Κυριακή πρωί, πήγαμε στο παλαιοπάζαρο του Ελαιώνα με το φίλο μου τον Λάκη, συγγραφέα και ειδικό συλλέκτη. Χόμπι του, η αλληλογραφία: Αγοράζει από τον Ελαιώνα –και από όπου αλλού βρίσκει– αλληλογραφίες με το σωρό· σακιά από γράμματα, από σπίτια που έχουν αδειάσει. Τίποτα δεν πετιέται τελικά!
Τρυπώνει σε… κρεβατοκάμαρες και σκαλίζει… ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, που, συνήθως, τα αφήνουν απροστάτευτα οι κληρονόμοι και τα εκποιούν Αθίγγανοι, Βαλκάνιοι και Ασιάτες. Εχει γίνει… γραφολόγος, μέσα από τα γράμματα: μελετάει νοοτροπίες, ανιχνεύει αλήθειες και ψεύδη, αγάπες και υποκρισίες. Εχει, νομίζω, έως τώρα, συλλέξει έξι χιλιάδες (6.000) γράμματα και έχει ψηφιοποιήσει τα μισά! Εκεί λοιπόν, στην αλληλογραφία του Λάκη, παρεξέκλινα της προκαθορισμένης πορείας μου και βρέθηκα αλλού…
Διότι, η καινούργια εσοδεία του, που με ξεστράτισε (στο χρόνο· ήμουν αλλού και βρέθηκα αλλού…) είναι η αλληλογραφία (1941-1979) ζευγαριού: ναυτικός ο άντρας, γυναίκα η γυναίκα· προς ξεμυαλίστρα! Γνωρίστηκαν το ’41. Τα φτιάξανε το ’45-’46. Παντρεύτηκαν το ’56. Δεν έκαναν παιδιά. Τα ανίψια είναι οι βαναυσότεροι ολετήρες της μνήμης και των οικογενειακών κειμηλίων! Συχνά καλούν τον παλιατζή, χωρίς να ξέρουν ποιον κληρονομούν! [Κάπως έτσι, από ανίψια… εξ αγνώστων, χάθηκε η αλληλογραφία του Λαπαθιώτη με τον Καβάφη!]
Το ζευγάρι αλληλογραφεί όλο αυτό το διάστημα. Τα γράμματα του άντρα φτάνουν από απίθανα λιμάνια, όπου… θάλασσα. Προφανώς, το ’79 σταμάτησε τα μπάρκα. Πρώτος καπετάνιος, σε εμπορικό εταιρείας του Μόντε Κάρλο, με σημαία Λιβερίας. Το όνομα του άντρα είναι Β. Το οικογενειακό ονοματεπώνυμο της γυναίκας ήταν ακριβώς το ίδιο με της γυναίκας μου! Εμεναν δε στον πρώτο παράλληλο από τον δικό μας δρόμο!
ΥΓ. Ελλείψει αλληλογραφίας εκείνη την Κυριακή, ο Λάκης, τελευταία στιγμή, διέκρινε σε σωρό ποικίλων αντικειμένων και πήρε τα… «Γράμματα στη Ραχήλ» του Παλαμά!
