Περίεργο μου φαίνεται, αλλά δεν βλέπω τα περίπτερα στα ρεπορτάζ των καναλιών. Είδαμε γιατρούς, φαρμακοποιούς, σούπερ μάρκετ, φούρνους κτλ, αλλά δεν είδαμε περίπτερα. Γιατί άραγε; Δεν δουλεύουν και αυτά τις μέρες της πανδημίας; Δεν είναι στις θέσεις τους οι περισσότεροι περιπτερούχοι; Και, μάλιστα, κάποιοι ξενυχτώντας, χωρίς να έχουν πια δουλειά, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν τους λίγους που κυκλοφορούν;
Ας στρέψουν λοιπόν λίγο τα κανάλια και προς τα περίπτερα τα φώτα. Είναι πάντοτε εκεί αυτοί οι άνθρωποι, δίπλα μας, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας τούς χρειαστούμε. Αλλωστε, όλοι μας έχουμε κατά νου δυο-τρία περίπτερα μέσα στο βεληνεκές του σπιτιού μας που ξέρουμε ότι ξενυχτούν. Μήπως τα χρειαστούμε, βρε αδελφέ. Και όχι τώρα με την πανδημία, αλλά γενικότερα.
Αν και τώρα με την πανδημία, τα πράγματα έχουν αγριέψει. Το βλέπουμε κι εμείς στις κυκλοφορίες των εφημερίδων που έχουν πέσει επειδή: α) ο κόσμος δεν βγαίνει και β) έχουν μειωθεί τα σημεία πώλησης. Κάποια έκλεισαν. Επειδή δεν είχαν δουλειά. Γι’ αυτό και πρέπει και τα περίπτερα να προστεθούν στους ΚΑΔ των επαγγελμάτων που θα ενισχύσει τώρα το κράτος. Γι’ αυτό κι εμείς ζητήσαμε, άλλωστε, να μπουν, εν μέσω πανδημίας, οι εφημερίδες και στα σούπερ μάρκετ. Είμαστε επίσης από τους κλάδους που πλήττονται. Και, δεν λέμε, καλή η ηλεκτρονική ενημέρωση, καλοδεχούμενες και οι συνδρομές, αλλά πάντοτε το χαρτί έχει άλλη αξία, αίσθηση, γοητεία…
