Οταν ο αντιναύαρχος ε.α. Γιώργος Μόραλης συνάντησε, πριν από μερικά χρόνια, τον γιατρό, καθηγητή Λάμπρο Βαζαίο, κάτι του θύμισε το όνομα.

– Βαζαίος, είπατε;
– Μάλιστα, Λάμπρος Βαζαίος.
– Τι μου θυμίσατε τώρα… Καθίστε να σας διηγηθώ μια μικρή ιστορία.
Του διηγήθηκε λοιπόν, με συγκίνηση και τρυφερότητα, ότι Βαζαίος λεγόταν ένας υποκελευστής που υπηρετούσε μαζί του στο αντιτορπιλικό «Βασίλισσα Ολγα» στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Και τον θυμόταν καλά, διότι ο Βαζαίος είχε και τον σκύλο του στο πλοίο, που όλοι τον φωνάζανε κι αυτόν «Βαζαίο». Ηταν ένα γλυκύτατο και ζωηρό σκυλάκι, η χαρά όλου του πληρώματος.
«Οπως γνωρίζετε», συνέχισε ο ναύαρχος, «το “Βασίλισσα Ολγα” βυθίστηκε στο Λακκί της Λέρου, στις 26 Σεπτεμβρίου, μετά από αιφνιδιαστική επίθεση δεκάδων γερμανικών αεροσκαφών.
Πήρε μαζί του στον βυθό 73 άνδρες, με πρώτο τον κυβερνήτη, πλοίαρχο Μπλέσα, 5 αξιωματικούς, 10 υπαξιωματικούς, 54 ναύτες και άλλους 3 Αγγλους ναύτες. Μεταξύ των νεκρών ήταν και ο υποκελευστής Βαζαίος, αλλά και ο σκύλος του, ο “Βαζαίος”».

Ο ναύαρχος πήρε απ’ το γραφείο του μια φωτογραφία και την έδειξε στον γιατρό: «Να, αυτός ήταν ο σκύλος ο “Βαζαίος”. Και στο βάθος φαίνεται ο αφεντικός του, ο θερμαστής του πλοίου, Βαζαίος. Είναι θαμπή η φωτογραφία, αλλά με βοηθάει να τους θυμάμαι και τους δύο»…
■ Η ιστορία δεν είναι καινούργια. Μου τη θύμισε ο γιατρός, επίκ. καθηγητής Ουρολογίας, Λάμπρος Βαζαίος, που μας έστειλε και τις φωτογραφίες. (Πρωτοδημοσιεύτηκε πριν από χρόνια στην «Καθημερινή»).
