Αναρωτιέσαι πού ήταν ανάμεσά μας κρυμμένα όλος αυτός ο οχετός, όλη αυτή η μπόχα που πάει να μας πνίξει με τα καμώματα –λόγω ή έργω, να το πούμε… κουλτουριάρικα– νεοδιόριστων δημόσιων λειτουργών, που λένε «αστεία» και «χαζομάρες» και «κάνουν πλάκες», από τα φέισμπουκ και δεν ξέρω από πού αλλού, όπως ο κυρ Νιόνιος, νέος πρόεδρος του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, που επιδίδεται, φαίνεται, και εις την νέαν ελληνικήν της εμετικής, και που με τις αναρτήσεις του μάλλον ανάρτησε και τον εαυτό του.
Τη φράση «γυαλίζει το πόμολο» (για την ομοφυλοφιλία) που ανάρτησε, τη γνώριζα. Την επόμενη, με ίδιο θέμα, που ανάρτησε: «χτενίζει το καταΐφι», ομολογώ πρώτη φορά την έβλεπα και την εννόησα από τα… συμφραζόμενα. Αλλά και να βγαίνει μετά (αφού δέχτηκε σφοδρές επικρίσεις, διαφορετικά ίσως να ήταν και περήφανος!) και να υποστηρίζει ότι ούτε ομοφοβικός είναι ούτε ρατσιστής και ότι οι αναρτήσεις έγιναν σε ώρες χαλαρότητας (εξαιτίας έντονης εργασίας), εν είδει χιούμορ, ένα αστείο που ήταν χαζομάρα (τίποτα δεν βάζω σε εισαγωγικά· τα είπε έτσι ακριβώς!). Είναι αυτό που λέμε: Πάρ’ τον στο γάμο σου, να σου πει και του χρόνου!
Από κει και πέρα, δεν παραιτείται, διότι (εδώ κομπλάρεις τελείως…) θέλει να κάνει «κατάθεση ψυχής» (πώς λέμε: τι ψυχή θα παραδώσεις;..) λόγω «ηθικών αρχών» (πού πάνε αυτές οι «αρχές», στο «πόμολο» ή στο «καταΐφι»;) είναι πια κρεσέντο ανοησίας.
Τελευταία απορία: Η αρμόδια για την κοινωνική πρόνοια υφυπουργός Εργασίας που τον διόρισε, η νεαρά και φέρελπις Δόμνα Μιχαηλίδου, τάμα το ’χει να κάνει όσες επιλογές κάνει! Είναι αυτό «νέο πολιτικό αίμα»;
ΥΓ. Οχι, όχι (Νιόνιο), αυτό δεν είναι τραγούδι, είν’ η τρύπια στέγη μιας παράγκας κι ο χαφιές που μας ακολουθεί…
