οικονομικά παραλειπόμενα

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ: «Ο κορονοϊός ίσως επιτύχει τη νομισματική επανάσταση που δεν έγινε ποτέ» σχολιάζει ο χρονικογράφος Στεφάν Φουκάρ στη «Le Monde». Τονίζει ότι «ενδέχεται επιτέλους οι κεντρικές τράπεζες να ξαναγίνουν πολιτικοί θεσμοί και να αλληλοεπιδρούν άμεσα με την κοινωνία. Με αφορμή την πανδημία ίσως να καταστούν ένα πολιτικό εργαλείο εξαιρετικά χρήσιμο στη εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας».

ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ: «Οι διακυμάνσεις θα είναι το κύριο χαρακτηριστικό στις διεθνείς χρηματαγορές το ερχόμενο διάστημα» εκτιμά ο αναλυτής της τράπεζας Baader Bank, Ρόμπερτ Χάλβερ. «Αποφασιστικής σημασίας για το χρηματιστήριο είναι ο αριθμός των νέων κρουσμάτων. Οσο μετρούν όλο και μεγαλύτερους αριθμούς θυμάτων, τα χρηματιστήρια δεν θα ανακάμπτουν» τονίζει. «Χρειαζόμαστε πραγματικά καλές ειδήσεις» επισημαίνει από την πλευρά του και ο Κάρστεν Μπρεζέσκι, επικεφαλής οικονομολόγος της ING-Bank.

ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ: «Οι χρηματαγορές δεν συνιστούν βασική δραστηριότητα και πρέπει και αυτές να κλείσουν προσωρινά» τονίζει στη «Le Monde» o επιφανής οικονομολόγος Ναθάν ντε Αρίμπα Σελιέ. Υποστηρίζει ότι «για να εξισορροπηθεί η παρούσα κατάσταση, πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι χρηματαγορές δεν θα επηρεάσουν υπερβολικά την πραγματική οικονομία».

ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ: Με απειλές για μποϊκοτάζ και οργισμένα σχόλια απάντησαν πολλοί στη Γερμανία στην απόφαση κολοσσών όπως η Adidas, η H&M και η αλυσίδα υποδημάτων Deichmann να «παγώσουν» λόγω κορονοϊού την καταβολή ενοικίων για τα κλεισμένα υποκαταστήματά τους. Οι έντονες αντιδράσεις ανάγκασαν τους επικεφαλής των εν λόγω εταιρειών να πάρουν δημόσια θέση και να αιτιολογήσουν τα σχέδιά τους. Ο ιδιοκτήτης της Deichmann, της μεγαλύτερης γερμανικής αλυσίδας υποδημάτων, δήλωσε ότι «σε περίπτωση που κάποιος εκμισθωτής αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, τότε θα καταβάλουμε κανονικά το ενοίκιο». Πρόσθεσε ωστόσο: «Δραστηριοποιούμαστε σε 30 χώρες. Στις 28 τα καταστήματά μας έκλεισαν και δεν ξέρουμε πότε και υπό ποιες συνθήκες θα ξανανοίξουν».

ΤΗΛΕΡΓΑΣΙΑ: Ο καθηγητής Οικονομικής Ιστορίας στο London School of Economics, Αλμπρεχτ Ριτσλ, τόνισε στην Deutsche Welle: «Βρισκόμαστε μόλις στην αρχή της κρίσης. Ενδέχεται να αποβεί το ίδιο άσχημη με την παγκόσμια κρίση του 1930. Οι προοπτικές είναι δυσοίωνες και εξαρτώνται από τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων. Το σημαντικότερο είναι ο τρόπος αλλαγής της εργασίας. Κλασικό παράδειγμα είναι αυτό που ζούμε τώρα, δηλαδή η κατ’ οίκον εργασία. Μπορώ κάλλιστα να φανταστώ ότι μεγάλο μέρος της θα παραμείνει. Ολοι οι μεγάλοι πόλεμοι, όλες οι μεγάλες κρίσεις οδήγησαν σε μετατόπιση της παραγωγικής διαδικασίας».