Η Ευρώπη των καπιτα-ληστών

Οπως γράφει στην «Εφημερίδα των Συντακτών» στις 2-3.11.2019, σελίδες 24-25, ο Κώστας Μοσχονάς από τις Βρυξέλλες, ένας γιάπης, ο Τιερί Μπρετόν, 64 ετών, πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας επί Σιράκ, τώρα επικεφαλής του κολοσσού ATOS, εταιρείας παροχής υπηρεσιών πληροφορικής, με σημαντικές κοινοτικές επιδοτήσεις, με αποδοχές 3,5 εκατομμύρια ευρώ, ο καλύτερα αμειβόμενος επικεφαλής επιχείρησης στη Γαλλία που έχει διατελέσει και γενικός διευθυντής σε πολλές εταιρείες-κολοσσούς όπως η Thomson, η France Telecom και η Siemens, πρόκειται να αναλάβει το χαρτοφυλάκιο της Ε.Ε. για την εσωτερική αγορά, την ψηφιακή τεχνολογία, τη βιομηχανική πολιτική, την άμυνα και το Διάστημα. Δηλαδή για τα πάντα!

Ο Γάλλος πρόεδρος τον θέλει «στην αιχμή του δόρατος» για υλοποίηση των κοινών επιδιώξεών του και του πάρε-δώσε με τη Γερμανία, όπως είναι η δημιουργία «Ευρωπαίων πρωταθλητών στη βιομηχανία», βιομηχανικά συγκροτήματα που γι’ αυτά δεν θα ισχύουν οι κοινοτικοί κανόνες περί ανταγωνισμού, αλλά ακόμα και η συγχώνευση των εταιρειών Siemens και Alstrom, όλα αυτά με τη στήριξη της νέας Γερμανίδας προέδρου της Ε.Ε., για να είναι αυτοί οι πρωταθλητές σε θέση να αντεπεξέλθουνε στον διεθνή ανταγωνισμό. Αυτή είναι η Ε.Ε. και οι «αρχές» της.

Αναφέρομαι σε κάποιες από τις σημαντικότατες πληροφορίες του άρθρου του κ. Μοσχονά, που χρήζουν υπερθεματισμού και υπερτονισμού λόγω της σοβαρότητάς τους.

«Πλούτος, πλούτος και πάλι πλούτος, όχι κοινωνικός αλλά ατομικός, η χυδαία απληστία και η ωμή πλεονεξία ήταν (και είναι) ο μοναδικός τελικός σκοπός και το κύριο χαρακτηριστικό του πολιτισμού» (Φρίντριχ Ενγκελς).

«Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους» («Αγριότητα, Βαρβαρότητα, Πολιτισμός. Τα 3 στάδια της Ανθρωπότητας»).

Και «η κεφαλαιοκρατική παραγωγή καλλιεργεί μόνο την τεχνική και τη διάρθρωση της κοινωνικής παραγωγικής διαδικασίας, ενώ ταυτόχρονα ξεθεμελιώνει τις πρωταρχικές πηγές κάθε πλούτου: τη γη και τον εργάτη» (Καρλ Μαρξ, «Το Κεφάλαιο»).

Από τη μια μεριά ο υπέρμετρος πλούτος και η χλιδή για μια χούφτα χρυσοκανθάρων και από την άλλη η μαζική ανεργία, η έσχατη φτώχεια, οι μόνιμες στερήσεις, η αφάνταστη αθλιότητα, η οικολογική καταστροφή και οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι με τις φρικαλεότητές τους, όλα αυτά που κοινωνικά υλοποιούνται με τις πολιτικές της λιτότητας, της δημοσιονομικής πειθαρχίας, της «ιδιωτικής ανάπτυξης» και της νεοφιλελεύθερης «κανονικότητας», δημιουργώντας τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης και ύπαρξης για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Και στην «Εφ.Συν.» από 15.11, σελίδα 18, ο Κ. Μοσχονάς μας πληροφορεί και πάλι πως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την υποψηφιότητα του Τιερί Μπρετόν ως επιτρόπου για το σημαντικότερο ίσως χαρτοφυλάκιο της Ε.Ε., με όλες τις προαναφερόμενες αρμοδιότητες, ύστερα από μια ομιλία του με ισχυρή δόση «συγκεκριμένης αοριστίας» και τις διαβεβαιώσεις του πως δεν έχει πλέον κανέναν «δεσμό» με τις επιχειρήσεις που διηύθυνε, ότι έχει πουλήσει τις μετοχές του και δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων, ότι στόχος του θα είναι «η προώθηση των ευρωπαϊκών συμφερόντων», ότι θα εφαρμόσει τους κοινοτικούς κανόνες δεοντολογίας, ότι αν τον επισκεφτεί εκπρόσωπος του ATOS, θα ζητήσει να παρευρίσκεται και άλλος στη συνάντηση, όπως η Μ. Βεστάγκερ, επίτροπος Ανταγωνισμού.

Ως προς τις επιδοτήσεις του ATOS από την Ε.Ε., είπε πως «άλλες εταιρείες έπαιρναν πολύ περισσότερα».

Οσο για τους «Ευρωπαίους πρωταθλητές στη βιομηχανία», είπε πως «πάντα υποστήριζε τον ελεύθερο ανταγωνισμό και τάχθηκε έμμεσα υπέρ μιας ευέλικτης αντιμετώπισης των μεγάλων βιομηχανιών στην Ε.Ε.».

Και ύστερα από όλες αυτές τις σαφείς «συγκεκριμένες αοριστίες» το Ε.Κ. τον «χειροτόνησε» επίτροπο σχεδόν επί παντός επιστητού.