Siemens, μια ιστορία με παρελθόν και μέλλον…

Είκοσι ένα χρόνια μετά τη διάπραξη. Δεκατέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της εισαγγελικής έρευνας. Τρία χρόνια αποδεικτική διαδικασία στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας. Πενήντα τέσσερις κατηγορούμενοι. Διαφυγόντες στο εξωτερικό, ο πρωταγωνιστής (με όλη του την άνεση) και ο οιονεί δευτεραγωνιστής (περιπετειωδώς). Την Τρίτη εξεδόθη η απόφαση.

Μόνο πλέον ενεργό αδίκημα, έπειτα από τόσα χρόνια, η νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα κατ’ επάγγελμα. Ενοχοι, 22. Αθώοι, 5. Οι υπόλοιποι 27 απηλλάγησαν από το αδίκημα δωροδοκίας υπαλλήλου, λόγω παραγραφής… (παραλίγο να γράψω… υπαλλήλου· παρεγράφη ο υπάλληλος, άρα δεν υφίσταται αδίκημα!). Σήμερα, Παρασκευή, ήταν να επιμετρηθούν οι ποινές των, εν τέλει, 22 κατηγορουμένων. Μόνος έως τώρα καταδικασθείς, λόγω διαχωρισμού της δικογραφίας, ο τότε υπουργός Μεταφορών.

Υπόθεση Siemens. Τότε, πολύκροτη. Σκάνδαλα επί σκανδάλων, ο σώζων εαυτόν σωθήτω, καρφώματα και μίζες και δωράκια και το έλα να δεις. Τώρα, ο πανδαμάτωρ χρόνος και η πιο… πανδαμάτωρ λήθη, συντροφιά με τη σιωπή των αμνών έκαναν τους πολλούς κρότους του τότε, ένα ξεφούσκωτο «παφ» στο τέλος, κι από δω πάνε κι οι άλλοι… Να ’χουμε να λέμε ιστορίες οι γηραιότεροι και να χασμουριόνται οι νεότεροι: «Σοβαρά; Γινόντουσαν τότε τέτοια πράγματα; Κρίμα που δεν έχω χρόνο ν’ ακούσω περισσότερα… Εχω ένα σοβαρό ραντεβού, ξέρεις, και βιάζομαι…».

Φαντάσου ότι από τα ρεπορτάζ της Τετάρτης (τουλάχιστον αυτά που είδα· δεν τα προφταίνεις και όλα!) λείπει παντελώς το σκέλος δωροδοκίας με τον κωδικό «Σι-Φορ-Αϊ» (C4I), ένα πολύπλοκο σύστημα για την ασφάλεια της Ολυμπιάδας 2004 (τότε που –επιμένω– άνοιξε ο δρόμος για τη χρεοκοπία και τα μνημόνια…), της αμερικανικής SAIK με υπεργολάβο τη Siemens, το οποίο «εκβιαστήκαμε» να αγοράσουμε, κόστισε 232 εκατ. ευρώ, ουδέποτε λειτούργησε και ουδέποτε παρελήφθη εξολοκλήρου! Το μέλλον; Ρόδινο…