Οποια και αν είναι η τελική έκβαση της σημερινής συνεδρίασης του Eurogroup δεν θα αλλάξει τη διαπίστωση του αυτονόητου, ότι δηλαδή το πλαίσιο στήριξης υπό όρους που προωθούν η Γερμανία και Ολλανδία υπονομεύει την αξιοπιστία του στοιχήματος ανάκαμψης της ιταλικής οικονομίας από ένα πρωτοφανές στα ιστορικά χρονικά μη μετρήσιμο σοκ.
Το ερώτημα που τίθεται στη Γερμανία και την Ολλανδία είναι αν θεωρούν ότι μια πιθανή κατάρρευση της τρίτης σε μέγεθος οικονομίας της ευρωζώνης μπορεί να «αποστειρωθεί» και να γίνει διαχειρίσιμη.
Γερμανία και Ολλανδία, με την εμμονή τους στην άρνηση αμοιβαιοποίησης του χρέους, εγκλωβίζονται στη λογική της αυτοεκπληρουμενης προφητείας όπου επιταχύνεται η εξέλιξη που επιδιώκεται να αποτραπεί ή στη χειρότερη περίπτωση να μετατεθεί χρονικά.
Αν σήμερα δηλαδή Βερολίνο και Χάγη δεν θέλουν να είναι συνεγγυητές των επισφαλειών της Ρώμης, αύριο μπορεί να αναγκαστούν να δεχτούν συνολική αμοιβαιοποίηση του κινδύνου αλλά και μεταφορά πόρων για να αποτρέψουν μια ασύντακτη αποσάθρωση της ευρωζώνης.
Το Βερολίνο και οι σύμμαχοί στέλνουν στη Ρώμη ένα ωμό αποσταθεροποιητικό μήνυμα, ότι ακόμα και η πανδημία, που συγκρίνεται ήδη με το καταστροφικό σοκ του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, δεν νομιμοποιεί την παροχή πλήρους και άνευ όρων αλληλεγγύης.
Αυτό που διακυβεύεται στην Ιταλία δεν είναι απλά και μόνο ο εγκλωβισμός σε μακροχρόνια ύφεση, αλλά η επιβίωση της βόρειας Ιταλίας ως βιομηχανικού και παραγωγικού νευραλγικού κέντρου της χώρας, έναν ρόλο που διαδραματίζει από τα μέσα του 19ου αιώνα. Παρά τις όποιες εντυπώσεις, η Ιταλία δεν μπορεί να απομονωθεί και να αντιμετωπιστεί ως εξαίρεση, όπως συνέβη με την Ελλάδα, λόγω του μεγέθους της. Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι μια αποσταθεροποίηση της Ρώμης δεν θα προκαλέσει ντόμινο συνολικής ευρωπαϊκής αναταραχής, με πρώτους σταθμούς τη Μαδρίτη και το Παρίσι;
Αν ο Σόιμπλε πριν από μερικά χρόνια προωθούσε τη φόρμουλα μιας προσωρινής εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη -μια πρόταση την αξιοπιστία της οποίας θα κρίνουν οι ιστορικοί του μέλλοντος-, ποιος θα αποτολμούσε σήμερα να προτείνει παρόμοια λύση για την Ιταλία;
