Γιατί εμποδίζεται ο μοριακός έλεγχος;

Η «Εφ.Συν.» στις 30/3, σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμα, αποκάλυψε πως τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και συγκεκριμένα οι ιατρικές σχολές έχουν τη δυνατότητα να διενεργήσουν τα κρίσιμα διαγνωστικά τεστ για τον κορονοϊό με την παροχή μιας ελάχιστης οικονομικής στήριξης που δεν ξεπερνάει τα 50.000 ευρώ.

Ηδη στα Ιωάννινα δόθηκαν από την Περιφέρεια 40.000 ευρώ και τώρα μπορούν πλέον να διενεργούνται τα τεστ χωρίς να πηγαινοέρχονται στη Θεσσαλονίκη ή στην Αθήνα και να χάνεται έτσι πολύτιμος χρόνος.

Παράλληλα δόθηκαν 30 εκατ. στις ιδιωτικές κλινικές και εκχωρήθηκαν 11 εκατ. για την προβολή κοινωνικών μηνυμάτων μέσω απευθείας ανάθεσης. Ο καθηγητής κ. Τσιόδρας βασίζεται, όπως καθημερινά δηλώνει, στον μοριακό έλεγχο.

Ακριβώς αυτό το είδος ελέγχου όμως μπορούν να διενεργήσουν οι ιατρικές σχολές και πολλά δημόσια νοσοκομεία, αρκεί να προμηθευτούν τον απαραίτητο συμπληρωματικό εξοπλισμό που δεν κοστίζει παρά ελάχιστα μπροστά στα ποσά που έδωσε το Δημόσιο για όλα τα παραπάνω.

Για παράδειγμα στον «Αγιο Σάββα» υπάρχει το μοναδικό εργαστήριο μοριακής ιολογίας το οποίο με έναν επιπλέον εξοπλισμό αξίας μικρότερης των 50.000 ευρώ (αντιδραστήρας και εξοπλισμός) θα μπορούσε να παρέχει τη δυνατότητα μοριακών τεστ που δεν θα στοίχιζαν στον ΕΟΠΥΥ περισσότερο απ’ ό,τι στοιχίζουν οι μοριακές διαγνώσεις άλλων ασθενειών και πάντως πολύ πολύ λιγότερο από το επίσημο κόστος που έχει εγκρίνει για τη διενέργεια τεστ COVID-19 ο ΕΟΠΥΥ.

Το ερώτημα που προκύπτει και στην περίπτωση αυτή και το οποίο παραμένει συνεχώς αναπάντητο είναι το γιατί δεν παρέχεται αυτή η δυνατότητα σε όσα δημόσια ιδρύματα διαθέτουν τέτοια εργαστήρια όταν η δυνατότητα αυτή δόθηκε στις ιδιωτικές κλινικές και μάλιστα σε εξαιρετικά προσαυξημένες τιμές;