«Κανένα σπίτι σε χέρια ιδιοκτήτη». Αρχίσαμε να το λέμε για πλάκα, παραφράζοντας το σύνθημα «κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» όταν η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου μετέτρεψε το χαράτσι της ΔΕΗ σε ΕΝΦΙΑ, εκείνο τον «ταξικό» και «δημευτικό» νόμο που όμως δεν έφυγε ποτέ από τη ζωή μας. Και να που η πλάκα πάει να γίνει πραγματικότητα. Σύντομα καταργείται η προστασία της πρώτης κατοικίας. Στο εξής, μόνο απευθείας διαπραγματεύσεις δανειοληπτών με τις τράπεζες και… ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
Το βλέπαμε, βέβαια, να έρχεται. Η δεύτερη φορά Αριστερά εγκαινίασε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, άνοιξε τον δρόμο για την πώληση των «κόκκινων» δανείων σε funds και χαρακτήρισε ιδιώνυμο αδίκημα τις κινητοποιήσεις κατά των πλειστηριασμών. Και τώρα έρχεται η Δεξιά να αποκαταστήσει την αδικία που συντελούνταν τόσα χρόνια σε βάρος των τραπεζών. Οπως άλλωστε μάθαμε από τον υπουργό Οικονομικών, «οι τράπεζες πλήρωσαν το μάρμαρο της κρίσης».
«Θα γίνουμε Ισπανία», σκέφτηκαν αρκετοί, φέρνοντας στο μυαλό τους τις χιλιάδες εξώσεις και τις σκηνές ντροπής με τα ΜΑΤ να μπουκάρουν μέσα σε σπίτια και να βγάζουν έξω τους ανθρώπους σηκωτούς. Δεν ξέρω αν θα γίνουμε ακριβώς Ισπανία.
Μπορούμε, ωστόσο, να δοκιμάσουμε να γίνουμε η άλλη Ισπανία, της δράσης και της αλληλεγγύης. Να σχηματίζουμε κι εμείς ομάδες και να εμποδίζουμε τις εξώσεις. Να πλακωνόμαστε με τα ΜΑΤ που θα επιχειρούν να πετάξουν τον κόσμο έξω από τα σπίτια του. Να φτιάξουμε ένα δυναμικό και αποτελεσματικό κίνημα για την αξιοπρεπή στέγαση, όπως η ισπανική «Πλατφόρμα των θυμάτων της υποθήκης».
Να δείξουμε, λοιπόν, αν μπορούν να μας βγάλουν κι άλλα ζητήματα στους δρόμους εκτός από τη «Μακεδονία μας» και την «ομαδάρα μας» ή αν τελικά η κυρίαρχη κουλτούρα είναι το «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα». Προσεχώς, μαζί με το μαντρί.
