Πέντε προτάσεις προοδευτικής πολιτικής που θα δώσουν ριζοσπαστικό πρόσημο στις έννοιες της βιωσιμότητας, της ευημερίας και της ανθεκτικότητας καταθέτει το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ, λίγα εικοσιτετράωρα πριν από την ψήφιση του αναπτυξιακού νομοσχεδίου.
Παράλληλα εγκαινιάζει τη δραστηριότητα του νεοσυσταθέντος Παρατηρητηρίου Βιώσιμης Ανάπτυξης και Ευημερίας, με το κείμενο εργασίας «Από την οικονομική μεγέθυνση στη βιωσιμότητα και την ευημερία».
Κύριες προτάσεις του ΕΝΑ είναι η ανάδειξη του τρίπτυχου «βιωσιμότητα, ανθεκτικότητα και ευημερία» σε κορυφαία εθνική στρατηγική πρόκληση για τον 21ο αιώνα, αλλά και να οργανωθεί εθνικός κοινωνικός διάλογος και «αξιοποίηση της πλούσιας επιστημονικής γνώσης».
Το ΕΝΑ όμως θέτει, μέσω των άλλων τριών προτάσεών του, και δύο θεμελιώδη ίσως ζητήματα για το ελληνικό πολιτικό σύστημα: τη διασφάλιση στοιχειώδους θεσμικής συνέχειας και την αξιολόγηση του αντίκτυπου των νομοθεσιών και των δημόσιων πολιτικών μετά την ψήφιση-εφαρμογή τους.
To Ινστιτούτο προτείνει την πλήρη ενσωμάτωση της βιωσιμότητας και της ευημερίας στις κεντρικές αναπτυξιακές πολιτικές, στον κρατικό προϋπολογισμό και στον κύκλο της δημόσιας πολιτικής, αλλά και ανεξάρτητη αξιολόγηση των νομοθεσιών/πολιτικών ως προς τη συμβατότητά τους με τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης.
Η θεσμική συνέχεια, σύμφωνα με το ΕΝΑ, διασφαλίζεται με την αξιοποίηση και τον εμπλουτισμό της συμφωνημένης με τους ευρωπαϊκούς εταίρους και τους κοινωνικούς φορείς Εθνικής Αναπτυξιακής Στρατηγικής Βιώσιμης και Δίκαιης Ανάπτυξης 2030, με στόχο την ενίσχυση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας, ανθεκτικότητας και ευημερίας της χώρας.
Τέλος, προτείνεται η εκπόνηση ετήσιας έκθεσης, η οποία θα συζητείται στη Βουλή των Ελλήνων, με ποιοτικά στοιχεία που θα συμπληρώνουν τη στατιστική παρακολούθηση της Eurostat / ΕΛΣΤΑΤ.
Το ΕΝΑ σημειώνει, μεταξύ άλλων, ότι με βάση τη διεθνή εμπειρία της τελευταίας εικοσαετίας επιβεβαιώνεται πως η χρήση του ΑΕΠ ως αποκλειστικού δείκτη μέτρησης του πλούτου και ως απόλυτης προτεραιότητας στην άσκηση πολιτικής ενέχει κινδύνους για την ευημερία του πληθυσμού.
Η σημερινή παγκόσμια οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική συγκυρία έχει αναδείξει εκ νέου σε κεντρικό θέμα τις θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ της οικονομικής μεγέθυνσης (growth) και της ανάπτυξης (development).
Σε αντίθεση με τη μεγέθυνση, η ανάπτυξη επικεντρώνεται σε ποιοτικές διαστάσεις, εστιάζοντας στους ευρύτερους οικονομικούς, παραγωγικούς, κοινωνικούς, θεσμικούς και πολιτισμικούς μετασχηματισμούς που καθορίζουν τη βιωσιμότητα της οικονομικής μεγέθυνσης.
Η καλύτερη αξιοποίηση του ΑΕΠ επιτάσσει την ένταξή του σε ένα συνολικό πλαίσιο δεικτών, ικανών να καταγράψουν τις σύνθετες σχέσεις και αλληλεπιδράσεις μεταξύ ΑΕΠ και κοινωνικής προόδου.
