Ενας λάτρης του ποδοσφαίρου

Το 2010, στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής βρισκόταν σε εξέλιξη το Μουντιάλ ποδοσφαίρου, όταν έκανε την εμφάνισή του ένας πανύψηλος τύπος και τράβηξε πάνω του όλες τις κάμερες και τα φλας.

Μπορεί το σπορ του να μην ήταν το ποδόσφαιρο, αλλά επρόκειτο για έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους αθλητές στον κόσμο. Κατευθύνθηκε σε ένα νέο κέντρο ποδοσφαίρου στο Γιοχάνεσμπουργκ, που είχε φτιαχτεί μέσα στο Σοβέτο, και προπονήθηκε μαζί με τα παιδιά, τα οποία κοίταζαν έκθαμβα τον μεγάλο Κόμπε Μπράιαντ ανάμεσά τους… «Μολονότι είμαι μπασκετμπολίστας, το μήνυμα είναι το ίδιο, γιατί κι εγώ υπήρξα παιδί όπως αυτά. Στόχος είναι να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου. Να αφοσιωθείς με πάθος σε αυτό που κάνεις, ανεξάρτητα από το άθλημα».

Η παρουσία του αστέρα των Λέικερς σε ένα περιβάλλον καθαρά ποδοσφαιρικό είχε προκαλέσει εντύπωση στους μη γνωρίζοντες. Ομως ο Μπράιαντ είχε από καιρό σπάσει τα στεγανά. Δεν ήταν ο κλασικός Αμερικανός που μιλάει υποτιμητικά για το soccer, ούτε από εκείνους που το θεωρούν άθλημα εφάμιλλο του λακρός και κατάλληλο μόνο για τα κοριτσάκια στο σχολείο. Επίσης δεν ήταν ο κλασικός αστέρας του μπάσκετ που είτε εν ενεργεία είτε μετά την αποχώρησή του από τη δράση παραμένει κολλημένος με την πορτοκαλί μπάλα.

Ο Κόμπε Μπράιαντ αγάπησε από μικρός το ποδόσφαιρο, το soccer, το παρακολούθησε στην Ευρώπη και δεν σταμάτησε ποτέ να ακολουθεί τα τεκταινόμενα στο χορτάρι. Ο σπόρος για την αγάπη αυτή φυτεύτηκε από την ηλικία των 6 χρόνων, τότε που ο πατέρας του, Τζο «Τζέλι Μπιν» Μπράιαντ, αποχώρησε από το ΝΒΑ και αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ιταλία. Αρχικά στη Ριέτι, κατόπιν στη Ρέτζο Καλάμπρια, την Ολίμπια Πιστόια και τη Ρετζάνα. Εκεί, στην παιδική ομάδα της Παλακανέστρο Ρετζάνα, ξεκίνησε και η έντονη ενασχόληση του νεαρού Κόμπε με την πορτοκαλί μπάλα.

«Στη Ρέτζιο-Εμίλια, στη γειτονιά όπου έμενα, υπήρχε ένα γήπεδο με μπασκέτες, αλλά και μικρά τέρματα ποδοσφαίρου. Πήγαινα για να ρίξω μερικά σουτάκια και ήδη υπήρχαν 12 παιδιά εκεί που περίμεναν για να παίξουν ποδόσφαιρο. Με έβαζαν στο τέρμα, γιατί είχα μακριά πόδια και χέρια- μου έλεγαν “απλά, σταμάτα όποια μπάλα έρχεται καταπάνω σου!”. Σιγά-σιγά, με το πέρασμα των μηνών, με άφηναν λίγο να παίξω και σε άλλη θέση εκτός τερματοφύλακα», είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή του στο CNN, αναπολώντας και τις βόλτες με ποδήλατα που έκαναν με τους φίλους του και τα παγωτά στην πλατεία.

Ο Μπράιαντ όμως δεν ήταν ένας απλός ποδοσφαιρόφιλος. Η αθλητική του ιδιοφυΐα τού επέτρεψε να εφαρμόσει ποδοσφαιρικές αρχές στο μπάσκετ. Παράδειγμα; Σε παιχνίδι των Λέικερς εναντίον των Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ, το 2015, ο Κόμπε εκτέλεσε μια πάσα απλή, που όμως σπάνια χρησιμοποιείται στο μπάσκετ, περνώντας την μπάλα μέσα από τα πόδια του Κέβιν Ντουράντ για να δώσει ασίστ σε συμπαίκτη του.

Η φάση έγινε viral στο διαδίκτυο και ο Μπράιαντ ρωτήθηκε για την προέλευσή της: «Αυτά είναι ποδοσφαιρικά κόλπα –από τη νιότη μου στην Ιταλία», είχε απαντήσει και κατόπιν ανέλυσε πώς αυτό το άθλημα τον βοήθησε να γίνει καλύτερος μπασκετμπολίστας:

«Στην Αμερική, το μπάσκετ διδάσκεται κυρίως ανά δύο, ένα-δύο πικ-εν-ρολ ή give-and-go, και άλλα τέτοια. Ομως, αν έχεις παίξει ποδόσφαιρο ως παιδί, βλέπεις το σπορ σε συνδυασμούς τριών ή και τεσσάρων παικτών, πώς να παίζεις μέσα σε τρίγωνα και τη μετάβαση στο άλλο μισό του γηπέδου με δουλειά από την άμυνα. Μαθαίνοντας τέτοιους πολλαπλούς συνδυασμούς όταν ήμουν μικρός, το μάτι και το μυαλό μου συνήθισαν»…

Ο μικρός Κόμπε μεγάλωσε παρακολουθώντας τη Μίλαν του Αρίγκο Σάκι που, στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και έως τα μέσα αυτής του ’90, μεσουρανούσε σε Ιταλία και Ευρώπη. «Χάζευα, σαν να βρισκόμουν σε όνειρο, κάθε φορά που έβλεπα να παίζουν ο Φαν Μπάστεν -το ίνδαλμά του-, ο Γκούλιτ, ο Ράικαρντ, ο Μαλντίνι. Ηταν πάντα η αγαπημένη μου ομάδα. Ακόμα και σήμερα, στο ντουλάπι μου στα αποδυτήρια έχω μια φανέλα και ένα κασκόλ των “ροσονέρι”», είχε πει σε επίσκεψή του στο Μιλανέλο πριν από μερικά χρόνια.

Ο δεσμός της Μίλαν με τον Αμερικανό αστέρα ήταν έντονος- και φάνηκε την περασμένη Τετάρτη, στον φόρο τιμής που απέτισαν οι Λομβαρδοί στον αδικοχαμένο αστέρα. Με ένα υπέροχο βίντεο, την επιγραφή «Οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ» σε όλα τα μήκη και πλάτη του «Σαν Σίρο» και από τα μεγάφωνα να ηχεί το «Who wants to live forever» των Queen… Και στο 24ο λεπτό, όλοι οι θεατές -πολλοί εκ των οποίων φορούσαν φανέλες του με το Νο24 και το Νο8- σηκώθηκαν για ενός λεπτού χειροκρότημα.

Ομως ο Κόμπε Μπράιαντ δεν ήταν –αυτό που αποκαλούμε- «κολλημένος» οπαδός. Ηξερε και να εκτιμάει το καλό ποδόσφαιρο και να απολαμβάνει τη μαγεία όπου την έβλεπε. Δεν μπορούσε λοιπόν να μείνει ασυγκίνητος από το παιχνίδι της Μπαρτσελόνα, αρχικά λόγω Ροναλντίνιο, τον οποίο θεωρούσε τον καλύτερο παίκτη στον πλανήτη, και κατόπιν λόγω της dream team που δημιούργησε ο Πεπ Γουαρδιόλα.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που τα καλοκαίρια, όταν οι «μπλαουγράνα» βρίσκονταν στις προπονητικές εγκαταστάσεις των Λος Αντζελες Γκάλαξι για θερινή προετοιμασία και συμμετοχή στα τουρνουά των ΗΠΑ, ο Κόμπε τους επισκεπτόταν για να μιλήσει μαζί τους και να παρακολουθήσει τη δουλειά τους.

Μάλιστα, σε μία από τις επισκέψεις αυτές, το 2004, είχε συμβεί και το εξής (όπως το εξιστόρησε αργότερα ο ίδιος ο Μπράιαντ σε συνέντευξή του στο ESPN): «Μιλούσα με τον Ροναλντίνιο, όταν κάλεσε κοντά μας τον 17χρονο τότε Λιονέλ Μέσι και μου είπε: “Κόμπε, να σου παρουσιάσω τον μελλοντικό καλύτερο παίκτη όλων των εποχών”. Του είπα: “Τι; Μα εσύ είσαι ο καλύτερος!” Και μου απάντησε: “Οχι, όχι, αυτός ο πιτσιρίκος θα είναι ο καλύτερος”».

Αυτή ήταν η πρώτη γνωριμία του Μπράιαντ με τον Λιονέλ Μέσι. Συνέπεσαν και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, όπου αμφότεροι κατέκτησαν χρυσά μετάλλια, αλλά και στις μετέπειτα επισκέψεις του Αμερικανού στις προπονήσεις της Μπαρτσελόνα, συνήθεια που δεν άφησε ποτέ.

Επίσης πρωταγωνίστησαν σε μια εκπληκτική διαφήμιση για αεροπορική εταιρεία, όπου κοντράρονται για το ενδιαφέρον ενός πιτσιρικά που ζητάει αυτόγραφο… Από δύο οικουμενικά αστέρια που έχουν ξεπεράσει τα απλά όρια του αθλήματός τους. Το ένα, δυστυχώς, βρίσκεται ήδη στον ουρανό…