Τι νόημα έχουν τα δρώμενα όταν ο πεζός είναι υπό διωγμόν σε κάθε γωνιά της πόλης; Tι να την κάνει κανείς τη βόλτα με το ποδήλατο μια συγκεκριμένη μέρα,όταν δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το μέσο στην καθημερινότητά του; Αλήθεια, σε πόσους δρόμους υπάρχει πεζοδρόμιο αρκετά φαρδύ και ελεύθερο από οχήματα και άλλα εμπόδια; Σχεδόν παντού προχειρότητα,αυθαιρεσία, ανομία, φυσική και αισθητική ρύπανση.
Πεζοδρόμια ανομοιόμορφα, με διαφορά ύψους, με σπασμένες πλάκες και πολλές φορές εντελώς ανύπαρκτα. Ράμπες ΑΜΕΑ προβληματικές ή κατειλημμένες από οχήματα. Και η απουσία Δημοτικής Αστυνομίας και ΕΛ.ΑΣ εμφανής, παρά την πρόσφατη εξαγγελία μνημονίου συνεργασίας των δύο φορέων. Ελάχιστα τα σημεία όπου επικρατεί μια σχετική αρμονία και όπου μπορεί ο πεζός να κινηθεί με ασφάλεια.
Για τους υποτιθέμενους ποδηλατοδρόμους, δε, ας μην το συζητήσουμε γιατί σίγουρα θα μελαγχολήσουμε. Κράτος και πολίτες, όλοι συνένοχοι σ’ένα διαρκές έγκλημα! Εν τω μεταξύ, είναι εύκολο να περπατήσεις στους πεζοδρόμους γύρω από τα Λιοντάρια. Δεν ισχύει όμως το ίδιο στο Καμαράκι, στον Μασταμπά, στις Μεσσαμπελιές ή στον Πόρο.
Κακά τα ψέματα, το Ηράκλειο δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη ούτε ευρωπαϊκή πόλη – πρότυπο ούτε γραφική τουριστική πόλη. Κι αυτό λόγω των ιδιαιτεροτήτων της έλλειψης σχεδίου και της αυθαίρετης (και ακαλαίσθητης) δόμησης που το έχουν διαμορφώσει από πολύ παλιά. Μπορεί όμως κάλλιστα να γίνει μια πόλη λειτουργική που θα ενσωματώνει τη βιώσιμη κινητικότητα στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος χρειάζεται να γίνουν ορισμένες τομές, έστω κι αν αυτό δυσαρεστήσει κάποιους.
Μερικά μέτρα θα μπορούσαν να είναι τα εξής:
- Πλήρης εφαρμογή του σχεδίου πόλης και επεκτάσεις αυτού με χαμηλή δόμηση,πανταχόθεν ελεύθερο και αρκετούς ελεύθερους χώρους.
- Αναγκαστικές απαλλοτριώσεις- διανοίξεις όπου υπάρχουν τα γνωστά στενέματα και ανακατασκευή όλων των πεζοδρομίων, σε όλες τις περιοχές και όχι μόνο στις κεντρικές.
- Συντήρηση των περιπατητικών διαδρομών που βρίσκονται πάνω στα Ενετικά Τείχη και περιμετρικά αυτών.
- Πλακόστρωση και ευπρεπισμός της, σχεδόν ερειπωμένης, παλιάς πόλης. Παράλληλα, κατεδάφιση όλων των ετοιμόρροπων κτισμάτων.
- Αποκλεισμός όλων των μηχανοκίνητων μέσων από την εντός τειχών ζώνη. Μόνο οχήματα έκτακτης ανάγκης και τροφοδοσίας, με αυστηρή τήρηση του ωραρίου για τα τελευταία.
- Συγκρότηση ευέλικτης συγκοινωνίας από τον Δήμο με μικρά λεωφορεία και δίκαιη τιμολογιακή πολιτική. Η υπάρχουσα συγκοινωνία με τα δυσκίνητα λεωφορεία, τα οποία μάλιστα πληρώνει ακριβά ο Ηρακλειώτης, δεν μπορεί να ανταποκριθεί ούτε στις σύγχρονες ανάγκες μετακίνησης ούτε και στις ιδιαιτερότητες της πόλης.
- Δωρεάν ή με μικρό αντίτιμο ποδήλατα-πατίνια-ηλεκτρικά σκούτερ στις εισόδους του κέντρου.
Εάν εφαρμοστούν τα παραπάνω, το Ηράκλειο θα γίνει μια πόλη κατά πολύ πιο ελκυστική, τόσο για τον μόνιμο κάτοικο, όσο και για τον επισκέπτη της. Η τοπική εξουσία πρέπει επιτέλους να ασχοληθεί με το συμφέρον της κοινωνίας και να πάψει να «χαϊδεύει τα αυτιά» συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων,οι οποίες δεν επιθυμούν καμιά απολύτως αλλαγή. Σε αντίθετη περίπτωση, το πρόβλημα θα συνεχιστεί στο διηνεκές και η βιώσιμη κινητικότητα θα παραμείνει στη σφαίρα της ουτοπίας για την πρωτεύουσα της Κρήτης.
