Παρά τον μιντιακό αποκλεισμό των πολιτών από την ενημέρωση για δικαστικές εξελίξεις σε θέματα ευρύτερου δημοσίου συμφέροντος, συνεχίζεται στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων η δίκη για την κατάχρηση, την κακοδιοίκηση και την αδιαφάνεια που επικρατούσε σε ένα από τα πλουσιότερα ιδρύματα της χώρας, το Γηροκομείο, με συνέπεια ζημιά πολλών εκατομμυρίων.
Στην τελευταία δικάσιμο κατέθεσε ο πρόεδρος των εργαζομένων Δημήτρης Παπαχρήστου, ένας από τους πρώτους ανθρώπους που «ανησύχησαν» βλέποντας τα φαινόμενα κακοδιαχείρισης της περιουσίας του Γηροκομείου.
Εχει καταθέσει αναφορές για τη διαχείριση των κληροδοτημάτων στις εποπτεύουσες αρχές και στον εισαγγελέα από το 2010, ενώ στη συνέχεια με βάση αυτές όπως και άλλες αναφορές και καταγγελίες το 2012 ο εποπτεύων Δήμος Αθηναίων κινήθηκε νομικά έως ότου κηρύχτηκε έκπτωτη η διοίκηση του κατηγορούμενου Μπούμπα.
Ο Δ. Παπαχρήστου κατέθεσε ότι από το 2006 έως το 2016 μια ομάδα ανθρώπων, που σήμερα βρίσκονται στο εδώλιο, διακαώς κρατούσε την εξουσία και διοικούσε το Γηροκομείο.
Επίσης κατέθεσε ότι εκατομμύρια ευρώ ήταν οι επιχορηγήσεις που είχε τη δυνατότητα να εισπράξει το Γηροκομείο αν είχαν γίνει οι κατάλληλες ενέργειες για αδειοδότηση των περιπτέρων φιλοξενίας των ηλικιωμένων. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι, από τη στιγμή που θα εισέπραττε το Γηροκομείο έστω και μία επιχορήγηση, αμέσως θα ελεγχόταν για τη διαχείρισή της από το κράτος.
Υπήρχε, όπως είπε ο μάρτυρας, πλήρης αδιαφορία για τη μίσθωση των ακινήτων, ενώ οι διαχειριστές των πολυκατοικιών έκαναν παράπονα γιατί έστελναν ενδιαφερομένους για να νοικιάσουν τα κενά διαμερίσματα και κανένας δεν τους εξυπηρετούσε.
Ο ίδιος σε επίσκεψή του σε κτίρια που ανήκαν στο ίδρυμα ανακάλυψε ότι δύο διαμερίσματα είναι παράνομα «νοικιασμένα», ενώ οι απογραφές των επίπλων και λοιπών κινητών που βρίσκονταν μέσα στα διαμερίσματα που κληρονομούσε το Γηροκομείο γίνονταν πάντα από την ίδια στενή ομάδα Μπούμπα.
Κατέθεσε ακόμα ο πρόεδρος των εργαζομένων ότι την ώρα που οι εργαζόμενοι δεν έπαιρναν τον μισθό τους, τα «δικά τους» παιδιά αποκτούσαν δικαστικούς τίτλους για τους οφειλόμενους μισθούς τους άμεσα και χωρίς έξοδα, ενώ οι υπόλοιποι πλήρωναν δικηγόρο και περίμεναν πάνω από 18 μήνες για να μπορέσουν να έχουν εκτελεστό τίτλο.
Η (τύποις) πολιτική αγωγή, που πλέον εκπροσωπείται μόνο από τη νομική σύμβουλο του ιδρύματος, ανάγκασε την πρόεδρο του δικαστηρίου να της επισημάνει, για πολλοστή φορά, τον ρόλο και το λειτούργημα της πολιτικής αγωγής.
Πρόεδρος: «Να έχετε υπόψη σας ότι ο μάρτυρας είναι μάρτυρας κατηγορίας και οι ερωτήσεις σας πρέπει να κατατείνουν για την απόδειξη των κατηγοριών και όχι να σχετίζονται με άλλα πρόσωπα που δεν είναι κατηγορούμενοι».
