Οι βαλίτσες τους είναι έτοιμες. Κανείς πια δεν μπορεί να πει ότι αστειεύονται, ότι η φωτογραφία είναι ένα θεατρικό στιγμιότυπο σε μια διαμαρτυρία.
Είναι οι νεαρές και νεαροί με μεταπτυχιακά και ντοκτορά, αυτοί που έμειναν στη χώρα –όταν περίπου 500.000 άλλοι νέες και νέοι ξενιτεύτηκαν– και εργάζονται στο «Ειδικό Πρόγραμμα απασχόλησης του ΟΑΕΔ για 5.500 ανέργους πτυχιούχους Ανώτατων Εκπαιδευτικών και Τεχνολογικών Ιδρυμάτων, ηλικίας 22-29 ετών, σε υπουργεία και εποπτευόμενους δημόσιους φορείς».
Οι συμβάσεις τους λήγουν στις αρχές του επόμενου χρόνου και μπορεί να είναι νέοι, αλλά αίφνης ο χρόνος τους τελειώνει και ή θα μείνουν με ανανέωση της σύμβασης ή θα φορτωθούν τις βαλίτσες με τα πτυχία τους για το εξωτερικό.
Οπως ήταν μαζεμένοι χθες έξω από το υφυπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, δεν χρειαζόταν καν να φωνάξουν τα συνθήματά τους, αμέσως καταλάβαιναν οι περαστικοί το νόημα. Και τι να τους πει άραγε ο νυν υφυπουργός; Να περιμένουν και θα φτάσει η ανάπτυξη; Να μη φύγουν, μην πληγωθούν οι οικογένειές τους; Οτι καταλαβαίνει το «πρόβλημα»; Και ποιο είναι το πρόβλημα; Σε ποιον να απευθυνθούν;
Το μοναδικό πρόβλημα είναι ότι ο κ. Βρούτσης δεν ήθελε καν να τους συναντήσει την προηγούμενη φορά. Κι έτσι, αν αυτά τα παιδιά φύγουν, όπως τόσα άλλα ήδη, θα μείνουμε μόνοι, με το «πρόβλημα» για συντροφιά.
