην παγκόσμια οικονομία στα 6 τρισ. δολάρια. Σύμφωνα με το βασικό σενάριο που προβλέπει ανάκαμψη στο β’ εξάμηνο, το παγκόσμιο ΑΕΠ θα συρρικνωθεί φέτος κατά 4%.
Οι περισσότερες ανεπτυγμένες προηγμένες οικονομίες θα βρεθούν αντιμέτωπες με τη χειρότερη συρρίκνωσή τους από την εποχή της Μεγάλης Υφεσης. Στις ΗΠΑ η ύφεση θα αγγίξει το -6,4%, στην ευρωζώνη το -8,1% ενώ στην Ιαπωνία το -4%. Ο κίνδυνος ενός δεύτερου κύματος της πανδημίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακόμη πιο βαθιά ύφεση της παγκόσμιας οικονομίας, στο -5,6%, ενώ αν η απάντηση των κυβερνήσεων δεν είναι επαρκής τότε μπορεί να φτάσει και το -7,2%.
Στο ίδιο περίπου μήκος κύματος, ο οικονομικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου, Κέβιν Χάσετ, εκτίμησε ότι η αμερικανική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη συρρίκνωσή της από τη Μεγάλη Υφεση, Σε προχθεσινή συνέντευξή του ο Χάσετ μίλησε για συρρίκνωση 20%-30% στο β’ τρίμηνο ενώ προειδοποίησε για εκτόξευση της ανεργίας σε επίπεδα που οι ΗΠΑ έχουν να δουν από τη δεκαετία του 1930.
«Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Υφεσης χάσαμε 8,7 εκατ. θέσεις εργασίας συνολικά, ενώ τώρα χάνουμε τόσους κάθε 10 ημέρες» υπογράμμισε, προβλέποντας ότι η ανεργία θα μπορούσε να χτυπήσει το 16% το επόμενο δίμηνο. Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου προβλέπει ότι η ανεργία θα κλείσει στο τέλος του 2020 περί το 12%, ενώ το αμερικανικό ΑΕΠ θα συρρικνωθεί κατά 5,6%.
Αλλά και στην Ευρώπη, όπου η Γαλλία ανακοίνωσε χθες εκτόξευση των αιτήσεων για επίδομα ανεργίας κατά 246.000 τον Μάρτιο, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των άνεργων Γάλλων πάνω από τα 3,7 εκατομμύρια, οι προβλέψεις δεν είναι καλύτερες. Αναθεωρώντας τις παλαιότερες εκτιμήσεις της, η Morgan Stanley τόνισε χθες ότι η οικονομία της ευρωζώνης θα συρρικνωθεί φέτος κατά 11%.
Η αμερικανική τράπεζα υπογραμμίζει ότι οι καραντίνες διαρκούν περισσότερο απ’ ό,τι είχε εκτιμηθεί και οι οικονομίες βάλλονται περισσότερο από το αναμενόμενο. Οι ευρωπαϊκές χώρες προχωρούν σε σταδιακή άρση των περιορισμών και έτσι η ανάκαμψη θα είναι πιο αργή απ’ ό,τι αναμενόταν, σημειώνει, προσθέτοντας ότι επενδύσεις και κατανάλωση θα χρειαστούν χρόνο προτού ανακάμψουν, με αποτέλεσμα μεγαλύτερη αρχική συρρίκνωση της οικονομίας.
Πάντως μέτοχοι, επενδυτές, χρηματομεσίτες και λοιπές δυνάμεις των χρηματαγορών ουδόλως φάνηκε να ανησυχούν με τις δυσμενείς προβλέψεις. Στο άκουσμα της σταδιακής άρσης των περιοριστικών μέτρων ευρωπαϊκά και ασιατικά χρηματιστήρια έκλεισαν χθες με κέρδη 1,5% έως 3,4%, ενώ δύο ώρες πριν από το κλείσιμο της συνεδρίασης η άνοδος στη Wall Street ξεπερνούσε το 1,2%.
Το ερώτημα που προβάλλει, εύλογο: Αν τα καμπανάκια των οικονομολόγων δεν απασχολούν τους μεγαλομέτοχους των επιχειρήσεων και τους επενδυτές, τότε για ποιους χτυπούν;
Αναμφίβολα για τους εργαζόμενους, οι οποίοι μετά την απειλή της υγείας και της ζωής τους καλούνται στη μετά καραντίνα εποχή να αντιμετωπίσουν την ανεργία και την ανέχεια. Οι τρομο-αναλύσεις των οικονομολόγων του χρηματοπιστωτικού τομέα –με τις προβλέψεις της βαθιάς οικονομικής συρρίκνωσης και της εκρηκτικής ανεργίας– προετοιμάζουν επί της ουσίας το έδαφος για τη νέα οικτρή «κανονικότητα», στην οποία ο κόσμος της εργασίας «ψήνεται» να προσαρμοστεί αδιαμαρτύρητα.
Κάτι τέτοιο, βέβαια, δεν είναι ακόμη σίγουρο. Το ΔΝΤ και άλλοι οργανισμοί προειδοποίησαν νωρίτερα τις κυβερνήσεις για τον κίνδυνο κοινωνικών αναταραχών. Στη Βρετανία, οι κληρικοί προειδοποίησαν χθες με επιστολή τους την κυβέρνηση να μην τολμήσει να σώσει με κρατικό χρήμα επιχειρήσεις και ιδιοκτήτες τους που μεταφέρουν τα κέρδη τους σε φορολογικούς παραδείσους.
Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες –μεταξύ των οποίων και ο πρώην αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι– τονίζουν ότι ενώ ευάλωτοι άνθρωποι πληρώνουν το τίμημα του υποχρηματοδοτούμενου και απροετοίμαστου κρατικού συστήματος υγείας (NHS), κάποιες μεγάλες εταιρείες συνεχίσουν να αποφεύγουν τις ευθύνες τους πραγματοποιώντας τεράστια κέρδη και κρύβοντάς τα σε φορολογικούς παραδείσους. Τρανή απόδειξη όσων αναφέρουν ο σερ Ρίτσαρντ Μπράνσον, στην αεροπορική εταιρεία του οποίου, Virgin Atlantic, η βρετανική κυβέρνηση έχει υποσχεθεί να δανείσει μισό δισ. λίρες. Ο Μπράνσον, έβδομος πλουσιότερος άνθρωπος του Ηνωμένου Βασιλείου, ζει στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους και δεν πληρώνει φόρο εισοδήματος στη βρετανική κυβέρνηση εδώ και 14 χρόνια.
Στους φορολογικούς παραδείσους κρύβονται σήμερα πάνω από 8 τρισ. δολάρια· σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις μάλιστα, περισσότερα από 21 τρισ. δολάρια. Υπεραρκετά για να καλυφθεί το κόστος των 6 τρισ. που εκτιμά το Bloomberg. Οι κυβερνήσεις είναι υπεύθυνες.
