Στον απόηχο της προσφυγικής τραγωδίας των Παξών και της αγωνίας του κ. Γεωργιάδη για την αλλοίωση του (ελληνικού) πληθυσμού από προσφυγικούς/μεταναστευτικούς πληθυσμούς, η κυβέρνηση είδε κι αποείδε κι αποφάσισε να πιει νερό εκεί που προεκλογικά έφτυνε: επανιδρύει το (πρώην) υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, που το ονομάζει υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου.
Βάζει μάλιστα υπουργό έναν, έως τώρα, υφυπουργό (αναβάθμιση) και αφαιρεί αρμοδιότητες από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη (υποβάθμιση) και από τον υφυπουργό Εθνικής Αμυνας, που του παίρνει την ιδιότητα του Εθνικού Συντονιστή για το Προσφυγικό, αφήνοντάς του τη διεύθυνση του Ενιαίου Φορέα Επιτήρησης Συνόρων. Τον τελευταίο –για να το πω σε φανταρίστικη διάλεκτο– τον μετέθεσε στην «πινέζα»· δηλαδή στην άκρη του χάρτη που πιάνουν οι πινέζες, άρα στα σύνορα· κάτι χειρότερο, επομένως, από υποβάθμιση!
Δεν τους προφταίνεις. Τη μια έτσι, την άλλη γιουβέτσι. Το επιτελικό κράτος μάς έχει πήξει στην επιτελικότητα. Ανοίγει χαρτιά. Ξαναμοιράζει τραπουλόχαρτα και χαρτοφυλάκια. Περνάει με κόκκινο. Παρκάρει στο πεζοδρόμιο. Παραβιάζει ράμπες αναπήρων (συμβολικά όλα αυτά τα κυκλοφοριακά). Ανορθώνει φαντάσματα παλαιών αντιλήψεων. Πάει να αναστήσει το πτωχευμένο δόγμα: Φατρίς – Πρησκεία – Ομοιογένεια. Δεν ξέρω, αν αύριο-μεθαύριο επαναφέρει και το πολυτονικό και πάμε για νέα δίκη τον τόνων…
Ε, το Προσφυγικό δεν μπαίνει στα ίδια καλούπια, ούτε χωράει σε καλάθι πολιτικών εκπτώσεων. Εχει δική του λογική, δική του αυτονομία. Είναι θέμα εθνικό. Μακάρι να το κατάλαβαν!
ΥΓ. Εξυπνη, ομολογουμένως, κίνηση η επιλογή της προέδρου του ΣτΕ ως Προέδρου Δημοκρατίας. Υπάρχει, ωστόσο, θεωρητικά, πολιτική απάντηση στην πολιτική ντρίμπλα του κ. Μητσοτάκη: Ή σύσσωμη η αντιπολίτευση υπερψηφίζει ή σύσσωμη καταψηφίζει! Αλλωστε, ως αντιπολίτευση, η Ν.Δ. δεν είχε υποστηρίξει την εκλογή της κ. Σακελλαροπούλου ως πρόεδρου του ΣτΕ. Μη μας το παίζει και μάγκας ο κ. Προβλέψιμος.
