Το άκαρπο και το γόνιμο στη διάσκεψη για τη Λιβύη

Διαβάζω στο δημοσίευμα του Μπάμπη Αγρολάμπου «Συμφωνία για Λιβύη χωρίς τους… ξενοδόχους» στο Βερολίνο («Εφ.Συν.» 20/1) ότι: «Σύμφωνα με ανεπίσημη διπλωματική ενημέρωση, η γερμανική κυβέρνηση οργάνωσε έτσι τη διάσκεψη, ώστε να μην επαναληφθούν τα λάθη των προηγούμενων διεθνών συναντήσεων για τη Λιβύη, στο Παρίσι και στο Παλέρμο, που απέβησαν άκαρπες». Προφανώς η γερμανική διπλωματία θεωρεί, έστω ανεπισήμως, ότι η διάσκεψη του Βερολίνου ήταν γόνιμη.

Προς επιβεβαίωση της γονιμότητας –και για να γίνει αντιληπτό τι περίπου θεωρεί γονιμότητα η πρώτη σήμερα δύναμη στην Ε.Ε.– αμέσως μετά η Γερμανίδα υπουργός Αμυνας –και πρόεδρος των Χριστιανοδημοκρατών– Α. Κραμπ – Καρενμπάουερ… επισφράγισε: «Και μόνο το γεγονός ότι η διάσκεψη διεξάγεται (σημ. μετακομίζει στη Γενεύη, στον ΟΗΕ, γι’ αυτό και ο ενεστώτας!) αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία».

Εχουμε, επομένως, εκτός από τις γερμανικές εκδοχές των επιθέτων «άκαρπος», συνεπαγόμενα και «γόνιμος», την εκδοχή και ενός ουσιαστικού, της «επιτυχίας», εδώ μάλιστα επαυξημένη: «μεγάλη επιτυχία».

Λόγια. Ανάλογα με το ποιος είσαι και ποια δύναμη, ποια χαρτιά έχεις στα χέρια σου βαφτίζεις και την αποτυχία, επιτυχία (στη διπλωματική γλώσσα άλλωστε δεν υπάρχει η λέξη αποτυχία) και το άκαρπο, γόνιμο και το στείρο… πολύτεκνο. Στα έργα τώρα. Στη Λιβύη μαίνεται ένας πόλεμος. Εμφύλιος. Με ανθρώπινα θύματα: νεκρούς, πρόσφυγες, ανθρώπους που αγωνιούν για το σήμερα και το αύριο. Και με υλικές ζημιές· πόλεμος είναι αυτός. Αλλά και οφέλη. Δεν υπάρχει στην Ιστορία πόλεμος που να μην έχει και κερδισμένους. Αλλιώς πόλεμοι δεν θα γινόντουσαν. Σ’ αυτό η διάσκεψη του Βερολίνου ήταν σαφής: «Η διάσκεψη ζητεί από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές τη διαφανή και δίκαιη κατανομή των εσόδων από το πετρέλαιο»! Για τις επιθέσεις εναντίον αμάχων; «Επικρέμαται απειλή διεθνούς τιμωρίας»! Τόσο απλά…