• Γιατί (ξανα)άνοιξε η κουβέντα για τις ΣΔΙΤ;
Οι ΣΔΙΤ είναι «ώριμος καρπός» της αντιλαϊκής, «ανθυγιεινής» για τον λαό πολιτικής, που υλοποιείται διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις. Αρχικά του ΠΑΣΟΚ, μετέπειτα της Ν.Δ., στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ. Πολλά από τα αντιλαϊκά διαρθρωτικά μέτρα που υπερασπίζεται η Ν.Δ. έχουν ήδη εφαρμοστεί ή προωθηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Π.χ. η λειτουργία των δημόσιων μονάδων υγείας με επιχειρηματικά κριτήρια, η εξασφάλιση των εσόδων τους από την πώληση υπηρεσιών υγείας στους ασθενείς και στα ασφαλιστικά ταμεία, δηλ. μέσω «αυτοχρηματοδότησης», η εφαρμογή αντιεπιστημονικών διαγνωστικών-φαρμακευτικών πρωτοκόλλων ως εργαλείων περικοπών, η ΕΣΑΝ Α.Ε., τα DRGs που θέσπισε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η συνεχής πρέσα στην κρατική χρηματοδότηση.
Ακριβώς αυτό το πλέγμα των μέτρων είναι η αιτία της σημερινής άθλιας κατάστασης του δημόσιου συστήματος υγείας. Αυτή ακριβώς η κατάσταση, αποτέλεσμα της πολιτικής που εφαρμόζεται διαχρονικά από τις κυβερνήσεις όλων των «αποχρώσεων», «φιλελεύθερες», «σοσιαλδημοκρατικές», «κεντροαριστερές», αξιοποιείται με έντεχνο τρόπο αφενός για να μειωθεί ο πήχης των διεκδικήσεων και αφετέρου σαν εφαλτήριο για νέα μέτρα σε βάρος των ασθενών και των υγειονομικών. Η διαχρονική περιστολή της κρατικής χρηματοδότησης για τη δημόσια υγεία αποτελεί τον «δούρειο ίππο» των ΣΔΙΤ, της παραχώρησης τμημάτων και κλινικών στις ιδιωτικές κλινικές.
• Η Ν.Δ. υποστηρίζει ότι μέσω των ΣΔΙΤ θα καλυφθούν τα κενά.
Η πραγματικότητα τους διαψεύδει. Την υποτιθέμενη «κάλυψη των κενών» τη βιώνουν καθημερινά στο πετσί τους οι ασθενείς. Είναι νωπή η εμπειρία των ασφαλισμένων του ΕΟΠΥΥ που τους έβαλαν το μαχαίρι στον λαιμό οι ιδιοκτήτες των διαγνωστικών κέντρων προκειμένου να κάνουν αναγκαίες διαγνωστικές εξετάσεις. Οι ΣΔΙΤ οδηγούν στον σφιχτό εναγκαλισμό και στην άμεση εξάρτηση της λειτουργίας του δημόσιου νοσοκομείου από τον ιδιώτη επενδυτή. Τι θα γίνει άραγε με τους ασθενείς, αν ο ιδιώτης επενδυτής εκτιμήσει ότι δεν τον συμφέρει πλέον η συγκεκριμένη επένδυση και επιλέξει κάποιον άλλον τομέα που θα του διασφαλίζει μεγαλύτερο κέρδος; Τι θα γίνει στην περίπτωση που οι ιδιώτες που συμπράττουν με το Δημόσιο εκβιάζουν για αύξηση των αμοιβών τους;
• Λέει η κυβέρνηση ότι το κίνητρο του κέρδους από τους ιδιώτες που θα αναλάβουν την εγκατάσταση, τη συντήρηση και τη λειτουργία του εξοπλισμού των δημόσιων νοσοκομείων θα διασφαλίζει την απρόσκοπτη λειτουργία τους.
Ουσιαστικά, μας καλεί να συνδέσουμε την κάλυψη των αναγκών των ασθενών με τα προσδοκώμενα κέρδη των επιχειρηματιών και να ξεγράψουμε οριστικά οποιαδήποτε σκέψη για απολύτως δωρεάν υπηρεσίες υγείας για όλους.
• Λέει ακόμα ότι οι ΣΔΙΤ θα γίνουν χωρίς κόστος για τους ασθενείς.
Κατ’ αρχήν οι ασθενείς ήδη πληρώνουν μέσω της φορολογίας και των αυξημένων ασφαλιστικών εισφορών. Επιπλέον, οι όποιες «επενδύσεις» των επιχειρηματιών εντός των δημόσιων νοσοκομείων γίνονται με τα γνωστά κρατικά «κίνητρα», που περιλαμβάνουν χρηματοδότηση, φοροαπαλλαγές κ.λπ., τα οποία μετακυλίονται τελικά στον λαό. Οι ασθενείς πληρώνουν στα ταμεία των νοσοκομείων, πληρώνουν στα ταμεία της εφορίας και των ασφαλιστικών ταμείων. Π.χ. προϋπολογισμός 2020 – αύξηση της φοροαφαίμαξης, οι συνταξιούχοι πληρώνουν 750 εκατ. ευρώ κάθε χρόνο μόνο από την επιβολή (ΣΥΡΙΖΑ) του 6% στις συντάξεις για τον κλάδο της υγείας. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής θα είναι η λειτουργία δημόσιων νοσοκομείων πολλών ταχυτήτων, ανάλογα με το οικονομικό επίπεδο των ασθενών-πελατών και όποιος αντέξει. Τα κριτήρια της «αγοράς» θα καθορίζουν τι και πού θα αναπτυχθεί, σε βάρος τελικά της υγείας του λαού.
• Η εμπειρία από άλλες χώρες τι δείχνει;
Αν ανατρέξουμε στα επίσημα στοιχεία για το ΝΗS, που έχει υιοθετήσει τις ΣΔΙΤ εδώ και πολλές δεκαετίες, αρκεί για να πεισθούμε ότι κάθε άλλο παρά θα καλυφθούν οι ανάγκες. Συρρίκνωση των υπηρεσιών υγείας που παρέχονται δωρεάν, υποβάθμιση της ποιότητας της περίθαλψης από τα δημόσια νοσοκομεία για να μπορούν να ανταγωνιστούν τις ιδιωτικές μονάδες, ποιοτικές υπηρεσίες ακριβότερες, όλο και πιο απρόσιτες για τους πολλούς, δραματική αύξηση των υγειονομικών ανισοτήτων. Αυτήν την πολιτική επιχείρησε να στηρίξει ως «λαγός» η ηγεσία του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, με τη διοργάνωση «ημερίδας» για τη στήριξη των ΣΔΙΤ στα νοσοκομεία, με τη συμμετοχή γνωστών «τρωκτικών» της Υγείας, εγχώριων και διεθνών, που οσμίστηκαν ζεστό χρήμα. Το έχουν άλλωστε ομολογήσει οι υπουργοί Υγείας κυνικά: «Ο χώρος της Υγείας αποτελεί χρυσωρυχείο για τους επενδυτές».
• Τελικά, το δίλημμα είναι ΣΔΙΤ ή όχι ΣΔΙΤ στην Υγεία;
Η αφετηρία της ΟΕΝΓΕ για την απόρριψη των ΣΔΙΤ και των άλλων αντιδραστικών αλλαγών δεν είναι η υπεράσπιση του υπάρχοντος συστήματος υγείας. Για μας η διαχωριστική γραμμή δεν είναι μεταξύ του ιδιωτικού επιχειρηματικού τομέα και του εμπορευματοποιημένου δημόσιου τομέα. Το πραγματικό δίλημμα για εμάς στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε είναι: Υγεία ως κατοχυρωμένο κοινωνικό αγαθό ή Υγεία ως εμπόρευμα;
Η δική μας αντίθεση είναι στον αντίποδα της κριτικής που ασκεί η αξιωματική αντιπολίτευση, που λέει ότι η εμπειρία δείχνει πως η εφαρμογή των ΣΔΙΤ κοστίζει –από την πλευρά της δαπάνης– περισσότερο από αυτήν του Δημοσίου. Δηλαδή, αν αποδειχθεί ότι στοιχίζουν λιγότερο, θα τις υιοθετήσουν; Και οι μεν και οι δε αντιμετωπίζουν την υγεία του λαού ως κόστος που πρέπει να μειωθεί γιατί μπαίνει εμπόδιο στην κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτή είναι και η στρατηγική της Ε.Ε. Εμείς απορρίπτουμε το κριτήριο του κόστους. Διεκδικούμε αυτό που πραγματικά έχουν ανάγκη και δικαιούνται οι ασθενείς μας, ο λαός. Ενα αποκλειστικά δημόσιο, απολύτως δωρεάν σύστημα υγείας, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας, πραγματικά καινοτόμο και σύγχρονο, στο ύψος των τεράστιων δυνατοτήτων της επιστήμης και της τεχνολογίας, με αποκλειστικό κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Αυτή η προοπτική αξίζει σε μας και στους ασθενείς μας.
