ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Γιώργος Τσιάρας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ενα συμπέρασμα προκύπτει αβίαστα από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών: την ώρα που ο Τραμπ παίζει πυραυλικό πόκερ με τους Πέρσες σε ξένο (ιρακινό) αχυρώνα, πείθοντας ακόμη και τους στενότερους συμμάχους πως δεν διαθέτει μακροπρόθεσμη στρατηγική ούτε για τη Μέση Ανατολή, ο Πούτιν παίζει ενεργειακό σκάκι, στήνοντας υπομονετικά τα πιόνια, τα κράτη-πελάτες και τους αγωγούς μεταφοράς, και λαδώνοντας -με χρήμα και σύγχρονα όπλα- τις απαραίτητες (λυκο-)συμμαχίες.

Ετσι, έχει την άνεση να παρακολουθεί εκ του ασφαλούς τον άφρονα υπερατλαντικό αντίπαλό του στο «Μεγάλο Παιχνίδι» να διαπράττει το ένα τακτικό λάθος μετά το άλλο και να χάνει έτσι το πολιτικό και στρατιωτικό του «προγεφύρωμα» (και) στο Ιράκ.

Χθες, λοιπόν, ο Πούτιν βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη για να εγκαινιάσει παρέα με τον Ταγίπ Ερντογάν τον TurkStream.

Εναν αγωγό που, όσο κι αν δεν μας συμφέρει ως χώρα, σίγουρα αλλάζει τα ενεργειακά δεδομένα στην Ευρώπη, παρακάμπτοντας οριστικά την Ουκρανία ως αναντικατάστατο αγωγό μεταφοράς του ρωσικού γκαζιού προς Δυσμάς και ταυτόχρονα μπαίνοντας «σφήνα» στα αμερικανικά σχέδια για κυριαρχία στα Βαλκάνια, αφού ο αγωγός θα περάσει τελικά από τη Βουλγαρία και τη Σερβία.

Τα μεγαλειώδη εγκαίνια του TurkStream έγιναν, βλέπετε, παρουσία των ηγετών της Σερβίας και της Βουλγαρίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς και Μπόικο Μπορίσοφ, οι οποίοι, ως γνωστόν, δέχτηκαν ασφυκτικές πιέσεις να εγκαταλείψουν το ρωτοτουρκικό «άρμα», αλλά τελικά -πέρα από τις δεδομένες σλαβικές συγγένειες και το «ομόδοξον» της Ορθοδόξου Πίστεως- πείστηκαν πως η συμμετοχή ως «ουρά» στον αγωγό είναι προς το μακροπρόθεσμο ενεργειακό αλλά και οικονομικό συμφέρον των λαών τους.

Γι’ αυτό και ο Πούτιν είπε με νόημα ότι «παρά την περίπλοκη κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο και τις απόπειρες μιας σειράς από διεθνείς παράγοντες να εμποδίσουν την αμοιβαία επωφελή συνεργασία μεταξύ των χωρών μας, η συνεργασία αυτή έχει πάρει τον δρόμο της»…

Ερντογάν και Πούτιν άνοιξαν συμβολικά τη βάνα του αγωγού, που θα μεταφέρει ώς και 31,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως.

Εχει μήκος 930 χιλιομέτρων και διασχίζει υποθαλάσσια τη Μαύρη Θάλασσα, όπως και ο προκάτοχός του ο Blue Stream, ενώ είναι «δίδυμος»: ο ένας κλάδος του κατευθύνεται στην Τουρκία και ο άλλος στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, μέσω Βουλγαρίας, Σερβίας και πιθανότατα της Ουγγαρίας του Βίκτορ Ορμπαν, που έστειλε στην Πόλη τον υπουργό Εξωτερικών του.

Με την ευκαιρία, βέβαια, ο Ρώσος ηγέτης βρήκε την ευκαιρία να (ξανα)παζαρέψει με τον Τούρκο λυκο-σύμμαχό του το μέλλον εκατομμυρίων ανθρώπων, μαχητών και αμάχων, στην Ιντλίμπ της βόρειας Συρίας, στη Ροζάβα, και φυσικά στη διαφιλονικούμενη Λιβύη, τρία ανοιχτά πολεμικά μέτωπα όπου τα ρωσικά και τα τουρκικά συμφέροντα κάθε άλλο παρά ταυτίζονται.

Ο Ερντογάν, πάντως, αναφέρθηκε εμμέσως στην πρόσφατη… διακεκομμένη εισβολή στη Συρία, λέγοντας πως «με τη Ρωσία, δεν επιτρέψαμε στις πρόσφατες διαφορές απόψεών μας να επικρατήσουν επί των κοινών συμφερόντων μας»!

Και τώρα Μέρκελ

Ωστόσο, το μεγαλύτερο ραντεβού στην ατζέντα του «τσάρου» είναι το Σάββατο, όταν θα καταφτάσει στη Μόσχα η Γερμανίδα καγκελάριος. Η Ανγκελα Μέρκελ έχει πολλά φλέγοντα θέματα να διαπραγματευτεί με τον σκακιστή «τσάρο» – από την κρίση στο Ιράν και τη Λιβύη, μέχρι την επόμενη μέρα στη Συρία και την Ουκρανία.

Αλλά το θέμα που την καίει περισσότερο, και μαζί της σύσσωμη τη γερμανική πολιτικο-βιομηχανική ελίτ, είναι οι κυρώσεις που ήδη επέβαλε η Αμερική στον αγωγό Nord Stream 2, που σύντομα θα διπλασιάσει τις ποσότητες ρωσικού γκαζιού που θα φτάνουν στη Γερμανία μέσω ή μάλλον… κάτω από τη Βαλτική.

Ο TurkStream είναι ένας «μικρός», φτηνός και γεωπολιτικά… εύκολος αγωγός σε σχέση με τον «φαραωνικό» Nord Stream 2, που θα έχει δυναμικότητα 55 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως και κόστος περίπου 10 δισεκατομμυρίων ευρώ: το μεγάλο έργο με τις τεράστιες οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες έχει ήδη ολοκληρωθεί κατά το 80% και η λυσσασμένη αντίδραση των ΗΠΑ (αλλά και της Πολωνίας, των τριών κρατών της Βαλτικής και της άμεσα ενδιαφερόμενης Ουκρανίας) δεν έχει καταφέρει ώς τώρα να το καθυστερήσει και πολύ περισσότερο να το εκτροχιάσει.

Το κρίσιμο, «εφ’ όλης της ύλης» ραντεβού με τη Γερμανίδα σιδηρά κυρία θα είναι λοιπόν το επιστέγασμα σε μια θριαμβευτική εβδομάδα για τον Πούτιν, που σπεύδει να καλύψει τα κενά εξουσίας που αφήνει πίσω του σε διάφορα σημεία του πλανήτη ο… οδοστρωτήρας Τραμπ.

Μια εβδομάδα που ξεκίνησε με ένα ταξίδι-αστραπή στη Συρία, για να περάσει τα (παλαιοημερολογίτικα) Χριστούγεννα με τους Ρώσους φαντάρους που βοηθούν τον Ασαντ να τελειώσει τον «εμφύλιο» διά αντιπροσώπων.

Οπου πραγματικός νικητής δεν είναι ο εφτάψυχος Ασαντ, αλλά ο ίδιος ο Πούτιν – που έδειξε υπομονή και στήριξε τον Σύρο πρόεδρο όταν οι άλλοι ξένοι σπόνσορες του συριακού «εμφυλίου» εγκατέλειπαν ένας ένας τα δικά τους «στρατιωτάκια» στη μοίρα τους.

Και τώρα επιβραβεύεται με νέες αεροναυτικές βάσεις και μια ολοκαίνουργια σφαίρα επιρροής στα «θερμά νερά» της ανατολικής Μεσογείου, εκπληρώνοντας ένα ρωσικό στρατηγικό όνειρο που κρατάει από τον καιρό της Μεγάλης Αικατερίνης…

Οπως εξηγεί σε εύστοχη χτεσινή του ανάλυση το Associated Press, o Πούτιν «παρουσιάζεται εδώ και καιρό ως ο μόνος αξιόπιστος εταίρος σε έναν ολοένα και πιο αβέβαιο κόσμο…

Η επίσκεψή του στη Συρία είναι χαρακτηριστική για τη νέα πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή, όπου η στρατηγική των ΗΠΑ παραμένει μυστήριο για τους περισσότερους συμμάχους της, την ώρα που η Ρωσία είναι κάτι παραπάνω από έτοιμη να καλύψει αμέσως κάθε κενό ισχύος. Η αλλαγή αυτή οδηγεί πλέον πολλούς από τους συμμάχους των ΗΠΑ να στραφούν προς τη Ρωσία, σε αναζήτηση εταίρου».

Με τον Πούτιν, βλέπετε, δεν έχει «θα», ίσως, εάν και πότε, όπως π.χ. με τον «δικό μας» αγωγό, τον κυριολεκτικά… φανταστικό EastMed: η Ρωσία δεν πουλάει «προστασία», πουλάει φτηνό γκάζι, δηλαδή φτηνό ρεύμα και ζέστη για τον χειμώνα, και «αγοράζει» επιρροή, όντας εκτός από στρατιωτική υπερδύναμη και ο πρώτος εξαγωγέας φυσικού αερίου στον κόσμο.