Λος Αντζελες
Σκάρλετ Τζοχάνσον: Η θηλυκότητα, το ταλέντο και το κοφτερό μυαλό της διαμορφώνουν την ακαταμάχητη προσωπικότητα της 35χρονης Σκάρλετ Τζοχάνσον. Την ανακάλυψε ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, όταν ήταν ακόμα μικρούλα, και της έδωσε τον ρόλο που την έκανε γνωστή στην ταινία του «Ο γητευτής των αλόγων» (1998).
Από τότε δεν έχει πάψει να δουλεύει, σημαδεύοντας την καριέρα της με αξέχαστους τίτλους όπως «Χαμένοι στη μετάφραση» (2003), «Match Point» (2005), «Vicky Cristina Barcelona» (2008), «Lucy» (2014), και μοιράζοντας τον χρόνο της ανάμεσα σε κωμωδίες, δράματα και υπερπαραγωγές με την ίδια ευκολία.
Στην τελευταία ταινία του Νόα Μπάουμπαχ, «Ιστορία γάμου», η Τζοχάνσον εμφανίζεται ως μια πιο ώριμη γυναίκα, που παιδεύεται μέσα στον στρόβιλο του χωρισμού της με τον σύζυγό της (Ανταμ Ντράιβερ). Ακόμα μια φορά, έδειξε την ευελιξία και τη μεγάλη της γκάμα.
• Τι μάθατε για τις ανθρώπινες σχέσεις από τον ρόλο σας στην ταινία;
Η κάθε σχέση είναι φυσικά διαφορετική, μα στην ταινία με συγκινεί το γεγονός ότι αυτό που μένει στο τέλος είναι η αγάπη, παρ’ όλο που υπάρχει πολύς θυμός, απογοήτευση και πίκρα ανάμεσα στους χαρακτήρες. […] Στο παρελθόν, η Νικόλ, που ερμηνεύω, έπαιρνε αποφάσεις σύμφωνα με αυτό που πίστευε πως θα ήταν καλό για τον άνδρα της και την καριέρα του, πράγμα που ικανοποιούσε και την ίδια για πολύ καιρό. Οταν ένιωσε την ανάγκη για ανταπόκριση αλλά δεν την είχε, τότε άρχισε να νιώθει θλίψη και πίκρα. […] Ωστόσο, δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια, δουλεύουν τα προβλήματά τους μέχρι να βρουν λύση.
• Ποια είναι η γνώμη σας για τον ρόλο που παίζουν οι δικηγόροι σ’ ένα διαζύγιο;
Νομίζω πως φαίνεται η «τοξικότητα» του συστήματος όταν, εξαιτίας των δικηγόρων, οι άνθρωποι χάνουν τη συναίσθηση των επιθυμιών και αναγκών τους αλλά και πολύ χρόνο και χρήμα, συνεχώς! Ναι, το σύστημα είναι διεφθαρμένο, τρελό και οπισθοδρομικό! […] Σου αφήνει μεγαλύτερο τραύμα από αυτό που θα βίωνες αν επιχειρούσες τον χωρισμό χωρίς τη βοήθεια των δικηγόρων. […] Φτάνουν σε τέτοιο σημείο παραλογισμού, που σπαταλούν όλες τις αποταμιεύσεις για το παιδί τους, ξεχνούν τον λόγο που πολεμούν ο ένας τον άλλον, τους κατακλύζει ένα δηλητηριώδες μίσος και δεν γνωρίζονται πια.
• Ποιο είναι το κλειδί μιας υγιούς σχέσης νομίζετε;
Οταν και οι δύο νιώθουν ικανοποιημένοι ως προς το πάθος τους, ό,τι κι αν αφορά αυτό –την τέχνη ή την παραγωγή κάποιου προϊόντος– δεν έχει καμία σημασία, αρκεί να μπορούν να ακολουθήσουν τα όνειρά τους.
• Το καταφέρνετε αυτό στην προσωπική σας ζωή;
Πρόκειται για κάτι που ενθαρρύνω σε όλες μου τις σχέσεις – οικογενειακές, φιλικές, ερωτικές. Ελπίζω ότι ενθαρρύνω τους γύρω μου να προβάλλουν τον καλύτερό τους εαυτό.
• Αυτή η ταινία, μάλλον σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλες, θα χρωματίζεται από την προσωπική κατάσταση του θεατή – αν είναι άνδρας ή γυναίκα, διαζευγμένος ή παντρεμένος κ.λπ. Με τον ίδιο τρόπο, επηρέασε την ερμηνεία σας η προσωπική σας εμπειρία;
Αυτό που με βοήθησε στην ερμηνεία της Νικόλ δεν ήταν τόσο η εμπειρία του διαζυγίου μου όσο αυτή της συνεργασίας με τον πατέρα της κόρης μου όσον αφορά την ανατροφή της. […] Δεν είναι βέβαια απαραίτητη η προσωπική εμπειρία, αλλά βοηθάει γιατί, μέσα από τα βιώματά μου, έχω αναπτύξει ένα συναισθηματικό λεξιλόγιο. Κι αυτές είναι οι λέξεις με τις οποίες χτίζω την ερμηνεία μου – λέξεις που έχω απορροφήσει παρατηρώντας άλλους και λέξεις που πηγάζουν από μέσα μου.
• Η κόρη σας είναι περίπου στην ίδια ηλικία με το παιδί στην ταινία. Πώς άλλαξε η ζωή σας αφότου γίνατε μητέρα;
Είναι αδύνατο να μετρηθεί κάτι τέτοιο, αφού όλα αλλάζουν όταν μεγαλώνει αυτός ο ιερός χώρος στην καρδιά σου που δεν ήξερες καν ότι υπάρχει, όταν καταλαβαίνεις ότι θα μπορούσες να κάνεις οτιδήποτε για χάρη κάποιου άλλου. Οτιδήποτε για την ευτυχία του άλλου. Δεν νομίζω ότι αισθάνθηκα ή κατάλαβα αυτό το είδος της αγάπης μέχρι που απέκτησα την κόρη μου.
• Ο Μάρτιν Σκορσέζε έχει πει τελευταία ότι οι υπερπαραγωγές δεν αφήνουν χώρο για ταινίες τέχνης στην αγορά. Συμφωνείτε;
Δεν το σκέφτομαι έτσι. Νομίζω ότι οι θεατές βλέπουν ταινίες με ποικίλους τρόπους τώρα. Με έχει απασχολήσει βέβαια το θέμα της προβολής, ποιο είναι το κοινό και ποιες ταινίες θα έπρεπε να προβάλλονται στη μεγάλη οθόνη. Αλλά νομίζω ότι πρέπει να πάμε με τα νερά της εποχής μας και να αποδεχτούμε το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές και διαφορετικές πλατφόρμες όπως και είδη ταινιών και ψηφιακών έργων.
• Σας έχουμε δει στη μεγαλύτερη εμπορική ταινία της χρονιάς («Avengers»), αλλά και σε αυτήν εδώ που είναι πολύ μικρότερη παραγωγή. Πρόκειται για κάτι που επιδιώξατε ή απλά έτυχε;
Ετυχε, γιατί το γύρισμα των «Αvengers» διήρκεσε δέκα μήνες, ενώ ο Νόα Μπάουμπαχ έγραφε το σενάριο του «Marriage Story» και μου έστελνε αποσπάσματα να διαβάζω.
• Εκπληρώνουν όμως αντίθετες ανάγκες σας ως προς την υποκριτική, δεν είναι έτσι;
Ναι, μάλλον. Δεν είμαι σίγουρη, όμως. Σου λένε «κάνε μια εμπορική ταινία και μετά μία για σένα», αλλά εγώ βρίσκω και τις υπερπαραγωγές ικανοποιητικές, με διαφορετικό τρόπο. Κάποτε πετυχαίνουν και κάποτε όχι, δεν έχω σύστημα.
• Αισθάνεσθε ότι αρχίζει ένα καινούργιο κεφάλαιο στη σταδιοδρομία σας όπως και στη ζωή της Νικόλ;
Ναι, εξακολουθώ να καταλαβαίνω τη δουλειά μου βαθύτερα καθώς μεγαλώνω. Αισθάνομαι ότι έχω αναπτύξει «μυς» από την πολλή δουλειά. Εχω αφιερώσει πολύ χρόνο στο να βρίσκω τον σωστό τόνο για τους ρόλους μου… Εξάλλου, νιώθω ότι γνωρίζω καλύτερα τον εαυτό μου, γεγονός που με έχει βοηθήσει και επαγγελματικά, προσφέροντάς μου μεγαλύτερη γκάμα συναισθημάτων. Λατρεύω τη δουλειά μου τώρα περισσότερο από ποτέ. Μου φαίνεται απίστευτη η ποικιλία των συναισθηματικών εντυπώσεων που δημιουργούνται όταν βρίσκεσαι σε αρμονία με τον ρόλο σου.
