Αντιγράφω από το ημερολόγιό μου: «Διαπρέπει αυτές τις μέρες, σπάει ταμεία, ταινία, ακατάλληλη από 18 και κάτω. Λέγεται Joker. Χαλάει κόσμο, παγκοσμίως. Αλλά στην ημεδαπή –που είμαστε Μπαλκάνια, είμαστε και παίξε-γέλασε κι όποιον πάρει ο χάρος…..– έστειλε “ειδοποιημένη”, αρμοδίως, αστυνομία σε κινηματογραφικές αίθουσες, η οποία μετρούσε και… απέβαλλε από τους κινηματογράφους, δακτυλοδεικτούμενους (αρμοδίως!) έφηβους 15 έως 17 χρόνων, ορισμένους με τους πατεράδες τους· κάποιοι μάλιστα -γονείς και παιδιά- κρατήθηκαν σε αστυνομικό τμήμα, από τη μία το μεσημέρι μέχρι τις επτά το απόγευμα, οπότε και αφέθηκαν…».
Δεν υπήρχε πληροφορία ότι κάποιοι από τους 17χρονους ανήλικους (για «ακατάλληλα»), όμως κατάλληλους για ψηφοφόρους, ήταν με τα κορίτσια τους. Ημουν στην Ακαδημίας το απόγευμα της Τρίτης. Η ταινία (που είχα προγραμματίσει να την δω πριν από τις γελοιότητες) παιζόταν στο «Οπερα». Ομως η προβολή ήταν στις οχτώ και η ώρα ήταν εφτά. Εφυγα. Αδεια η στοά, αλλά μπροστά στο σινεμά έκοβε βόλτες, βαριεστημένος, νεαρός αστυνομικός… Gotham City made in Greece.
Στην πρωτότυπη εκδοχή (του κόμικ, που ενέπνευσε τις επόμενες ταινίες Joker, 1951), ο «κακός» πήρε το παρατσούκλι Τζόκερ, από σοβαρό εργατικό ατύχημα, όπου τον παραμόρφωσαν χημικές ουσίες, ενώ εργαζόταν σε εργοστάσιο τραπουλόχαρτων. Του έμεινε από τότε να γελάει πάντα, ακόμα κι όταν ήθελε να κλάψει· από παραμόρφωση: κάθε σύσπαση στο πρόσωπο, του έβγαινε με γέλιο· στην οδύνη, σπαρακτικό…
Joker: αστείος, πλακατζής, φαρσέρ, αλλά και κλόουν και γελωτοποιός και… Rigoletto, που κλαίει σπαρακτικά (Γέλα παλιάτσο…) πάνω από το πτώμα της δολοφονημένης κόρης του, της Τζίλντα, από δολοφόνο (κορύφωμα τραγωδίας· πλάνη!) που πλήρωσε ο ίδιος. Από τον Ουγκώ («Ο βασιλιάς διασκεδάζει») στον Βέρντι («Ριγκολέτο») και –σε παραλλαγή, πιστεύω– στον Joker της Gotham City. Γελοιοποίησαν την τραγωδία οι αθεόφοβοι. Συνεχίζεται…
