Τετραμερής ισορροπία

Η τετραμερής συνάντηση Πούτιν, Μέρκελ, Μακρόν και Ερντογάν για τη σύγκρουση στο Ιντλίμπ στη Συρία, που προανήγγειλε χθες ο Τούρκος πρόεδρος, διευρύνει τα περιθώρια ελιγμών του Κρεμλίνου, παρά τις εντυπώσεις που προσπαθεί να δημιουργήσει η Αγκυρα για στήριξη της ατζέντας της από το Παρίσι και το Βερολίνο.

Γαλλία και Γερμανία έχουν πιστωθεί από κοινού τη σχετική πρόοδο που έχει καταγραφεί στο πλαίσιο της Ομάδας του Μινσκ, στη διαμεσολάβησή τους δηλαδή μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, και δεν θα διακινδύνευαν μια στήριξη του Ερντογάν απέναντι στον Πούτιν. Η Γερμανία είναι βέβαιο ότι θα επιδιώξει να ισορροπήσει ανάμεσα στη στρατηγική ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία και την εξάρτησή της από την Αγκυρα ως προς τον έλεγχο των προσφυγικών ροών.

Μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Γαλλία, καθώς ο Μακρόν τον τελευταίο χρόνο έχει προσεγγίσει το Κρεμλίνο και ταυτόχρονα έχει αντιπαρατεθεί με τον Ερντογάν σε τρία μέτωπα: στο Κουρδικό στη Συρία, στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Λιβύη. Πάνω στον πανικό του για το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η πολιτική του στη Συρία, ο Ερντογάν αποδέχεται ενισχυμένο ρόλο για τη Γαλλία η οποία διεκδικεί τον ρόλο που προσπαθεί να περιφρουρήσει η Αγκυρα.

Ο Ερντογάν, παρά τη σκληρή ρητορική του, γνωρίζει πολύ καλά ότι η πλήρης επικράτηση των δυνάμεων του Ασαντ στο Ιντλίμπ σημαίνει την αρχή του τέλους για την παρουσία των τουρκικών δυνάμεων στο Αφρίν και τη βορειοδυτική Συρία συνολικά. Ο Ερντογάν, που ξεκίνησε την εμπλοκή του στη Συρία το 2011 με στόχο τη μετατροπή της σε προτεκτοράτο με σουνιτική κυβέρνηση στη Δαμασκό, δίνει σήμερα σκληρή μάχη για να κρατήσει παρουσία και ρόλο στην επόμενη μέρα στη Δαμασκό.

Ο Πούτιν είναι βέβαιο ότι θα αξιοποιήσει στο μέγιστο δυνατό σημείο τόσο τις ανταγωνιστικές βλέψεις του Παρισιού και της Αγκυρας στη Συρία, όσο και την εναντίωση σε αυξημένο περιφερειακό ρόλο της Τουρκίας από το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία -παρά το γεγονός ότι δεν επιθυμούν συνολική επικράτηση του Ασαντ και της φιλο-ιρανικής συμμαχίας, που τον στηρίζει.