Οι κάτοικοι της Γουχάν, της κινεζικής πόλης, από όπου πιστεύεται ότι ξεκίνησε ο νέος κοροναϊός, βρίσκονται πλέον σε πολύ καλύτερη θέση από την πλειοψηφία του κόσμου στον υπόλοιπο πλανήτη, που ζει σε συνθήκες Covid-19.
Καθώς η πόλη των 11 εκατομμυρίων ανθρώπων αρχίζει να μειώνει τα περιοριστικά μέτρα και να επανέρχεται σε μια σχετική κανονικότητα, κάτοικοί της περιγράφουν στο Reuters εμπειρίες που αποκόμισαν από τη ζωή τους σε καθεστώς πανδημίας και δίνουν συμβουλές.
«Στην αρχή, φοβόμουν πολύ, γιατί η δουλειά μου συνεπάγεται επαφή με πολλούς ανθρώπους κι έτσι αναγκάστηκα να μείνω κι εγώ σπίτι σε καραντίνα», λέει ένας ταξιτζής.
«Αφότου οι κυβερνητικές ενέργειες για τον έλεγχο της πανδημίας άρχισαν να λειτουργούν τον Φεβρουάριο, χαλάρωσα κάπως και η διάθεσή μου βελτιώθηκε. Και δεδομένου ότι στην οικογένειά μου δεν εμφανίστηκαν κρούσματα, έχουν αρχίσει και μας επιτρέπουν να βγαίνουμε από το σπίτι», σημειώνει ο Μου Τζι και εύχεται να περάσει γρήγορα η πανδημία: «Η κατάσταση στο εξωτερικό, ειδικά στην Ιταλία, κάνει πραγματικά την καρδιά μου να πονάει. Ελπίζω, όλοι οι ασθενείς να μπορέσουν να το ξεπεράσουν».
«Στην αρχή ήμουν πραγματικά τρομαγμένος, καθώς η πρώτη εβδομάδα της καραντίνας ήταν όταν τα κρούσματα στη Γουχάν κορυφώθηκαν και οι αριθμοί που δημοσιεύονταν κάθε μέρα μου προκαλούσαν μεγάλη λύπη», παραδέχεται ο Ντινγκ Φαν.
«Δεν ήμουν συνηθισμένος να είμαι κλεισμένος στο σπίτι και ήμουν πολύ αγχωμένος, γιατί όλοι ήταν νευρικοί. Άνοιγα τα παράθυρα για να χαζέψω λίγο έξω και οι δρόμοι ήταν εντελώς άδειοι, δεν έβλεπες ούτε σκιά. Ένιωθα πολύ άθλια και όχι σαν στο σπίτι μου, σε μια πόλη που ήταν συνήθως γεμάτη ζωή», τονίζει ο 27χρονος υπάλληλος.
«Ζούμε στον ίδιο κόσμο και πρέπει να εργαστούμε σκληρά και μαζί, για να νικήσουμε αυτή την ασθένεια. Ο καθένας πρέπει να βγαίνει έξω λιγότερο, να μένει στο σπίτι και να διαβάζει βιβλία, να παρακολουθεί τηλεόραση και να παίζει παιχνίδια με την οικογένεια», προτείνει ο νεαρός Κινέζος.
«Πρέπει να παραμείνετε αισιόδοξοι, να περιορίσετε την επαφή με άλλους, να μειώσετε τις επισκέψεις σε πολυσύχναστους χώρους. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να προστατεύσετε τον εαυτό σας και την οικογένειά σας», συμβουλεύει ο 33χρονος πολιτικός μηχανικός Ζιαγνκ Τζιαντζούν.
«Εργάζομαι ως εθελοντής και πρόσφατα συμμετείχα στην ομάδα απολυμαντικής εταιρείας και ψέκαζα με απορρυπαντικά καταστήματα και δρόμους. Αυτή η επιδημία με έκανε να νιώσω ότι εμείς οι Κινέζοι είμαστε πραγματικά πολύ δυνατοί», λέει ο 40χρονος Χου Γιονγκ.
«Ως κάποιος που έχει περάσει από όλο αυτό, θα ήθελα να πω σε όλους να μην πανικοβάλλεστε, πρέπει να προσαρμόσετε το μυαλό και την σκέψη σας στην κατάσταση. Βεβαιωθείτε ότι λαμβάνετε προφυλάξεις, όπως το πλύσιμο των χεριών σας, ο καλός αερισμός του χώρου όπου ζείτε και η τακτική άσκηση», προτείνει ο Γιονγκ.
«Έχω δει πόσο βοήθησε το υγειονομικό προσωπικό τη Γουχάν. Είμαστε ευγνώμονες. Τώρα που νιώθουμε ότι είμαστε κοντά στη νίκη, θα ήθελα να πω σε όλο τον κόσμο, συνεχίστε! Ας εργαστούμε σκληρά μαζί και είμαι βέβαιος ότι όλοι μας θα νικήσουμε», σημειώνει η υπάλληλος ξενοδοχείου Γκενγκ Γι.
«Είμαι γέννημα θρέμμα της Γουχάν. Από τότε που η πόλη μπήκε σε καραντίνα, δεν έχω βγει από το σπίτι. Στην αρχή, ήμουν αρκετά πανικοβλημένη, επειδή αυτή η επιδημία είναι πολύ σοβαρή. Είχα εφοδιαστεί κάποια βασικά αγαθά πριν τις αργίες του Νέου Έτους, αργότερα η γειτονιά μου δημιούργησε μια ομάδα συνομιλίας για την αγορά προϊόντων, ώστε να μπορούμε να προμηθευόμαστε τρόφιμα με κατ’ οίκον παράδοση. Η ζωή δεν ήταν εύκολη, αλλά η διαμονή στο σπίτι ήταν πιο ασφαλής», περιγράφει τη ζωή της αποκλεισμένη μέσα στο σπίτι της, η Γιουάν Γιαντζόνγκ.
«Με βάση την εμπειρία της Γουχάν, ένας καλός τρόπος για να νικήσουμε τον ιό, είναι να μείνουμε στο σπίτι, να μην βγούμε έξω, να περιορίσουμε τις επαφές, να οδηγήσουμε αυτόν τον ιό στο θάνατο με την παραμονή μας στο σπίτι. Αυτή είναι η καλύτερη λύση», συμπεραίνει η 59χρονη συνταξιούχος.
«Η θεία μου διαγνώστηκε ότι είχε τον ιό στις 22 Ιανουαρίου και σιγά σιγά μολύνθηκε και η οικογένειά της. Εκείνη την περίοδο, έλαβαν μεγάλη βοήθεια από την κοινότητα», εξηγεί ο Γιανγκ Γουανφάνγκ τους λόγους που έγινε εθελοντής.
«Επέλεξα να βοηθήσω εθελοντικά, γιατί μου ήταν πολύ δύσκολο να παραμείνω στο περιθώριο. Η κατάσταση με έκανε πολύ συναισθηματική. Η Γουχάν είναι το σπίτι μου. Αυτός ο ιός είναι πολύ τρομακτικός. Για να τον καταπολεμήσουμε, πρέπει να διατηρήσουμε μια θετική στάση και να είμαστε ενωμένοι», τονίζει ο 39χρονος.
«Βασικά, δεν βγαίναμε έξω από το σπίτι και δεν επισκεπτόμασταν άλλα σπίτια. Όλα σταμάτησαν. Δε βλέπαμε καν τους συγγενείς μας, ούτε κάναμε μαζικά γιορτινά τραπέζια κατά τη διάρκεια των διακοπών του κινεζικού νέου έτους», περιγράφει τη ζωή του στη Γουχάν της καραντίνας ο Κιου Ξιαουίνγκ.
«Εάν εμείς στην Κίνα μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτήν την επιδημία, άλλες χώρες μπορούν να θριαμβεύσουν σίγουρα έναντι των δυσκολιών τους. Πρέπει να βασιστείτε στη θέλησή σας, να ανακαλύψετε τρόπους για να κάνετε τον ιό να υποχωρήσει, να μάθετε από την Κίνα να έχετε μια υπεύθυνη στάση, να μην παίρνετε τον ιό ελαφρά και να μην βγαίνετε στους δρόμους χωρίς μάσκες», προτρέπει ο 72χρονος ιδιοκτήτης καταστήματος.
