ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Από την έναρξη της κρίσης στην ευρωζώνη μέχρι και σήμερα η Γαλλία διεκδικεί τον ρόλο του μεσολαβητή ανάμεσα στον Νότο και στον -υπό την ηγεσία της Γερμανίας- Βορρά, μια οριακή εξισορρόπηση που τις περισσότερες φορές προκαλεί την ταυτόχρονη δυσαρέσκεια του Βερολίνου και της Ρώμης και Μαδρίτης.

Εδώ και σχεδόν τρία χρόνια, από τότε που ο Μακρόν πιέζει συνεχώς για εμβάθυνση της ευρωζώνης, η Γερμανία στηρίζει και ενορχηστρώνει το Μπλοκ του Βορρά υπό την Ολλανδία και στη συνέχεια μεσολαβεί ανάμεσα στη νέα αυτή «Χάνσα» και στη Γαλλία…

Ετσι οι θέσεις της Γαλλίας για το μέλλον της ευρωζώνης και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης συνολικά υφίστανται μέσω των δύο παράλληλων διαμεσολαβήσεων δύο διαδοχικές απονευρώσεις, δύο προσαρμογές δηλαδή στις θέσεις της Γερμανίας και της Ολλανδίας.

Είναι σαφές ότι πρόκειται για δύο διαφορετικού ειδικού βάρους μεσολαβητικούς ρόλους με το Βερολίνο να εργαλειοποιεί και να ελέγχει πλήρως το Μπλοκ του Βορρά και με το Παρίσι να πρέπει κάθε φορά να διεκδικεί τη σύμπλευση της Ρώμης και της Μαδρίτης με τη σύνθεση λεπτών ισορροπιών που να αποκλείουν τη μετωπική σύγκρουση.

Η διπλή ταυτόχρονη μεσολάβηση λειτουργεί σε βάρος της Γαλλίας, η οποία ελέγχει και εκτονώνει τη δυσαρέσκεια του Νότου και έτσι μειώνει το ειδικό του βάρος με αποτέλεσμα να διαμορφώνονται δυσμενείς συσχετισμοί με τη Γερμανία και το Μπλοκ του Βορρά.

Με άλλα λόγια, η προσπάθεια της Γαλλίας να λειτουργήσει ως γέφυρα Βορρά – Νότου στην ευρωζώνη ακυρώνεται από την αντιμετώπισή της ως νότιας χώρας από την Ολλανδία με τη Γερμανία να μεσολαβεί για να διασφαλίσει μια διαχειρίσιμου κόστους προσαρμογή του Παρισιού.

Ετσι η συμμετοχή του Νότου στην ευρωζώνη, που διασφαλίστηκε το 1998, δεν λειτουργεί εξισορροπητικά υπέρ της Γαλλίας με υπαιτιότητα του Παρισιού.

Το μήνυμα του Βερολίνου και του Βορρά δεν επιδέχεται παρερμηνείες: οι δύο ταυτόχρονες μεσολαβήσεις του Παρισιού και του Βερολίνου δεν έχουν στόχο μια ουσιαστική συμμετοχή του Νότου σε μια συνολική σύνθεση, αλλά την προσαρμογή του στη γραμμή πλεύσης της Γερμανίας και των συμμάχων της.