Βρε, μπας και δεν έγινε ο πόλεμος;

Το πρόσεξε φίλη, αναγνώστρια της «Real News» και είχε απόλυτο δίκιο: Στο πολυτελές βιβλιαράκι που η εφημερίδα έδινε ως «δώρο» στους αναγνώστες της στο φύλλο της 27ης Οκτωβρίου 2019 και που είχε τίτλο «Γνωρίστε τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» (Εκδόσεις Πεδίο), δεν βρήκαμε, όσο κι αν ψάξαμε, καμία αναφορά στην επίθεση της Ιταλίας στην Ελλάδα (28.10.1940) ούτε, φυσικά, λέξη για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο – αντίθετα, αναφέρονται η ιταλική εισβολή στην Αίγυπτο και οι εισβολές της Γερμανίας σε Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Δανία, Γαλλία κ.λπ.

Το ίδιο απούσα απ’ το ιστορικό αυτό βιβλίο ήταν και η ελληνική αντίσταση – λες και δεν υπήρξε ποτέ! Βέβαια, ο κάθε εκδοτικός οίκος μπορεί να επιλέγει και να εκδίδει όποιο βιβλίο θέλει, αλλά η εφημερίδα θα πρέπει, νομίζω, να ελέγχει λίγο περισσότερο την ποιότητα των «δώρων» που κάνει στους Ελληνες αναγνώστες της.

Αρτιμελής

Κυριακή πρωί, στο ραδιόφωνο «Πρώτο Θέμα», δύο συνάδελφοι συζητούν περί ανέμων και υδάτων. Κάποια στιγμή θεωρούν ότι κάτι εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πουν, προφανώς από κομματικό καθήκον:

■ «Νέο γλωσσικό ατόπημα, μετά το «Τσέο», από την κυρία Νοτοπούλου. Τη ρώτησαν, σε συνέντευξη, τι θα γίνει με την προκαταρκτική επιτροπή για τη Νovartis, και τι απάντησε; Οτι η αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι «αρτιμελής»! Χα, χα, χα. Βέβαια, βγήκε ο Μπογδάνος και την υπερασπίστηκε, ότι δηλαδή δεν ήταν λάθος. Αλλά… αρτιμελής; Ας μας ρώταγε να της πούμε, για να μην κάνει τέτοια λάθη».

Αν οι καλοί συνάδελφοι είχαν εκεί κοντά τους το Ετυμολογικό Λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη, θα μπορούσαν να ρίξουν μια ματιά στο λήμμα «αρτιμελής». Εκεί θα διάβαζαν:

● «Το επίρρημα άρτι (μόλις, πρόσφατα) προσέδωσε στα σύνθετα και στα παράγωγά του την επιπρόσθετη έννοια της ακρίβειας και της πληρότητας: αρτιγενής, αρτιθανής, αρτιμελής, αρτισύστατος».

«Αρτιμελής», λοιπόν, θα πει «με όλα τα μέλη». Μια ματιά στο παραπάνω Λεξικό θα τους μάθαινε κάτι και θα τους απέτρεπε απ’ το να λένε «αρτζιμπούρτζι και λουλάδες» για να περάσει η ώρα.

Μια και το ‘φερε ο λόγος, τι θα πει «αρτζιμπούρτζι»; Πάλι το Λεξικό μάς φωτίζει:

● Πρόκειται για τη νηστεία του Αρτζιβουρίου, στην οποία υποβάλλονται οι Αρμένιοι στο διάστημα μεταξύ της Κυριακής του Τελώνου και του Φαρισαίου και της Κυριακής του Ασώτου. Η νηστεία αυτή αντιμετωπίστηκε με εχθρότητα από τους ορθόδοξους Βυζαντινούς συγγραφείς, που την αποκαλούσαν «πονηρόν έθος (συνήθεια) των Αρμενίων» και «βδελυρά νηστεία», διότι διέφερε από τις συνήθειες του ορθόδοξου εορτολογίου.