«Η γλώσσα είναι ένας ιός από το διάστημα» τραγουδούσε η Λόρι Αντερσον, αποτίοντας φόρο τιμής στον Γουίλιαμ Μπάροουζ, τον συγγραφέα που κατάλαβε πριν από όλους πώς ο φόβος της μεταδοτικής ασθένειας γίνεται όπλο μαζικής πειθάρχησης πληθυσμών. Τώρα που ο μισός πλανήτης ζει στoν ρυθμό του νέου κορωνοϊού, καιρός να θυμηθούμε τη σκια του Β-23, όχι το ομώνυμο φανζίν των ’90s, αλλά τον φανταστικό ιό που έσπερνε την παράνοια, στις «Πόλεις της Κοκκινης Νύχτας», ένα βιβλίο φευγάτο, αλλά προφητικό.
«Aς δούμε τα συμπτώματα του Ιού B-23: Πυρετός, εξάνθημα, μια χαρακτηριστική μυρωδιά, σεξουαλική φρενίτιδα, εμμονή με το σεξ και τον θάνατο. Σας είναι αυτά τόσο άγνωστα; (…) Μήπως τα συμπτώματα του Ιού Β-23 δεν είναι παρά τα συμπτώματα αυτού που μας αρέσει να αποκαλούμε αγάπη;» λέει προβοκάροντας, ο μυστικός πράκτορας Τζον Αλιστερ Πίτερσον, ιολόγος και μαθηματικός – πιθανότατα μυθιστορηματική περσόνα του ιδιου του Μπάροουζ, στο βιβλίο.
Καμία σχέση με τον CoVid19, ο B-23 θυμίζει περισσότερο λογοτεχνική πρόβλεψη όσων θα ακολουθούσαν την εξάπλωση του ιού που προκαλεί το AIDS. Η γλώσσα της εξουσίας τότε λειτούργησε ως ιός ρατσιστικής προπαγάνδας, βαφτίζοντας παραπλανητικά το AIDS «μάστιγα των γκέι», μια εσκεμμένη τακτική με εγκληματικές επιπτώσεις.
Μόνο κοινό στοιχείο με το σήμερα, η γλώσσα της εξουσίας, που δε διστάζει να χρησιμοποιήσει ακόμα και τον φόβο του κορωνοϊού για τη δική της ξενοφοβική ατζέντα. Τα «κλειστά κέντρα κράτησης μεταναστών», που πρότεινε ατυχώς ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ως δήθεν λύση για τον κορωνοϊό είναι δείγμα του πλέον επικίνδυνου ιού, της άγνοιας και της μισαλλοδοξίας.
-320x213.jpg)
