Κι άλλη κηροζίνη στα φλεγόμενα τόπια της Μέσης Ανατολής έριξε χθες ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ, παρουσιάζοντας ένα κατ’ επίφαση ειρηνευτικό σχέδιο 80 σελίδων για την επίλυση της ισραηλο-παλαιστινιακής διένεξης, που κατ’ ευφημισμόν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αποκαλούν «συμφωνία του αιώνα».
Εχοντας στο πλευρό του τον υπηρεσιακό -κι επίσης υπόδικο- πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο Ντόναλντ Τραμπ σκιαγράφησε τα προτεινόμενα νέα σύνορα ενός εξόφθαλμα ευνοημένου από την Ουάσινγκτον Ισραήλ και μιας προδομένης Παλαιστίνης, στα εδάφη της οποίας η οργή πλέον δικαίως ξεχειλίζει.
Σύμφωνα με τα όσα γεωπολιτικά… ευφάνταστα οραματίστηκε ο Αμερικανός πρόεδρος και οι σύμβουλοί του, τα σύνορα του ’67 διαγράφονται ως βάση για τη λύση των δύο κρατών. Αντ’ αυτών, κόντρα στις αποφάσεις του ΟΗΕ και στο Διεθνές Δίκαιο, το Ισραήλ ανταμείβεται με την προσάρτηση μέρους της κατεχόμενης Δυτικής Οχθης, επεκτείνοντας με τις ευλογίες της Ουάσινγκτον την κυριαρχία του σχεδόν στο σύνολο των παράνομων εβραϊκών εποικισμών, η επέκταση των οποίων τυπικά «παγώνει» μέχρι νεωτέρας.
Κυριαρχία στην Ιερουσαλήμ
Επίσης μέχρι νεωτέρας το Ισραήλ διατηρεί τον έλεγχο ασφαλείας στη στρατηγικής σημασίας Κοιλάδα του Ιορδάνη. Παράλληλα με το αμερικανικό σχέδιο παγιώνεται η πλήρης ισραηλινή κυριαρχία στην Ιερουσαλήμ ως «αδιαίρετης πρωτεύουσας του Ισραήλ», όπως τόνισε εμφατικά ο Τραμπ.
Ως ξεροκόμματο, αντίθετα, η Ουάσινγκτον πετά στους Παλαιστίνιους μια υπόσχεση μελλοντικής δημιουργίας κράτους «με διπλάσια από τα σημερινά εδάφη» όπως ανέφερε γενικόλογα ο Τραμπ, χωρίς να διευκρινίσει. Οπως προκύπτει από σχετικό χάρτη που έδωσε στη δημοσιότητα ο Λευκός Οίκος, αυτά θα εκτείνονται (βλ. χάρτη):
1 στα εναπομείναντα κατακερματισμένα εδάφη της Δυτικής Οχθης,
2 στη Λωρίδα της Γάζας,
3 σε ορισμένες απομακρυσμένες αραβικές συνοικίες της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, στα όρια της πόλης και εκτός του περιώνυμου διαχωριστικού τείχους, τα οποία κάποια στιγμή θα μπορούν να ανακηρυχθούν ως -κολοβή- πρωτεύουσα της Παλαιστίνης. Οταν αυτό γίνει, κόμπασε ο Τραμπ, οι ΗΠΑ «υπερήφανα» θα ανοίξουν και εκεί πρεσβεία,
4 σε ακατοίκητες εκτάσεις που το Ισραήλ θα εκχωρήσει στην έρημο Νεγκέβ, στον Νότο, στα σύνορα με την Αίγυπτο -πρακτικά ως αντάλλαγμα για την προσάρτηση 15 απομακρυσμένων εβραϊκών εποικισμών στη Δυτική Οχθη.
Στο κείμενο του Λευκού Οίκοι πάντως τονίζεται ότι το παλαιστινιακό κράτος θα είναι «αποστρατιωτικοποιημένο». Κοντολογίς δεν θα μπορεί να έχει καν τον έλεγχο του εναέριου χώρου και των συνόρων του.
Επί των υπολοίπων, στο σχέδιο Τραμπ προβλέπεται για τους Παλαιστινίους: (α) η χρήση μέρους των εγκαταστάσεων στα λιμάνια της Χάιφα και της Ασντόντ, (β) η σύνδεση με σήραγγα των μέχρι σήμερα ασύνδετων παλαιστινιακών εδαφών μεταξύ Δυτικής Οχθης και Λωρίδας της Γάζας, (γ) η δημιουργία ενός εκατομμυρίου νέων θέσεων εργασίας στα παλαιστινιακά εδάφη.
Προς το παρόν βέβαια πρόκειται για έωλες υποσχέσεις στο πλαίσιο του επίσης έωλου οικονομικού σκέλους του αμερικανικού σχεδίου, που γενικόλογα προβλέπει ξένες επενδύσεις ύψους 50 δισ. δολαρίων σε βάθος δεκαετίας.
Η επιστροφή των προσφύγων
Με όρους πλήρους απαξίωσης αντιμετωπίζεται εν τω μεταξύ το μείζον για τους Παλαιστίνιους ζήτημα της επιστροφής των προσφύγων. Στο κείμενό τους οι ΗΠΑ κάνουν απλά λόγο για «συνεργασία με τη διεθνή κοινότητα ως προς τη δημιουργία ενός γενναιόδωρου ταμείου αποζημιώσεων». Σε κάθε περίπτωση, τόνισε χαρακτηριστικά χθες ο Νετανιάχου, το ζήτημα των προσφύγων «θα επιλυθεί εκτός ορίων του Ισραήλ».
Παρ’ όλα αυτά ο Τραμπ υποστήριξε ότι με το σχέδιό του «κερδίζουν όλοι». Ανακοίνωσε τη συγκρότηση κοινής επιτροπής ΗΠΑ-Ισραήλ για την κατάρτιση ενός λεπτομερέστερου χάρτη ως βάσης διαπραγμάτευσης. «Σήμερα το Ισραήλ κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την ειρήνη» τόνισε. Και πέταξε το μπαλάκι της ευθύνης στους Παλαιστίνιους, διαμηνύοντας πως το σχέδιο «μπορεί να είναι η τελευταία ευκαιρία».
Προς επίρρωση, δε, τους έδωσε διορία τεσσάρων ετών «να αποκηρύξουν σαφώς την τρομοκρατία» και να αποδεχτούν το «όραμά» του. Διορία που προφανώς τίθεται με την προσμονή του Τραμπ να επανεκλεγεί τον Νοέμβριο στον Λευκό Οίκο.
