Ραντεβού τον Ιούνιο!

Της Αλλοπάρ*

Κυρίες και κύριοι, βρίσκομαι στην περίεργη -ευχάριστη και δυσάρεστη μαζί- θέση να σας πληροφορήσω ότι θα λείψω με μια 2μηνη, τουλάχιστον, άδεια. Πράγμα που σημαίνει ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων θα τα ξαναπούμε τον Ιούνιο. Στην απόφαση αυτή με οδήγησε η γρήγορη διάδοση του τρισάθλιου ιού που απειλεί πια τους πάντες. Προκειμένου να μειώσουν τις πιθανότητες να προσβληθούν, οι συνάδελφοι αποφάσισαν να εργάζονται, για όσο διάστημα χρειαστεί, στα σπίτια τους – κάτι που το επιτρέπει η σύγχρονη τεχνολογία.

Δυστυχώς, όπως ίσως γνωρίζετε, εγώ με τη σύγχρονη τεχνολογία δεν τα πάω καθόλου καλά – τι λέω; Εχω άγρια μεσάνυχτα. Μέχρι σήμερα η σελίδα αυτή έβγαινε με τη βοήθεια που καλοί συνάδελφοι είχαν την καλοσύνη να μου προσφέρουν: Εγραφα τα κείμενα στο χαρτί, ένας-μία συνάδελφος τα αντέγραφε στο πληκτρολόγιο, άλλος τα έστελνε στη σελιδοποίηση και άλλος έστελνε τις φωτογραφίες, ενώ ένας άλλος έκανε τη σελιδοποίηση, βάσει ενός πρόχειρου σχεδίου που έδινα.

Προϋπόθεση για όλη αυτή τη διαδικασία ήταν, φυσικά, να βρίσκονται κάπου κοντά μου όλοι αυτοί οι καλοί συνάδελφοι, για να συνεννοούμαστε. Τώρα που εργάζονται στα σπίτια τους, πρακτικά αυτό είναι αδύνατον. Θα ξαναγίνει, όμως, όταν με το καλό ο ελεεινός αυτός ιός ξεκουμπιστεί, οπότε κι εμείς -και η εφημερίδα- θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Κάτι που ελπίζω να συμβεί κατά τον Ιούνιο, εκτός πια και ο ιός βαλθεί να μας ξεπαστρέψει όλους…

Μέχρι τότε, πάντως, θα παρακολουθώ από κοντά τις εξελίξεις, ώστε να επανέλθω δριμύτερη. Και ελπίζω να ξαναβρώ όλους τους συναδέλφους υγιείς -και μαχητικούς όπως πάντα- στις θέσεις τους. Να είστε όλοι και όλες καλά και να προσέχετε τους εαυτούς σας και τους άλλους, ως σωστοί και υπεύθυνοι πολίτες.

*Μεταξύ μας, όταν έχετε μάθει να ζείτε χωρίς σχολεία, χωρίς ποδόσφαιρο και μπάσκετ, χωρίς μαγαζιά, χωρίς καφέ, χωρίς μπαρ, χωρίς χασαπο-ψαροταβέρνα, χωρίς κουρεία και κομμωτήρια, χωρίς στοίχημα, συναυλία και διαδηλώσεις, ε, το να ζήσετε και χωρίς Αλλοπάρ δεν θα σας είναι και πολύ δύσκολο…