Χαρακτήρα διεκδίκησης και όχι απλώς γιορτής έλαβε χθες στην Αθήνα η Ημέρα της Γυναίκας που τιμήθηκε από τρεις διαφορετικές συγκεντρώσεις. Πέρα από τη διογκούμενη ανισότητα και το πισωγύρισμα της ελληνικής κοινωνίας με την αμφισβήτηση για γυναικεία δικαιώματα που θεωρούνται κεκτημένα εδώ και χρόνια, όλες οι συγκεντρώσεις, παρά τις επιμέρους πολιτικές διαφορές τους, πρόταξαν την ανάγκη οι εργαζόμενες γυναίκες και οι εργαζόμενοι να παλέψουν για καλύτερους όρους στις ζωές τους, ενώ εξέφρασαν αλληλεγγύη στους πρόσφυγες.
Το ΠΑΜΕ και η Οργάνωση Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) καλούσε στο Σύνταγμα, όπου είχε στηθεί εξέδρα. Την κεντρική ομιλία έκανε η πρόεδρος της ΟΓΕ, Χριστίνα Σκαλούμπακα, που πέρα από την αναφορά στις δυσκολίες και τα σύγχρονα αιτήματα που έχουν οι γυναίκες αγωνίστριες της ζωής, εξέφρασε την αλληλεγγύη στις γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες.
Στην Κλαυθμώνος συγκεντρώθηκαν κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και συλλογικότητες του αντιεξουσιαστικού χώρου, φεμινιστικές συλλογικότητες όπως η «Καμία ανοχή» και το «Μωβ», πρωτοβάθμια σωματεία, ΛΟΑΤΚΙ οργανώσεις, η ΑΔΕΔΥ, σωματεία από την υγεία, την εκπαίδευση, τους δήμους και τις ΔΕΚΟ, η ΚΕΕΡΦΑ, η Διεθνής Αμνηστία, φοιτητικοί σύλλογοι κ.ά. Μαζί τους και πρόσφυγες -άντρες και γυναίκες- από τα καμπ της Μαλακάσας και της Κορίνθου.
Η «γυάλινη οροφή»
Μετά από συναυλία οι χιλιάδες συγκεντρωμένοι πραγματοποίησαν πορεία ώς τη Βουλή και τα Προπύλαια με συνθήματα όπως «σιωπή σημαίνει συνενοχή, καμία ανοχή σε κάθε σεξιστή», «χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτρια μπορείς χωρίς αφεντικά» κ.ά.
Οπως έλεγαν συμμετέχουσες σε συνδικάτα, πολλές φορές στη σημερινή εποχή η εγκυμοσύνη σημαίνει απόλυση, ενώ έγινε λόγος για το φαινόμενο της «γυάλινης οροφής» με την ανισότητα στις αμοιβές, αλλά και για το ότι οι γυναίκες στερούνται αυτονόητα εργασιακά δικαιώματα. Επίσης έγιναν αρκετές αναφορές στη γυναικοκτονία της Ελένης Τοπαλούδη, το θέμα της συναίνεσης και του βιασμού, τη συζήτηση για τις αμβλώσεις που άνοιξε από υπερσυντηρητικούς και παραεκκλησιαστικούς κύκλους κ.ά.
«Η τελευταία χρονιά ήταν επεισοδιακή και υπήρχε μια γενικευμένη επίθεση στα δικαιώματα των γυναικών. Από τις εκτρώσεις με την καθιέρωση της ημέρας του αγέννητου παιδιού από την Ιερά Σύνοδο, με την αφίσα στο μετρό και τις ημερίδες που έγιναν κ.ά. Ως γυναικείο κίνημα έχουμε αντανακλαστικά και κάνουμε παρεμβάσεις. Επίσης βλέπουμε τηλε-σκουπίδια και σεξιστικές εκπομπές για τις οποίες κινηθήκαμε εμείς για να επιβληθούν πρόστιμα. Πάντα απειλούνται ακόμα και αυτά που θεωρούμε κεκτημένα και πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση» δήλωσε στην «Εφ.Συν.» η Αλεξία Τσούνη από τη φεμινιστική συλλογικότητα το «Μωβ».
Συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε, τέλος, από την «Πρωτοβουλία για τον Ταξικό Εορτασμό της 8ης Μάρτη» με αφετηρία τα Προπύλαια και κατάληξη έξω από τα γραφεία της Ε.Ε. στη Βασιλίσης Σοφίας. Οπως επισημαίνει, ζητούμενο δεν είναι μόνο η καταγγελία της τοξικής αρρενωπότητας, γιατί η ισότητα δεν είναι απλώς έμφυλο ζήτημα αλλά βαθύτατα ταξικό.
